Servant

- เขาคิดถึงฉันมั้ย - อื้ม

เด็กนั่นลูกใคร

ลูกของคุณไงคะ เจริโคไง

ตุ๊กตาหายไป แล้วเด็กนั่นก็มาโผล่ ในเปล เธอสลับตัวพวกเขาแน่ๆ

คุยกับเพื่อนผมละ รอสโก ให้เขาหาว่ามีเด็กทารกหายตัวมั้ย

คุณทำอะไรอยู่น่ะ

- คุณเจอเธอที่ไหน - จะว่ายังไงได้ล่ะ เราโชคดีจริงๆ

ผมอยากเจอคนลักพาตัวเด็กคนนี้

โดโรธี คุณจำได้มั้ย ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจริโค

ทีแรกเธอรับตุ๊กตาได้ และตอนนี้ดูเหมือนเธอจะรับเด็กนี่ได้

แล้วถ้าเธอจำได้ล่ะ

บางทีเราต้องเริ่มคิดถึงอนาคตแล้ว ว่าเธออาจไม่มีวันฟื้นสติกลับมา

- สวมกางเกงหน่อยไม่ได้รึไง - นี่มันตีสามนะ

รอสโกน่ะ คนที่ผมเล่าให้ฟัง

- นี่พี่เขยผม ชอน - สวัสดี

คุณเป็นนักสืบเอกชนเหรอ

ที่จริงผมทำงานใน แผนกทรัพยากรบุคคล แต่ว่า...

เขารับงานเสริมเป็นนักสืบ ฝีมือดี

เขารับค่าจ้างเป็นรายวัน และเป็นมือหนึ่ง เราไว้ใจเขาได้

แล้วคุณพบอะไรบ้าง

ไม่เจออะไรในโซเชียลมีเดีย เกี่ยวกับลีแอนน์ เกรย์สันเลย

ประวัติที่ดูได้คือเกิดที่วิสคอนซิน

บางทีเธออาจจะเป็นเด็กบ้านนอก ที่เดินทางมายังเมืองใหญ่จริงๆ

มีเที่ยวบินไปที่เมดิสันตอนตี 5

ผมว่าไปดูดีกว่า ว่าเรากำลังเจอกับอะไร

ผมมีงานเลี้ยงที่ต้องจัดการ

ผมชวนคุณรึไง

ผมไม่อยากให้คุณทิ้งโดโรธี อยู่กับยัยนั่นตามลำพัง

จนกว่าเราจะรู้อะไรเพิ่มเติม

เราต้องมีรูปถ่ายเด็กสาวคนนี้

เพื่อให้คนที่บ้านเกิดเธอดู

หาหลักฐานพิสูจน์ตัวตนได้รึเปล่า

คุณหามาให้ได้มั้ย

ใบสมัครงานของเธอ ผมจะหยิบมาให้คุณ

- นายเจอคนส่งปลาข้างนอกมั้ย - ไม่เห็นครับ เชฟ

วันนี้ต้องเตรียมอะไรหลายอย่าง

อีกอย่าง ฉันอยากให้นายชิม ทุกอย่างก่อนจะเสิร์ฟอาหาร

เชฟ

ฉันป่วยหรืออะไรไม่รู้ ตุ่มรับรสชาติหายไป

อรุณสวัสดิ์จ้ะ โทบี้

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณนายเทอร์เนอร์

เขาพูดเรื่องตุ่มรับรสอีกแล้วใช่มั้ย

- ฟังดูเป็นหนักนะ - ก็ไลฟ์สไตล์เขาเป็นแบบนี้

ฉันเตือนเขามาหลายปีแล้ว

เราได้ประกาศนียบัตรเป็นสิบรับรองว่า จะทำอาหาร 5 คอร์สสุดเพอร์เฟคได้

มันอาจจะรสชาติเหมือนขี้หมา แต่จะหน้าตาเหมือนฟัวกราส์

- โทบี้ ผักอยู่ในห้องใต้ดิน - ครับ เชฟ

มีคนมาหาคุณที่หน้าประตูค่ะ

ถ้าไม่ใช่คนส่งปลา ผมซวยตายห่า

เขาเครียดมากวันนี้

มานั่งสิ ทานมื้อเช้ากับฉัน

ฉันรู้ว่าผิด แต่นี่สุดสัปดาห์ เราน่าจะอนุโลมให้

ลีแอนน์ นี่โทบี้ โทบี้คือ ผู้ช่วยชอน...

ชื่อตำแหน่งคุณคืออะไรนะ โทบี้

- คอมมี เชฟ - คอมมี เชฟ

"คอมมี" หมายถึง "ไม่" แน่ๆ

เพราะเขาทำหน้าที่ปอกผักกับล้างหม้อ

คิดว่าชอนสอนงานเขา แต่ฉันคิดว่าเป็นการใช้แรงงานเด็ก

ใช่เลย

พวกมันลื่นเป็นบ้าเลย

- ชอน - มากเลย

- นั่นปลาไหลรึ - ใช่ ผมจะทำแบบอบเกลือ

โทบี้ หยิบค้อนกับตะปู จากลิ้นชักบนให้หน่อย

- ได้ครับ เชฟ - ช่วยฉันตรงนี้ที

มันยังดิ้นอยู่

มันดิ้นไปอีกหลายชั่วโมงเลย

ปลาไหลนี่แปลก มันไม่รู้ตัวว่ามันตายแล้ว

โอเค ตัดตรงนี้ กับตรงนี้

ลีแอนน์ เธอวางแผนจะทำอะไร ในวันหยุดน่ะ

ลอกหนังของมันออก

ทำไมมันไม่หยุดดิ้นล่ะ

ดูเลือดทั่งหมดนั่นสิ จับไว้

เราเริ่มจะเป็นห่วงเธอแล้วเมื่อกี้

- ขอโทษค่ะ คุณนายเทอร์เนอร์ - ไม่ ไม่เป็นไร

ฉันขึ้นมาที่นี่ได้ยังไงคะ

โทบี้ เขาแข็งแรงมาก

ระดับน้ำตาลในเลือดของเธอ น่าจะไม่คงที่

เธอผอมแห้งมาก เอ้านี่ ชาคาโมไมล์ผสมน้ำผึ้ง

น่าจะผึ้งจากนิวซีแลนด์

เธอคงยังอยู่ช่วง ปรับตัวให้เข้ากับพวกเรา

เธอคิดยังไงกับทุกอย่างที่นี่

ฉันอยู่ที่นี่มีความสุขดี คุณนายเทอร์เนอร์

เรียกโดโรธีเถอะ

เอาน่า ฉันรู้ว่าเธอเรียกได้

โดโรธี

เธอน่ารักที่สุดเลย

เธอกับฉันจะต้องเป็นเพื่อนรักได้แน่ ตั้งแต่ตอนนี้เลย

- โทบี้ - ฮะ เชฟ

ลองชิมนี่

รสมันจัดไปหน่อย เชฟ

อย่าพลาดเชียวล่ะ

เฮ้ ฉันต้องรับสายนี้ อีก 5 นาที เอาออกจากเกลือนะ

ครับ เชฟ

เฮ้

เรามาถึงแล้ว ไอ้วิลคอนซินเนี่ย

เพิ่งได้ที่อยู่ของบ้านไร่เกรย์สัน

ขับจากที่นี่อีกประมาณชั่วโมงหนึ่ง

คุณได้รูปถ่ายรึยัง

อาฮะ รูปอะไรน่ะ เหมือนเธอตายแล้วเลย

ผมต้องแอบเข้าห้องเธอ เธอนอนหลับอยู่

อีกชั่วโมงจากนี้ ผมต้องเอารูปนั้น ให้พ่อแม่เธอที่น่าจะพกปืน

คงคุยกันสนุกแน่ๆ

จูเลียน ภาพค้างน่ะ สัญญาณไม่ดี

ผมจะโทรหาคุณถ้าถึงแล้ว

โอเค

เธอเป็นอะไรมั้ย

เธอตื่นแล้ว ฉันจะพาเธอไปในเมือง เราจะไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน

ทำไมล่ะ

เพราะว่าวันนี้วันหยุดของเธอ

- ที่จริง ฉันจะให้ลูกอยู่กับคุณ - ผมเตรียมจัดงานเลี้ยงอยู่

คุณให้ลูกนั่งบนเก้าอี้เด้งก็ได้ เขาจะได้ดูพ่อทำงาน

ชอน อยากจะพูดอะไร กับลีแอนน์หน่อยมั้ย

นึกไม่ออกเลย

คุณทำให้เธอกลัว อวดปลาไหลนั่นให้โทบี้ดูน่ะ

- ความผิดฉันเองค่ะ คุณนายเทอร์เนอร์ - ไร้สาระน่ะ

ชอน

ขอโทษที่ทำให้เธอกลัว ลีแอนน์

อย่างนั้นสิ ไม่เห็นยากนี่นา

พวกคุณจะกลับมาเมื่อไหร่

เมื่อเราเสร็จแล้ว

เราจะไปเรียกแท็กซี่ที่ถนน

อย่าทำหล่นเชียวล่ะ

เชฟ

- เฮ้ เกิดอะไรขึ้น - คุยได้มั้ย

ได้ พวกเขาไม่อยู่บ้านทั้งคู่

เรามาถึงบ้านของเกรย์สันแล้ว

คุณคงอยากจะเห็นนี่ด้วยตาตัวเอง

ดูเหมือนบ้านไฟไหม้

แน่ใจหรือว่าคุณมาถูกบ้านน่ะ

รอสโกตรวจดูที่สำนักทะเบียนแล้ว เราได้เส้นพิกัด

เจ้าของชื่อเกรย์สัน ครอบครัวสามคน ใช่ที่นี่ล่ะ พวก

ที่นี่กลิ่นเหม็นมาก

พวกคุณเจอรูปถ่าย หรือของใช้ส่วนตัวมั้ย

รอเดี๋ยว ยังมีอีก

เดี๋ยวนะ นั่นอะไรน่ะ บนกำแพง ถอยกลับไปดู เร็ว

ฉันว่าเธอใส่แล้วดูดีมาก ฉันชอบนะ

ไหนขอดูหน่อย

ดูสิ เธอดูดีมากใช่มั้ยล่ะ

แถมเธอยังได้รองเท้าที่เข้ากันด้วย

ฉันให้เงินเธอล่วงหน้า สำหรับอาทิตย์ถัดไป

เจริโคเป็นไงบ้าง เขาคิดถึงเรามั้ย

เขาไม่ได้พูดอะไร โทบี้กล่อมเขา ตอนนี้เขาหลับอยู่

เดี๋ยวฉันไปดูให้ค่ะ

พวกคุณดูเข้ากันได้ดีนะ

เรากำลังทำความรู้จักกันอยู่

พวกคุณคุยอะไรกันเหรอ

อ้อ ก็นะ...

คุณก็รู้ เธอขี้อายมาก

เราต้องคอยกระตุ้นให้เธอพูดแทบทุกคำ

เธอเล่ามั้ยว่าเธอมาจากไหน หรือโตที่ไหน

เปล่า ไม่ได้เล่าอะไรมาก ทำไมเหรอคะ

ผมคิดว่าคงจะดีถ้าเราทำความรู้จัก

คนที่อยู่ข้างบนนั้นให้มากขึ้น

เทคนิคการสัมภาษณ์ของคุณยอดเยี่ยมมาก โด่งดังในฟิลาเดเฟีย