Bob Ross: Happy Accidents, Betrayal & Greed

บ็อบ รอสส์เคยวาดภาพทิวทัศน์ใน 26 นาที

สั้นกว่าความยาวของตอนหนึ่งของ รายการทีวียอดนิยมของเขานิดหน่อย

รายการนี้ชื่อ "เดอะจอยออฟเพนติ้ง"

สวัสดีครับ ผมบ็อบ รอสส์

ถ้าคุณเพิ่งเปิดดูครั้งแรก

ผมขอเชิญให้คุณไปซื้อแปรงทาสีกับสี

แล้วมาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงแสนผ่อนคลาย สนุกไปกับงานชิ้นเอกของธรรมชาติ

ผมคิดว่าในบางครั้งของชีวิตเรา

ต่างก็อยากวาดภาพ

ผมคิดว่ามีศิลปินซ่อนอยู่ในก้นบึ้งของพวกเราทุกคน

ที่นี่เราจะแสดงวิธีพาศิลปินคนนั้นออกมา

เมื่อคุณวาดภาพแบบนี้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน

คุณจะเริ่มเห็นสิ่งต่างๆ ในภาพวาดของคุณ

เมื่อคุณเห็นสิ่งเหล่านี้ จงใช้ประโยชน์จากมัน

ใช้ประโยชน์จากพวกมัน ใช้พวกมัน มันเหมือนกับของขวัญ

ใช้พวกมันเลย

ผมถึงได้วาดรูปไง

เพราะผมสร้างโลกในแบบที่ต้องการได้

และผมทำให้โลกนี้มีความสุขได้อย่างที่ต้องการ

ให้ตาย ถ้าอยากเห็นสิ่งไม่ดี ก็ไปดูข่าวสิ

นี่ใครกัน

นี่คือบ็อบ รอสส์

จิตรกรที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์จักรวาล

นี่คือคนที่สร้างเวทมนตร์มากมาย ในครึ่งชั่วโมงที่ช่องพีบีเอสทุกสัปดาห์

บ็อบ รอสส์วาดรูปนี้ครับ

เยี่ยมไปเลยใช่ไหม

ใช่

วันนี้ผมอยากแนะนำให้คุณรู้จักสตีฟ ลูกชายผม

- สตีฟ ดีใจที่ลูกอยู่กับเรา - ขอบคุณครับ พ่อ

ผมอยากเผยแพร่เรื่องนี้มาตลอดหลายปี

ใช่ นานแล้ว

ที่ผ่านมามีวันที่ยากลำบาก ไม่ต้องสงสัยเลย

ขอบอกเลยว่า จิตรกรวาดภาพภูเขาที่เก่งที่สุดในเทคนิคนี้

น่าจะเป็นลูกชายผม สตีฟ

ไอ้หนู ร้ายจริงๆ

เขาวาดภาพภูเขาเก่งมาก

เราอาจให้เขามาประจำก่อนที่ซีซั่นนี้จะจบนะ

แน่นอนว่าบ็อบไม่เคยบอกใคร… ในเรื่องนี้เลย

เขามักจะ…

ไม่พูดอะไร…

ในเรื่องทั้งหมดนี้

มันคงยากที่จะให้คนมาสัมภาษณ์เพื่อหนังเรื่องนี้นะ

ผมไม่มีข้อกังขาเลย

สิ่งที่พวกเขาทำมันน่าอับอาย

และทุกคนควรได้รู้

พวกเขาควรได้รู้

บนผืนผ้าใบนี้ ผมมีพลังเต็มที่

ผมสามารถหนีไปบนผืนผ้าใบนี้

และสร้างภาพลวงตาที่ผมต้องการได้เสมอ

และนี่คือเรจิส ฟิลบินกับแคธี่ ลี กิฟฟอร์ด

สวัสดีค่ะ ทุกคน ไงคะ รีจ

สวัสดีครับ ดีใจที่ได้เจอ วันอังคารที่ 3 ธันวาคมปี 1991

ผมแค่กำลังมองไปที่บ็อบ รอสส์

ผมนึกว่าบ็อบจะวาดภาพเหมือนของเรา

บ็อบมองเรา แต่เขากลับวาดภาพภูเขา

เขามีชื่อเสียงด้านภาพทิวทัศน์น่ะ รีจ

- บ็อบ คุณวาดภาพคนไหมคะ - ไม่ค่อยดีเท่าไร

- ส่วนใหญ่ผมจะวาดต้นไม้กับพุ่มไม้ - ค่ะ คุณวาดพุ่มไม้และต้นไม้ได้ดี

ออกมาจากในหัวเหรอ บ็อบ

ใช่ ผมเคยอยู่ที่อะแลสกาประมาณ 12 ปี ฉากของผมเลยมาจากอะแลสกา

(สตีฟ รอสส์ ลูกชายของบ็อบ)

รู้สึกยังไงบ้างครับ

เหนื่อย

(บ็อบ รอสส์ สีน้ำมันสีลิควิดไวต์)

(บ็อบ รอสส์ แฮปปี้ลิตเติลทรีมินต์)

เรื่องนี้เกิดขึ้นนานมาแล้ว

ผมพยายามจะรื้อฟื้นความทรงจำ

พ่อผมเริ่ม

วาดกระทะร่อนทองเก่าๆ กับแม่ผม

ตอนเราเจอกัน เขาชอบวาดรูปค่ะ

บางครั้งเขาก็วาดรูปจนถึงตีสอง

และต้องไปทำงานตอนแปดโมง

บ็อบเคยเป็นทหารอากาศ

เขาถูกส่งไปที่อะแลสกา

เราแต่งงานกัน

แล้วสองสามเดือนต่อมา

ฉันก็ตั้งท้องสตีฟ

บ็อบรักป่า สัตว์ ต้นไม้

เขารักมันจริงๆ ค่ะ

ผมมองธรรมชาติมากมาย

และถ้าการวาดภาพไม่ได้สอนอะไรเลย

มันจะสอนให้คุณมองธรรมชาติ ด้วยสายตาที่แตกต่างไป

บ็อบเชื่อในการทำสิ่งที่คุ้มค่า

สิ่งที่เขาชอบ

สิ่งสำคัญที่สุดคือการวาดภาพ

นี่เขาทำอะไรอยู่ เริ่มวาดภาพใหม่เหรอ

เขาวาดจะเสร็จแล้ว

ภายใน 30 นาที เขาจะวาดภาพให้เสร็จ

นั่นฉากหลังเหรอ คุณวาดฉากหลังก่อนเหรอ

ครับ เราจะใช้แปรงเล็กๆ ขนาดสองนิ้วนี้

ลงฉากหลังเล็กๆ นี้ครับ

- ค่ะ - เขามีความสุขดีนะ บ็อบคนนั้น

- ผมจะสอนวิธีแก้ให้ - มีความสุขจริงๆ นี่ บ็อบ

ผมจ่ายให้สองเท่า ถ้าคุณยอมให้เราตัดผมในเดือนกุมภาพันธ์

โลกกำลังสงสัยว่าผมนั่นดัดหรือเปล่า

- ไม่เหรอ ผมธรรมชาติเหรอ - คุณจะบอกความลับผมเหรอ

หลายคนใช้เงินเยอะมากเพื่อทำผมแบบนั้นนะ

พระเจ้ามอบมันให้คุณใช่ไหม

พระเจ้ากับช่างทำผมน่ะ

เขาสนใจเรื่องทรงผมมาตลอด

เขาชอบลองทำผมทรงใหม่ๆ

อย่างที่เราเห็นทรงแอโฟรในทีวี

แอโฟรไม่ใช่ของจริง

มันคือการดัดผม และบ็อบชอบเรียกมันว่า

การขดสปริงใหม่ทุกสองสามเดือน

และแน่นอนผมจำภาพเขาวาดภาพได้

ทุกวันผมจะอ้าปากค้าง

ได้เห็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่มาจากไหนก็ไม่รู้

ไง

คุณอยาก… เริ่มจากด้านหลังแล้วกันครับ

- ได้สิ - เราจะเดินไปด้านหลัง

พาเราไปชมสตูดิโอเก่าหน่อย

- เราจะไปดูกันว่าความสุขเริ่มต้นที่ไหน - ไปเลยครับ

ผมเจอกับบ็อบครั้งแรกคือเมื่อ 42 ปีก่อน

เขาตัดสินใจเรียนวาดภาพจากผม

สำหรับการบ้านชิ้นแรก

ผมแค่ขอให้พวกเขาวาดภาพสิ่งที่รักมากที่สุด

ผมรู้ในทันทีว่าเขาเป็นจิตรกรฝีมือฉกาจ

ดังนั้นสิ่งหนึ่งที่ผมไม่อยากทำเอาซะเลย

คือเสนอความคิดที่ว่าผมเป็นครูของบ็อบ

นักเรียนหลายคนจะวางแปรงทาสี

และมาดูว่าบ็อบวาดอะไรอยู่

และรู้ไหม เขาชอบให้มีคนดู

ชอบมาตลอด

พ่อผมเริ่มจากการวาดรูปแบบดั้งเดิม

แต่เขาก็เบื่อ

พ่อผมเป็นคนประเภทที่ เขาจะทำโปรเจกต์หนึ่ง

แต่ในหัวของเขา

เขาจะทำโปรเจกต์ต่อไปได้ครึ่งทางแล้ว

ไปพร้อมๆ กัน

เขามีแผนการต่างๆ มากมาย

ซึ่งเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวเขา

ไม่ใช่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในตอนนั้น

พ่อแม่ผมมีความสัมพันธ์ที่สั่นคลอน

ในที่สุดก็หย่ากัน

ตอนนั้นเราอยู่ในสโปเคน วอชิงตัน

แล้วเขาก็เจอเจน ซานาร์เดลลี่

เธอเคยเป็นเลขาของ ผู้บัญชาการฐานทัพอากาศที่เราเคยอยู่

เธอรักพ่อผมหัวปักหัวปำ

และแน่นอนว่าเขาก็รักเธอมาก

แต่พ่อมักจะคิดถึงภาพวาดชิ้นต่อไปอยู่เสมอ

ฮูเร่! นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ

ผมต้องเอาตัวเองไปอยู่ในฟองสบู่นั่น

บ็อบเห็นวิดีโอของวิลเลียม อเล็กซานเดอร์

และเขาสนใจในสิ่งที่วิลเลียมทำมาก

มันเกือบทำให้ผมโกรธ ในครั้งแรกที่ผมเห็นอเล็กซานเดอร์ในทีวี

ที่เขาสามารถวาดสิ่งที่ผมต้องวาดหลายวัน ได้ในแค่ไม่กี่นาที

มันต้องเร็วนะ อย่าเสียเวลาเป็นชั่วโมง

รายละเอียดเยอะเกินไป

คนที่ไม่วาดภาพ

จะคิดว่าหมอนั่นใช้เวลาทั้งปีวาดภาพนั้น

ภาพสีน้ำมันอาจใช้เวลาหลายวัน หลายเดือนหรือหลายปี

แต่บิล อเล็กซานเดอร์เร่งความเร็วทุกอย่าง ด้วยเทคนิคเปียกบนเปียก

ก่อนอื่นผมจะลงสีเมจิกไวต์

ปกติเขาจะเตรียมผ้าใบด้วยเจสโซ สีขาว สีเทาหรือสีดำ

แตะๆ สีปรัสเซียนบลู

เห็นไหม สีไม่มากเกินไป

แล้วเขาก็เอาสีน้ำมันมาทาทับ

ชื่อที่ถูกต้องของมันคือ "อัลลาพรีม่า" ความพยายามครั้งแรก

มันช่วยให้ทำบางอย่าง ที่คุณไม่สามารถทำได้ด้วยสีแห้ง

ในช่วงกลางศตวรรษที่ 15 มันถูกนำมาใช้กับเส้นผมและผ้าบางชนิด

เพื่อให้ได้สัมผัสและการเคลื่อนไหว

ตัวอย่างที่โด่งดังที่สุดของอัลลาพรีม่า คือศิลปะอิมเพรสชันนิสม์

ดังนั้นอัลลาพรีม่าเป็นการคิดค้นที่เก่าแก่มากค่ะ

บ็อบบอกว่า "ผมอยากเจอชายคนนี้จริงๆ"

เขาเบื่อชีวิตแบบทหารแล้ว

เขาแค่อยากวาดรูป

ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง ที่จะเชิญวิลเลียม อเล็กซานเดอร์

มาที่สตูดิโอของเธอเพื่อเวิร์กช็อป

บ็อบกับวิลเลียมเข้ากันได้ดีมาก

ผมเห็นอเล็กซานเดอร์ทางทีวี

และเหมือนคนอื่นๆ อีกหลายล้านคน ผมชื่นชมเขา

และผมใช้เวลาหนึ่งปีกว่าจะได้เจอเขา

ผมเรียนกับบิล และพอผมปลดประจำการจากกองทัพ

พวกเขาเสนอตำแหน่งให้ผม ที่แมจิกอาร์ตคอมปะนี

เป็นครูเดินสายสอนศิลปะ

เขาสอนอยู่ทั่วชายฝั่งตะวันออก

ขายสี ผ้าใบและแปรงทาสี

ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของโครงการนี้มาตลอด

(บ็อบ รอสส์ ฟลอริดา)

ผมเจอบ็อบ รอสส์ที่มันซี่มอลล์เมื่อปี 1982

และเขากำลังสาธิตการวาดภาพอยู่ที่นั่น

ผมชอบเขาเพราะผมวาดรูปอยู่แล้ว

เรามีอะไรเหมือนกันมาก จนเรากลายเป็นเพื่อนกัน

มีผู้หญิงผมขาวอยู่ที่นั่นกับเขา

เธอคอยช่วยขายภาพวาด

หลังจากนั้นผมก็รู้ว่า นั่นคือแอนเน็ตต์ โควัลสกี้

ผมอยากแนะนำให้คุณรู้จักกับหุ้นส่วน และเพื่อนเก่าของผม แอนเน็ตต์ โควัลสกี้

- แอนเน็ตต์ ขอต้อนรับสู่รายการ - ขอบใจ บ็อบ

พ่อผมเจอพวกโควัลสกี้ผ่านทางแอนเน็ตต์

ที่มาลงเรียนวาดภาพกับบิล อเล็กซานเดอร์

แอนเน็ตต์เป็นศิลปินฝีมือดีอยู่แล้ว

บิลไม่มีชั้นเรียนว่างแล้ว

แต่เธอพบว่ามีลูกศิษย์ของบิล อเล็กซานเดอร์

ที่ชื่อบ็อบ รอสส์

เธอกำลังตามหาบางอย่าง และเจอมันในตัวบ็อบ รอสส์

มันไม่ใช่แค่ภาพวาด แต่มันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น

เธอรู้สึกมีพลังและได้รับแรงบันดาลใจจากบ็อบ

ฉันเสียลูกชายไปและฉันเสียใจมาก

ฉันสิ้นหวังค่ะ