Release info

MILDRED PIERCE S01E01 HBOGO Thai
A Commentary by Ferdi125

Tags

other
Published on: 2021-07-17
Downloads: 17
Hearing Impaired: No

Thai subtitle preview

The first 200 lines.

เอาล่ะ

คงไม่มีอะไรให้ผมทำแล้ว

ผมจะไปเดินเล่น ที่ถนนสักหน่อย

คุณจะกลับมากินมื้อเย็นไหม

กลับสิ

"เกล็นเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ปี 1931"

แต่ถ้าหกโมงผมยังไม่ถึงบ้าน ก็ไม่ต้องรอ

ผมอาจจะติดพันอยู่

ฉันอยากรู้ให้แน่

บอกแล้วไง ถ้าหกโมงยังไม่ถึงบ้าน...

แบบนั้นมันไม่ช่วยอะไรเลย

คุณนายวิทลีย์ จ่ายค่าเค้กนี่สามเหรียญ

ถ้าคุณจะกลับมา

ฉันจะซื้อเนื้อแกะ มาทำมื้อเย็นให้คุณ

ถ้าคุณไม่กลับ

ฉันจะซื้ออย่างอื่น ที่เด็ก ๆ ชอบมากกว่า

งั้นตัดผมออกไปเลย

ฉันก็อยากรู้แค่นั้น

ผมจัดการต้นไม้พวกนั้นแล้ว

ตัดหญ้าด้วย ข้างนอกสวยมาก

คุณจะรดน้ำสนามหญ้าใช่ไหมคะ

ผมรดแล้ว

รดจนชุ่ม

คนส่วนใหญ่เวลาจะรดน้ำหญ้า เขามักรอจนแดดไม่ค่อยร้อน

แบบนั้นถึงจะมีประโยชน์

แล้วก็ไม่เปลืองน้ำ ที่คนอื่นต้องเสียเงินจ่าย

มีงานอะไรที่ผมทำได้ แล้วผมไม่ได้ทำบ้างไหม

งั้นคุณก็ทำเสร็จเร็วสินะ

ไม่เอาน่า มิลเดร็ด คุณจะพูดอะไรกันแน่

หล่อนรอคุณอยู่ รีบไปเถอะ

ใครรอผมอยู่

ฉันว่าคุณรู้ดี

ถ้าคุณพูดถึง แม็กกี้ บีเดอร์ฮอฟ

ผมไม่ได้เจอเธอ มาเป็นอาทิตย์แล้ว

และเธอก็ไม่มีความหมาย อะไรกับผม

นอกจากเป็นเพื่อนเล่นไพ่ เวลาที่ผมไม่มีอะไรทำ

ซึ่งมันก็เกือบตลอดเวลา ถ้าคุณถามฉัน

- ผมไม่ได้ถาม - แล้วทำอะไรกับหล่อนบ้าง

เล่นไพ่ไปสักพัก แล้วแกะกระดุมชุดสีแดง

ที่หล่อนชอบใส่มา แบบไม่มีชั้นใน

แล้วก็ผลักหล่อน ลงบนเตียงหรือไง

จากนั้นก็เล่นไพ่อีก ผลักหล่อนลงบนเตียงอีก

แหม นั่นคงสุดยอดมาก ไม่มีอะไรดีกว่านั้นแล้ว

คุณอยากไปลงนรกไหมล่ะ

ตั้งแต่รู้จักผู้หญิงคนนั้น

คุณมันไร้ประโยชน์ ได้ยินฉันไหม

- ชัดแจ๋วเลยล่ะ - งั้นบอกสิว่าฉันเข้าใจผิด

- บอกว่าคุณจะไม่ไปที่นั่น - แล้วถ้าผมไปล่ะ

งั้นคุณก็น่าจะเก็บกระเป๋า แล้วไปให้พ้นตลอดกาล

เพราะถ้าคุณ ออกนอกประตูนั่นไป

สาบานได้เลยนะ เบิร์ต

ฉันจะไม่ยอมให้คุณ กลับเข้ามาอีก

พูดไปเถอะ มิลเดร็ด

เพราะสักวันถ้าคุณไม่ระวัง ผมจะหมดความอดทน

คุณน่ะเหรอ ฉันต่างหากที่หมดความอดทน

เบิร์ต ถ้าวันนี้คุณไปที่นั่น

จะเป็นวันสุดท้าย ที่คุณได้เห็นที่นี่

- ผมจะไปไหนก็ได้ที่อยากไป - งั้นเก็บของสิ

ได้ ถ้าอยากให้เป็นแบบนั้น ได้เลย

มิลเดร็ด

ไงจ๊ะที่รัก

- เขาเอารถไป - เบิร์ตน่ะเหรอ

ใช่ เบิร์ตนั่นแหละ

เขาไปแล้ว

- หมายความว่าไง - เมื่อกี้เอง เขาเพิ่งไป

เขาทิ้งเธอไปเฉย ๆ เลย อย่างนั้นเหรอ

อาจจะมีคนช่วยนิดหน่อย

ทิ้งไปหาแม่คนจืดชืด ปวกเปียกคนนั้นน่ะเหรอ

เขาว่ายังไง แล้วเขาไปมองแม่นั่นได้ไง

พูดไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร

ถ้าหล่อนชอบเขาก็ตามใจ เอาเขาไปเลย

นั่นไม่ใช่เหตุผลด้วยซ้ำ

ฉันกวนประสาทเขาเอง

แต่ฉันทนยอมรับทุกอย่าง เฉย ๆ ไม่ได้

ฉันไม่สน ว่าเรื่องจะเลวร้ายแค่ไหน

ถ้าหล่อนทนได้ก็ดีแล้ว เพราะเขาเป็นคนแบบนั้นเอง

ฉันมีความคิดของตัวเอง

แล้วก็เปลี่ยนมัน เพื่อคนอื่นไม่ได้

แล้วเธอจะทำยังไงต่อไปล่ะ

เธอเพิ่งจะเข้าร่วม กองทัพใหญ่สุดบนโลกนี้

เธอคือสถาบัน อันยิ่งใหญ่ของอเมริกา

ที่ไม่มีใครเอ่ยถึง ในวันชาติ

แม่ม่ายผัวทิ้ง

ต้องเลี้ยงลูกสองตามลำพัง ไอ้คนน่ารังเกียจนั่น

- เบิร์ตก็ดีอยู่หรอก - เขาก็ดีอยู่

แต่ก็น่ารังเกียจ

พวกนั้นน่ารังเกียจ เหมือนกันหมด

เราก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ

ใช่ แต่เรา ก็ไม่ทำเหมือนที่พวกเขาทำ

- อย่าเพิ่งพูดตอนนี้เลย - เกือบลืม

ฉันตุ๋นไก่ไว้เป็นมื้อเย็น

แต่ไอค์โดนเรียกตัวไปลองบีช

ฉันจะไปด้วย เลยกลัวว่ามันจะเสีย

มิลเดร็ด ฉันไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง

อะไร

เค้กนั่นไง สวยจังเลย

- ไงจ๊ะลูกรัก - สวัสดีค่ะ แม่

ฝึกซ้อมเป็นยังไงบ้าง

ไม่ดีเท่าไร

ถ้าเพลงกรองด์วาลส์บริญญองต์ ของโชแปง

ไม่ทำให้หนู เป็นอัมพาตเสียก่อนนะ

- น้องล่ะจ๊ะ - อยู่ข้างนอกค่ะ

- เมื่อกี้หนูพูดว่ายังไงคะ - แม่คะ

- อ๋อ กรองด์วาลส์... - วาลส์บริญญองต์

จริง ๆ เลย แม่น่ะ

ว่าแต่บ๊อบนี่ใครคะ

- นี่จ้ะ แม่ทำเผื่อไว้ - แม่คะ น่ารักจัง

- บ๊อบ วิทลีย์ไง - ใช่ เด็กส่งหนังสือพิมพ์

- เรย์ เข้ามาได้แล้ว - แม่คะ ทายซิอะไร

จะเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ ที่ไม่มีเค้กวันเกิด

ถ้าแม่เอาไปส่งให้เขาไม่ได้

คุณปู่ของลูก อาจจะยอมไปส่งแม่

ทำไมไม่เอารถเราไปล่ะคะ

พ่อเอารถไปจ้ะ แล้วพ่อก็อาจจะกลับช้า

กี่โมงแล้วคะ คือริชาร์ด ครุกส์

กลับมาจัดรายการ วอยซ์ออฟไฟร์สโตนแล้ว

เขาจะเล่นเพลงเมดเลย์ จากสติวเดนท์พรินซ์

- แม่คะ - ยังมีเวลาจ้ะ

แม่คะ ทายสิคะ ดูสิ หนูซ่อมสเกตเอง

เอาเชือกต่อเข้าไป ทีนี้มันก็ไม่เล็กอีกแล้ว

เรย์ ลูกรัก ระวังเค้กจ้ะ

- เรย์ - หนูแค่แกล้งทำ

แม่คะ ทายซิหนูเป็นใคร

"ซวานี"

"ฉันรักเธอเหลือเกินที่รัก"

- เรย์ ขอร้องนะ - "ซวานี"

"ผู้คนทางเหนือ จะไม่ได้เห็นฉันแล้ว"

- นั่งลง - "เมื่อฉันได้ไปถึง"

"ชายฝั่งซวานี"

ดูสิ แม่ทำของพิเศษไว้ให้

ตอนเรียน ครูพินกินส์บอกว่า หนอนของหนูสวยที่สุด

แม่คะ พ่อไปไหน

พ่อต้องไปที่อื่นน่ะ

- มานั่งสิจ๊ะ แล้วก็... - เสื้อผ้าของพ่อไปไหนหมด

พ่อเขาไปแล้ว

ไปไหนคะ

- แม่ไม่รู้ - พ่อจะกลับมาไหม

ไม่จ้ะ

ทำไมล่ะคะ ทำไมพ่อถึงไป

แม่อธิบายทุกอย่าง ตอนนี้ไม่ได้

สักวันพวกลูกก็จะเข้าใจ

เรื่องสำคัญที่ต้องรู้ ก็คือไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

แต่...

พ่อไปแล้วเหรอคะ

ไม่เป็นไรนะลูกรัก

หนูแค่อยากรู้ว่า ทำไมเสื้อผ้าพ่อถึงหายไปหมด

อย่าห่วงเลยลูกรัก

ลูกก็รู้ ว่าพ่อรักลูกทั้งสองคนมาก

แต่พ่อไม่อยากบอกลา...

เพราะไม่อยากให้ลูกเสียใจ หรือเป็นห่วง

แต่มันไม่ใช่ความผิดของพ่อ ไม่ใช่ความผิดของใครเลย

ก็แค่เป็นเรื่องที่...

มันเกิดขึ้นได้ เข้าใจนะจ๊ะ

ถ้าแม่หมายถึง คุณนายบีเดอร์ฮอฟนะ

หนูเห็นด้วยค่ะ

เธอเป็นพวกชนชั้นกลางชัด ๆ

โธ่ วีด้า

ลูกรัก

แม่จะทำยังไงนะ ถ้าไม่มีลูก ๆ

สองสาวสุดสวย แสนน่ารักของแม่

อย่าเพ้อเจ้อน่าแม่

"สถาบันที่ยิ่งใหญ่ ของอเมริกา"

อายุขนาดนี้ คงจะหาตำแหน่งค่อนข้างยาก

ผมทำงานที่เคาน์เตอร์ได้ จัดเก็บสินค้าได้

เสียใจจริง ๆ ค่ะ แต่มีคนรออยู่เต็มห้อง

ขอตัวก่อนค่ะ

ก้มหน้าก้มตา กดเครื่องคิดเงินมาหลายปี

ไม่มีความหมายเลยหรือไง

ผมทำงานมาตั้งแต่หกขวบ หกขวบเลยนะ

ที่โรงงานแอ็บบาแซ็บบา

- ถ้าไม่ถือว่าเป็นทักษะ... - คุณนายเพียร์ซค่ะ

พนักงานต้อนรับเหรอคะ

เสียใจด้วยนะที่รัก

เดี๋ยวนี้ พนักงานต้อนรับเชยแล้ว

- เชยเหรอคะ - มันโบราณ

ถ้าเป็นสมัยก่อน แม้แต่โรงจำนำ

ก็ยังต้องมี พนักงานต้อนรับอยู่ข้างหน้า

เพื่อแสดงความมีระดับ

แต่ว่า...

ฉันทำอย่างอื่นได้ด้วยนะคะ

ฉันทำอาหารเก่งมาก ฉันขายขนมพายกับเค้กทำเอง

ฉันเขียนลงไปว่า พนักงานต้อนรับ

แต่ไม่ใช่ว่า ฉันทำได้แค่นั้น

ได้แค่นั้นแหละ

ไม่งั้นคุณคงเขียน ลงไปในบัตรแล้ว

ฉันยึดตามบัตร

พนักงานชวเลข เลขาฯ ผู้ช่วยห้องปฏิบัติการ

พยาบาล นักเคมี

บางคนจบปริญญาเอก สาขาวิทยาศาสตร์

นักบัญชี พนักงานขาย

โดนปลดออกกันหมด นั่งรออยู่ข้างโทรศัพท์

หวังและภาวนาให้ฉันโทรหา แต่ฉันก็ไม่ได้โทร

ที่ฉันพยายามบอกก็คือ

คุณคงไม่มีโอกาส

ไปชายหาดกันเลย

ปู่จะเช่าห่วงยาง ให้หลานด้วย

แม่มาแล้ว

แม่คะ แม่

เราไปกินมื้อเย็น ที่บ้านคุณปู่คุณย่า

แล้วค้างคืนได้ไหมคะ นะคะ แม่

Comments

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left