House of the Dragon

โกลเด้นทูธเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้ต้อนรับท่าน ลอร์ดแลนนิสเตอร์

ข้ามีทหารจำนวนห้าร้อยนาย

อาวุธครบ ฮึกเหิมพร้อมรบ

ข้าพาอัศวินของตัวเองมาพันคน

กับพลธนูและพลติดอาวุธ อีกเจ็ดเท่าตัว

หลังเราจัดการ พวกสวะแดนลุ่มน้ำหมด

แม่น้ำง่ามแดงได้แดงฉานแน่

ตอนนี้เราพร้อมเคลื่อนทัพ เมื่อท่านสั่งแล้ว ท่านลอร์ด

ข้าคิดว่าท่าน คงจะตรงไปฮาร์เรนฮัลทันที

ข้าต้องการให้ส่งกาไปคิงส์แลนดิ้ง

บอกน้องชายข้าว่า เราพร้อมเคลื่อนพล

ทันทีที่เจ้าชายเอม่อนด์ พร้อมจะมาร่วมทัพ...

กับเวก้าร์

แล้วระหว่างรอเจ้าชายตอบกลับล่ะ ท่านลอร์ด

ทหารข้าเดินทัพมาไกล

พวกเขาอยากได้การต้อนรับ จากปราสาทท่านกันจะแย่แล้ว

ช่างกล้าที่มาเรียกข้า

"โดยด่วน"

ทัพแลนนิสเตอร์อ่อนกำลัง

จนเคลื่อนจากทูธ ไปฮาร์เรนฮัลกันเองไม่ได้เลยเหรอ

ในแดนลุ่มน้ำมีมังกรใหญ่ ฝ่าบาท

กองทัพพี่ชายข้าแข็งแกร่ง แต่ดูเหมือนว่า...

ข้าเป็นผู้สำเร็จราชการ

ไม่ใช่สุนัขรับใช้ของใคร

บอกพี่ชายท่านด้วยว่า หากเขาไม่ส่งทัพไปฮาร์เรนฮัล

"โดยด่วน"

เรื่องมังกรเดม่อนน่ะ จะเล็กน้อยไปเลย

ที่เจ้าขุ่นเคืองก็เข้าใจได้ เอม่อนด์ แต่เหมือนมันจะเป็น...

ข้ามีงานให้ท่านเช่นกัน เซอร์ไทแลนด์

เราจะผูกสัมพันธ์กับกลุ่มไตรประมุข

ข้าหน่ายกับการปิดล้อมบัดซบนี่แล้ว

เจ้าชาย จับมือกับนครเสรีไม่ได้นะขอรับ

พวกกัปตันเรือฝ่ายนั้น เป็นนักรบรับจ้างวายร้าย

แทบจะเหมือนโจรสลัด พวกนั้น...

คนพวกนั้นอยู่ใกล้กับทะเลแคบมากๆ

กว่าเรือแลนนิสเตอร์ กับไฮทาวเวอร์จะมาถึงก็หลายเดือน

กลุ่มไตรประมุขยินดีแน่ ที่ได้โอกาสบดขยี้อสรพิษทะเลอีก

ให้พวกนั้นตัดกำลังแนวล้อม

ระหว่างเรารอมิตรแท้ ล่องเรือยาวไกลมาตะวันออก

กลุ่มไตรประมุข อาจแสร้งยอมรับข้อตกลง

แต่พวกนั้นไว้ใจไม่ได้ พ่อเจ้ารู้ดี

สาส์นถึงเกรย์จอยได้ผลหรือเปล่า

ยังคงไม่สำเร็จขอรับ

คราเคนสีเลือด รอหาผลประโยชน์ที่ดีสุด

แต่เราอาจให้สิ่งจูงใจเขาได้ หากว่าจำเป็น

อย่างเช่นข้อเสนอ สมรสกับสมเด็จพระพันปี

ตัดทิ้งไปได้เลย

น่าเสียดาย

พระพันปีตรัสได้เฉียบแหลม ฝ่าบาท

ถึงจะตีแนวปิดล้อมได้ แต่เราจะเชิญโจรต่างแดน

เข้าน่านน้ำมาใกล้ คิงส์แลนดิ้งขนาดนั้นเหรอ

ข้าว่าท่านควรไปฮาร์เรนฮัลเสียที

ฝ่าบาท หากเดม่อนมีชัยในแดนลุ่มน้ำ

ทหารข้าก็ไม่พอท้าทายเขา

เราสูญหนักที่รู้กสเรสต์ ดังที่ทรงทราบ

ยิ่งเรารอนาน เขาก็ยิ่งมีโอกาสชนะมาก

แลนนิสเตอร์จะมาจากตะวันตก เกณฑ์ทหารไปให้หมด

แล้วบีบให้เดม่อนกับลอร์ดลุ่มน้ำ สู้ศึกสองด้าน

ฝ่าบาทตรัสได้เฉียบแหลม

เราควรรอทัพไฮทาวเวอร์ แล้วเคลื่อนพล

- เมื่อเวลาเหมาะสม - ไม่มีเวลา

ไปฮาร์เรนฮัลก็สองสัปดาห์ เราต้องโจมตีก่อนเขาทันตั้งทัพ

แล้วฝ่าบาทล่ะขอรับ

ข้าจะบินไปสมทบ เมื่อถึงจังหวะเหมาะ

อาข้าเป็นคู่แข่งที่ข้ายินดี

หากเขากล้าพบข้า

เป็นอันว่าตกลง

ทูลลา

ท่านแม่

ขอคุย

แม่ขอเตือนนะ เอม่อนด์ กล้าหาญก็เรื่องหนึ่ง

- แต่มั่นใจเกินไป... - ท่านมีตำแหน่งอะไรในอนุสภานะ

เจ้ารู้ดีว่าแม่เป็นตัวแทนพ่อเจ้า ในบั้นปลายของเขา

- และเป็นที่ปรึกษาเอก้อน... - ได้อย่างดียิ่ง

ท่านพ่อตายแล้ว

ส่วนเอก้อนก็...

ท่านรับใช้อย่างดี

ในยามจำเป็น

ตอนนี้ไม่จำเป็น ท่านสิ้นภาระแล้ว

มันไม่ใช่เรื่องของภาระ สภานี้ต้องมีคนที่คอยยั้ง...

เรามีมากเกินพอแล้ว หากถามข้า

เจ้ามีความคึกคะนองของวัยเยาว์ และความหยิ่งผยอง

ซึ่งกษัตริย์ไม่ควรจะมีทั้งคู่

ข้าช่วยให้อิสระท่าน เช่นที่เคยเป็น

ท่านต้องยินดียิ่งแน่ที่ได้หวนสู่งาน...

เชิงการเรือนมากกว่า

เจ้ายังแก้แค้นที่ถูกหยามเกียรติ ในวัยเด็กไม่พออีกเหรอ

ราชสำนักขอบคุณท่านยิ่งนัก

- "ม้าต้องมีที่พัก" - "ใช่ๆ"

"อาจจะหาที่ให้ม้าพัก ระหว่างทางได้"

"มันมีตามรายทางไม่ใช่เหรอ"

ฝ่าบาท

พาเขามา

เซอร์สเตฟฟอน ดาร์กลิน ฝ่าบาท

มีเหตุใดรึ ฝ่าบาท

ทุกท่าน

เซอร์สเตฟฟอน ข้ารู้สึกว่า ข้ากำลังตกที่นั่งลำบาก

ข้าสูญเสียเจ้าหญิงเรนิสกับมังกรไป

ข้าครองที่มั่นบนเกาะ โดยไร้ทัพภาคพื้น

และข้าต้องไม่ออกศึกด้วยตัวเอง

ดังที่ถูกย้ำอยู่ตลอด

ไม่งั้นข้าจะถูกสังหาร หรือถูกจับ และ...

สิ้นหวังคว้าชัยไปพร้อมกัน

เรายังมีเดม่อนกับคาแร็กซิส

และชาวลุ่มน้ำ

เรื่องนั้นยังต้องรอดู

ไม่ว่ายังไง ตอนนี้ข้าก็ต้องเดินต่อ ประหนึ่งตัวคนเดียว

และการจะทำเช่นนั้นได้ ข้าต้องหาผู้ขี่มังกรเพิ่ม

ให้เวอร์มิธอร์กับซิลเวอร์วิง

และซีสโมค ที่ข้าว่าคิดถึงสายสัมพันธ์อยู่

แต่ไม่มีแล้ว ครอบครัวพระองค์ ฝ่าบาท

เหล่าโอรสน้อยยังเยาว์

ยังมีเจ้าหญิงเรน่า

เสียดายที่นางเคยลองดูแล้ว

แต่มังกรที่นี่ไม่ยอมรับนางเป็นผู้ขี่

- งั้นใครทำได้ล่ะ - ท่าน

ท่านมีชาติกำเนิดสูงศักดิ์

และข้าได้ยินมาตลอด อย่างที่รู้

ว่าตระกูลดาร์กลิน และทาร์แกเรี่ยนนั้น

มีสายโลหิตร่วมอยู่

ข้าไปค้นประวัติศาสตร์ดู และพบว่าจริงแท้

เอริอาน่าซึ่งมีศักดิ์ เป็นท่านเทียดของท่าน

เป็นเจ้าหญิงทาร์แกเรี่ยนคนหนึ่ง

ข้าจึงตรึกตรองอยู่

ว่าจะเป็นไปได้ไหม

แม้แต่แค่ทรงตรึกตรอง เรื่องแบบนั้น...

ข้าขอคัดค้าน ฝ่าบาท ภัยจากการทำเรื่องเสี่ยงขนาดนั้น

ข้าเป็นเพียงมนุษย์

เหล่ามังกรคือเทพ

ฝ่าบาททรงให้เกียรติข้า ยิ่งกว่าที่ข้าคู่ควร

ท่านรู้ความเสี่ยงดีใช่ไหม เซอร์สเตฟฟอน

เรื่องนี้ข้าไม่บังคับท่านหรอก

ไม่เคยมีใครลองทำมาก่อน

หากจะอ้างสิทธิ์ในมังกร ท่านต้องเตรียมพร้อมจะตายด้วย

ข้าทราบความเสี่ยงดี และข้าก็ยินดียอมรับ

ข้าสาบานจะคุ้มกันราชินีจนสุดกำลัง

และหลั่งเลือดเพื่อพระนาง

นั่นคือคำสัตย์ ฝ่าบาท

งั้นทวยเทพอาจทรงอยู่ข้างเรา

ท่านพี่

เจ้าพูดหรือเปล่า

"ทายาทไม่พ้นวัน"

เจ้าพูดหรือเปล่า

เป็นไปไม่ได้หรอก ที่ท่านจะยังโกรธเรื่องนี้อยู่

ครอบครัวของข้าเพิ่งจะถูกทำลายไป

เจ้าควรมาอยู่เคียงข้างข้า

แต่เจ้ากลับฉลอง ความรุ่งโรจน์ของตัวเอง

หัวเราะเยาะข้า

หัวเราะร่ากับนางโลม และไอ้พวกสอพลอ

ไม่

เจ้าไม่มีมิตรในสภานอกจากข้า

ข้ามีแต่คอยปกป้องเจ้า

แต่เจ้ากลับเอาทุกอย่างที่ข้าให้ มาเขวี้ยงใส่หน้าข้า

ข้าตัดสินใจ

- พอเถอะ - จะตั้งทายาทใหม่

เจ้าต้องกลับรูนสโตน ไปหาท่านหญิงเมียเจ้าทันที

และเจ้าต้องทำโดยไร้ข้อโต้แย้ง

ตามบัญชาแห่งองค์กษัตริย์

ไม่

เปิดประตู

เปิดประตู

เปิดประตู ได้โปรด

เปิด

เปิด

ให้ข้าช่วยอะไรไหม ฝ่าบาท

เจ้าเล่นอะไรอยู่ ตาเฒ่า

คือข้าสงสัยว่า ฝ่าบาทบรรทมพอหรือเปล่า

- ปราสาทเก่านี่... - เจ้าล้อเลียนข้าเหรอ

- เปล่า - นั่ง

หรือว่าเจ้าคือตัวการ ที่คอยก่อกวนความสงบของข้า

กลางวันมิตร กลางคืนศัตรูเหรอ

- เพื่ออะไร - ฆ่าข้าล่ะมั้ง

ไม่แน่ เจ้าอาจจะโกรธที่ข้ามา

บางที

เจ้าอาจจะเป็นสาย ของพวกไฮทาวเวอร์ชั้นต่ำ

หรือเจ้ายังแอบร่วมมือ กับหลานตีนแปของเจ้าอยู่

- หรือว่าเป็นเรนีร่าเองเลย - ข้ารับรองได้

รับรองได้ ฝ่าบาท

ไม่ว่ามาไม้ไหน สตรอง

รู้ไว้เลยว่า

- ราชาเจ้าพร้อมสู้ - ขอรับฝ่าบาท

เลิกจ้องข้าได้แล้ว

- ไม่คิดจะบอกลาข้าเลยเหรอ - ตัวข้าไม่ปกติ

มีคนวางยาข้า

อาหารหรือไวน์ หรืออากาศชื้นแฉะ ไม่ก็...

วิญญาณฮาร์เรนจอมทมิฬร้องสาปแช่ง จากหอคอยเถ้าราชาเหรอ

เหลวไหลทั้งเพ

วิญญาณ คำสาปแช่ง เตียงไม้เวียร์วู้ดบ้าบอ

- ข้าไม่ทนแล้ว - อ้อใช่ นี่วิถีท่านใช่ไหมล่ะ

พออะไรไม่ถูกใจ ท่านก็หนี

ดราก้อนสโตน สเต็ปสโตน เพนทอส ฮาร์เรนฮัล

ข้าตื่นโดยไม่รู้ว่าไปไหนมา

ในโลกนี้มีสิ่งที่เก่าแก่กว่าท่าน

หรือข้า หรือว่าความทรงจำใหม่

ตัวท่านไม่ใช่ผู้เล่น

แต่เป็นหมากบนกระดาน

ข้าก็ด้วย จะว่าไปแล้ว

ข้าไม่เหมือนเจ้าหรอก

บางแง่ก็ไม่

ท่านเห็นไม่แจ่มชัด ความโกรธบังตาท่านอยู่