Silo

Siktir.

…GERÇEĞİ ÖĞRENMEK İSTİYORSAN KÂSENİ TERS BIRAK

PAZAR YERİNE GİT BUNU YAK

- Hey. Sonunda eve dönüyorum. - Selam.

Sadece kontrol etmek istedim.

- Bugün büyük gündü. - Evet, öyleydi.

- Her şey yolunda mı? - Evet.

Konseyde iyi iş çıkardın.

Bence bu özel bir şeyin başlangıcı.

Burada duman kokusu var.

Çorbayı beğenmedim o yüzden pizza ısıttım.

Tamam, peki…

- İyi geceler. - İyi geceler.

Notun kendisi ciddi bir endişe kaynağı değil.

Asıl endişe verici olan bu konuda sana yalan söylemeye karar vermiş olması.

İlaç sadece olanı silebilir

ama yeni anlatıya güvenmiyorsa çok farklı bir sorunumuz var demektir.

Ve sen, Camille, onun güvenmesi gereken anlatıcısın.

Bunun neden bu kadar uzun sürdüğünü anlamıyorum.

Bir ya da en fazla iki ay demiştin.

Protokolün etkili olduğunu gösteren 352 yıllık verimiz var.

Çoğu zaman.

Doğru uygulandığında.

140 yıl önce sizinki de dâhil altı silo başarılı bir şekilde sıfırlamadan geçti

ve bu süreçte hedef alınan bireyler oldu.

Hayal kırıklığın not edildi.

Büyük ölçüde etkili olduğu kanıtlanmış olsa da istisnalar olmuştur.

Juliette Nichols gibi, uzun süreli tedavi gerektiren aykırı kişiler.

Sen, Camille, böyle bir aykırıyla çalışıyorsun.

Şimdi çok daha iyi hissediyorum.

Rüyası dönüşüne dair bazı anıların bilinç dışı kaldığını gösteriyor.

İlaç protokolüne iki hafta daha devam edin.

Güvenliği sıkılaştır ve Nichols'a onun en güvenilir

müttefiki olduğuna dair güvence verme çabalarını iki katına çıkar.

Cartersville'in 50 km dışında.

Pine Dağı'nda muhteşem gün batımı manzarası.

Evet, atlarımız, ördeklerimiz ve keçilerimiz vardı.

Bu iki buldok.

Tanrı'nın dünyaya gönderdiği en kızgın köpekler.

Yaptıkları tek şey servisten her indiğimizde bizi ön kapıdan

eve kadar kovalamaktı.

Sana Georgia Bulldogs Üniversitesi'nin maskotu olduğumu söylediğimde…

Merak etme.

Ne oldu?

O kadar çok güldün ki…

Altına işedin.

Pek iyi bir kardeş gibi görünmüyorum.

Annemin adı Grace'ti.

Babamın…

William.

Lütfen, ben…

Özür dilerim Donald, ben sadece…

Ne diyeceğimi bilemiyorum.

Hayır.

Hayır. Üzülme. Ben özür dilerim.

Siktir.

İyi misin?

Genelde cansız nesnelere küfretmem.

Öfke için daha kötü hedefler.

Ayrıca bu makine aylardır aranıyordu.

Güzelmiş.

Onu dert etme.

Her şey yolunda mı?

Evet. Kız kardeşim burada.

Yani bedeni burada.

Son 30 yıldır her gün konuştuğum biriyle oturuyorum

ve o bana Uber şoförüymüşüm gibi bakıyor.

Sen Daniel'sın.

Biz de seni bekliyorduk. Ben Victor Crnkovich.

Charlotte'ın doktoruyum.

- Merhaba. - Merhaba.

Tanıştığımıza sevindim.

Seni hatırlamamasının sebebinin ben olduğumu söylemekten korkuyorum.

HUGH HOWEY'NİN SİLO KİTAP SERİSİNDEN UYARLANMIŞTIR

Yani ilaçlar,

onunla hafızası arasına bir asma köprü kurmak gibi.

Üst katla alt kat arasında bir güvenlik boşluğu diyebilirsin.

Çok uzun süre kullanıldığında köprü açık kalır, kalıcı hâle gelir

ve hafızasını geri kazanamaz

ama daha güçlü olduğunda ilaç tedavisini durduracağız,

köprüyü indireceğiz, karşıya geçeceğiz ve seçim yapacağız…

Gerçek seçim…

Hangi anıları geri getirip neleri bırakacağımızı.

Asma köprü olayında kafanı mı karıştırdım?

Hayır.

Bilmiyorum. Evet…

Bu tür bir konuşma bugün algılamaya çalışacağım şeyler listemde yoktu.

Asma köprü yıkılırsa anılarını nasıl geri getireceksiniz?

Hikâyesini tekrar tekrar anlatıyoruz.

Hikâyesini mi?

Pekâlâ.

Neden dünyayı maymunlar değil de insanlar yönetiyor?

Bilmiyorum. Karşıt başparmak.

Daha iyi motor kontrolü.

- Daha büyük beyin. Daha az kıl. - Tamam.

Şunu deneyelim. Bütün gün ne yapıyorsun?

Şu anda mı? Tanımadığım insanları arayıp para dileniyorum.

Aynen öyle. İnsanlara ulaşır ve onlara bir hikâye anlatırsın.

Bir dizi veriyi alıp etrafına bir anlam örüyorsun.

Yaptığımız şey bu, biz buyuz. Hikâye anlatıcılarıyız, anlam yaratıcılarız.

Bu bizim tek süper gücümüz. Sen, ben, Charlotte,

aslında kendimize anlattığımız hikâyelerin toplamıyız.

Hafıza bizim iç biyografimizdir.

Bize kim olduğumuzu anlatmak için anlam yüklediğimiz bilgilerdir.

İlaçlar Charlotte'ın kitabını sildi.

Tamam mı? Dediğim gibi,

ilaçları keseceğiz ve hafızasını onun hikâyesiyle

anı anı dolduracaksın.

Anı anı mı?

Anı anı. Sevgi dolu kız kardeş,

müthiş deniz havacısı.

İran görevi bile ama bu sefer bir seçeneğin var.

Daniel, onu tüm gerçekle sakatlamamak gibi bir seçeneğin var.

Filosuna olanların travması.

Onu atlamak gibi bir seçeneğin var.

Ona yalan söyleyebilir miyim?

İnanır mı?

Neden yalan söyleyesin ki?

Benim hakkımda unutmasını isteyeceğim bazı fikirleri var.

Aslında bir yalan yerleştirebilirsin.

Çok zaman ve büyük çaba gerektirir.

Gerçek anılar daha hızlı tutuşur çünkü zaten sayfadadırlar,

sadece onları göremez.

Eski anıları geri getirmek için objelere ihtiyacın olacak.

Onun hayatından, çocukluğundan nesneler.

Hafıza sadece beyinde değil vücuttadır.

Bu…

Geçmişin kokularında ve çocukken sahip olduğumuz

nesnelerin etrafına sardığımız anlamlarda.

Bunları sinirsel yolları ateşlemek için kestirme gibi kullanırız.

Annemle babam biz küçükken öldü.

Teyzemizin yanına taşındık. Çocukluğumuzdan kalan pek bir şey yok.

Üzgünüm ama birler ve sıfırlar arasında başka bir şey var.

Sadece nöronlar ve aksonlar değil, başka bir şey daha var.

Gizemli bir şey…

Bir ruh gibi.

Benin ya da bir başkasının tarafından kontrol edilemez.

Yani bazen, denemelerin yüzde 10'unda işe yaramıyor.

Ama iyi tepki veriyor, yani umut etmek için bir nedeniniz var.

Tamam mı? Tamam.

KURUCULAR VE VATANDAŞLAR ARASINDAKİ ANTLAŞMA

Böldüğüm için özür dilerim patron. Bir kadın geldi.

Sıradan bir kayıp ihbarı yaptı ama seni görene kadar gitmeyecekmiş.

Normal bir kayıp ihbarı değil.

Kayıp kişinin adı?

Orla Kent.

Kız kardeşim.

Tedarik müdürünün gölgesi mi?

Onu dün Silo Konseyi'nde gördüm.

Konuştuk.

- Kayıp mı? - Her gece vardiyasından sonra bana gelir.

Dün gece gelmedi.

- Belki eve gidip yatmıştır. - Hayır, not bırakırdı.

Annem ve babam yaşlı.

Endişeleniyorlar. Bu bizim anlaşmamız.

Çocukluğumuzdan beri.

Habersiz kaybolmak yok, endişelenecek bir şey yok.

Bak, Silo'daki herkes için daha önemli olan bir sürü şeyle

meşgul olduğunu biliyorum ama bir sorun var.

Bunu içimde hissediyorum.

Aileme yalan söyledim.

Onlara Orla'nın dün gece bende kaldığını söyledim.

Bugün onlara tekrar yalan söyleyemem.

Tamam.

Tamam.

DİREKT MESAJLAŞMA: CARLA MCLAIN - BİRİM: TEDARİK

Teşekkürler.

ORLA KENT HAKKINDA BİLGİ LAZIM.

KIZ KARDEŞİYLE İLETİŞİME GEÇMESİ GEREKİYOR.

Çok Frankenstein'a benziyor.

Crnkovich mi?

Hayır, ben.

Benden istediği…

Bilmiyorum, beynine bir alışveriş arabası sokup,

bir sürü parça seçip, ruhunu yeniden inşa etmem.

Şey…

Anılarımızın toplamı değilsek kimiz, değil mi?

Sanırım.

Bak, sakıncası yoksa gidip onu kontrol edebilirim diye düşündüm.

Hiç askerlik yapmadım, o yüzden yaralı bir askere biraz şeker, dergi,

- en azından bunu yapabilirim. - Olur.

Daniel.

- Selam. - Helen.

- Selam. - Merhaba.

Anna Thurman'la tanıştın mı?

Helen Drew.

Resmî olarak değil…

Herkes sizi aldığından beri annenizin gündemlerinin

kurşungeçirmez olduğunu söylüyor.

Helen ve ben yanlışlıkla bir randevuya çıktık.

Randevu değil.

Az önce ofisine uğradım. Kız kardeşine olanları duydum.

- Üzgün olduğumu söylemek istedim. - Sağ ol.

Walter Reed'de mi?

Hayır, onu Heidi Stensen Kliniği'ne naklettiler.

Vay canına.

Birileri ciddi torpil yapmış olmalı.

Bir deniz havacısının o kadar parası olduğunu düşünemiyorum.

Aslında Dr. Crnkovich'in

yıllardır savaş gazilerini ücretsiz tedavi ettiğini göreceksiniz.