Summer of Soul (...Or, When the Revolution Could Not Be Televised)

มีเนื้อหาที่กล่าวถึงบุหรี่

เอาละ เริ่มถ่ายเมื่อไหร่ก็บอกนะ

ขอเวลาผมแป๊บนึง ผมอยากปรับให้...

โอเค

นั่นต่ำที่สุดที่คุณทำได้แล้วเหรอ

ปิดมันซะ

- ได้หรือยัง - ลดเสียงลง

มันไม่พร้อมกันนิดนึง

เอาละๆ ขอผมลองอีกที

หวังว่านี่จะคุ้มค่านะ

- มันเกี่ยวกับฮาร์เล็ม - เอาละ

คุณไปฮาร์เล็มเมื่อไหร่

- ขอผมอัดเสียงห้องโล่งๆ - ได้

เอาละ

อือ แจ๋ว

- เล่าเรื่องเหมือนตอนซ้อม - ได้

พวกคุณพร้อมไหม

- เดินเสียงอยู่ไหม - เดินเสียง

เดินกล้อง

ก่อนอื่น ขอบคุณที่มาให้สัมภาษณ์กับเรา

เราจะเอาจอมาให้คุณเห็นภาพ

คุณจำเทศกาลวัฒนธรรมฮาร์เล็มได้ไหม

ฤดูร้อนปี 1969 นั้นน่ะ

มีคนทำกระเป๋าสตางค์หายครับ

แอนน์ เรย์โนลด์ส แอนน์ เรย์โนลด์ส

กระเป๋าสตางค์คุณอยู่ที่นี่

ไม่มีใครเคยได้ยินเทศกาลวัฒนธรรมฮาร์เล็ม

จะไม่มีใครเชื่อว่ามันเคยเกิดขึ้น

นักเล่นออร์แกนอยู่ที่หมายเลข 15 เขาจะเล่นให้คุณฟังนิดหน่อย

ผมจำได้แค่ว่า ผมไปคอนเสิร์ตที่น่าทึ่งในสวนสาธารณะ

คุณต้องถอยไปหน่อยครับ ทุกท่าน คุณต้องถอยไปหน่อย

และมีคนผิวดำเต็มไปหมด

ขอบคุณครับ ขอบคุณๆ เดี๋ยวก่อนๆ

นั่นไมค์ออร์แกนครับ

ทันทีที่คุณถอยไป เราก็เริ่มได้

ในปี 1969 ในช่วงฤดูร้อนเดียวกัน กับเทศกาลดนตรีที่วูดสต็อก

ก็มีเทศกาลดนตรีที่แตกต่าง เกิดขึ้นห่างไป 160 กิโลเมตร

มีคนกว่า 300,000 คนมาชมคอนเสิร์ตฤดูร้อน

ที่รู้จักกันในชื่อ เทศกาลทางวัฒนธรรมฮาร์เล็ม

ทุกคนเข้าชมได้ฟรี

มีการบันทึกภาพเทศกาลนี้ไว้

แต่หลังจากฤดูร้อนนั้น ภาพที่บันทึกก็ถูกเก็บอยู่ในห้องใต้ดินนาน 50 ปี

ไม่เคยมีใครได้ชม

จนกระทั่งตอนนี้

ขอต้อนรับสู่เทศกาลวัฒนธรรมฮาร์เล็ม ในเมานต์มอร์ริสพาร์คแห่งนี้

เมานต์มอร์ริสพาร์ค ฮาร์เล็ม รัฐนิวยอร์ก

ในใจกลางฮาร์เล็ม

ท่านผู้เกียรติทุกท่าน พี่ชายหัวใจหนุ่มแห่งดนตรีโซล

สตีวี่ วันเดอร์

นี่ ทุกคน ฝนกำลังตก

เอาแล้วไง

เอาอีกแล้วไง

เราต้องปล่อยไปตามจังหวะ

ต้องปล่อยไปตามจังหวะ ที่รัก ความรักน่ะ

สิ่งที่คุณต้องทำ ที่รัก ใช่

คือทำสิ่งที่สตีวี่บอกให้ทำ

โอ้ ใช่

ทุกคน ปรบมือสิ

ขอฟังหน่อย ปรบมือสิ

เพราะ

คุณเลือกได้ ทำสิ่งที่ใจปรารถนา

ไม่ต้องให้บอกว่า ความรักมีอานุภาพอย่างไร

ตราบใด ตราบเท่าที่

ตราบเท่าที่คุณมอบมันให้ผม

เทศกาลวัฒนธรรมฮาร์เล็ม เป็นบรรยากาศงานเลี้ยงรื่นเริง

จัดขึ้นในเมานต์มอร์ริสพาร์ค ที่มีกลุ่มแพนเธอร์สดูแลความปลอดภัย

และเด็กๆ นั่งอยู่บนต้นไม้

ปี 1969 เป็นยุคการเปลี่ยนแปลง ในชุมชนคนผิวดำ

เป็นการประเมินประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของเราใหม่หมด

สไตล์ต่างๆ กำลังเปลี่ยน

ดนตรีกำลังเปลี่ยน

และเริ่มมีการปฏิวัติ

เราต้องการพลังคนผิวดำ

เราต้องการเดี๋ยวนี้

การปฏิวัติจะไม่หยุด

ในปี 1969

เราต้องการชีวิตใหม่

การปฏิวัติจิตสำนึกของคนผิวดำ

มันถูกที่ถูกเวลา

เราถึงจุดนั้นแล้ว

ใช่ ใช่ ใช่

เราต้องการอิสรภาพเดี๋ยวนี้

นี่เป็นเวลาอะไร

เรากำลังสร้างโลกใหม่

เรารอคอยเทศกาลนั้นมาพักใหญ่

โดรินดา เดรค ผู้เข้าร่วมเทศกาล

ฉันอายุ 19 ในปี 1969 เรียนมหาวิทยาลัย

ฤดูร้อนนั้นเราเป็นอิสระ จากพ่อแม่ของเรา

บ้านฉันอยู่ในฮาร์เล็ม บนถนนแมดิสันตัดกับถนนสายที่ 135

เทศกาลนั้นอยู่ใกล้บ้านฉันมาก ห่างไปแค่สิบช่วงถนน

เพื่อนสนิทสามคนกับฉัน เราเดินไปได้

เราไปถึงแต่เนิ่นๆ ให้ตาย วันนั้นอากาศร้อน

แสงแดดส่องหน้า และมันน่าตื่นเต้น

เราไม่เคยมีงานอะไรแบบนั้นในฮาร์เล็ม เท่าที่ฉันจำได้

ขอต้อนรับสู่ใจกลางฮาร์เล็ม ดินแดนดนตรีโซล สหรัฐอเมริกา

โทนี่ ลอว์เรนซ์ ผู้ผลิตและพิธีกรเทศกาลวัฒนธรรมฮาร์เล็ม

ผมโทนี่ ลอว์เรนซ์

และผู้คนที่งดงามห้าหมื่นคน ในเมานต์มอร์ริสพาร์คแห่งนี้

และเรากำลังขอให้คุณ ร่วมเทศกาลดนตรีโซลไปกับเรา

เอาละครับ ท่านผู้เกียรติทุกท่าน จากมิสซิสซิปปี วงเชมเบอร์ส บราเธอร์ส

วงเชมเบอร์ส บราเธอร์ส เพลง อัปทาวน์

เอ้า เอาเลย

สุดเหวี่ยง เอาให้สุดเหวี่ยง เฮ้

เธอชอบแบบนั้นนี่ เย้

ต้องแบบนั้นสิ เย้ เฮ้

เอาเลย ฉันจะขึ้นเหนือไปฮาร์เล็ม

จะปล่อยผมเผ้าในฮาร์เล็ม

ถ้าแท็กซี่ไม่รับ ฉันก็ขึ้นรถไฟ

ฉันจะลงใต้ดิน จะไปที่นั่นได้เหมือนกัน

เพราะฉันจะ

ขึ้นเหนือไปฮาร์เล็ม

จะปล่อยผมเผ้า

ในฮาร์เล็ม

ถนนสาย 125 ฉันมาแล้วหนา

ฉันมาสนุก เตรียมตัวไว้เถอะ

ฉันจะกินไก่ กินถั่วแบล็กอาย

ซี่โครงหมูย่าง ผักใบเขียว ฉันจะปาร์ตี้

เป็นวันๆ ในฮาร์เล็ม

ออกจากดาวน์ทาวน์

ไปฮาร์เล็ม

เพราะฉันจะขึ้นเหนือไปฮาร์เล็ม

สำหรับเรา ฮาร์เล็มคือสวรรค์

มันเป็นที่ที่ฉันปลอดภัย มีความสุข และได้รู้จักเพื่อนที่คบตลอดชีวิต

ฉันจะลงใต้ดิน จะไปที่นั่นได้เหมือนกัน

ฉันจะไปถึงที่เคฟ

แน่นอนว่ามีพื้นที่ยากจนบางพื้นที่ ที่คุณอาจถือว่าเป็นสลัม

ฮาร์เล็ม ที่ซึ่งมีผู้เช่าอาศัยอยู่แน่นขนัด

พากันหลั่งไหลมาบนถนนที่ร้อนระอุหลายพันคน

แต่สำหรับชาวฮาร์เล็มอย่างเรา ที่นี่คือที่ที่มีความสุข

มันคือแหล่งรวมความคิดสร้างสรรค์ ที่เกิดจากการใช้ชีวิตที่ยากลำบาก

และศิลปินมากมายก็ออกมาปรากฏตัว

ไปที่ฮาร์เล็ม

เรารักวัฒนธรรมที่นี่

ผู้คน งานปาร์ตี้ อาหาร ไนต์คลับ

มันหลากหลายมาก

ฉันจะลงใต้ดิน จะไปที่นั่นได้เหมือนกัน

ฮาร์เล็มคือจุดหมายเดินทางที่มีเรื่องตื่นเต้น

บาร์บารา แบลนด์-อะคอสตา ผู้เข้าร่วมเทศกาล

ตอนนั้นฉันเพิ่งเรียนจบมัธยมปลาย

เราอยากไปดูคอนเสิร์ต เต้นรำ แค่ขอให้สนุก

เรื่องปกติที่เด็กมัธยมปลายทำกัน

ตอนที่ฉันได้ยินข่าวคอนเสิร์ต ก็แบบว่า "ตกลง ไปกันเถอะ"

- เราต้อง เราต้อง เราต้อง - ไปที่ฮาร์เล็ม

- ใช่ เธอต้องไปที่ฮาร์เล็ม - ฉันจะเข้าเมือง

ผมอายุ 19 ในปี 1969

ดาร์ริล ลูอิส ผู้เข้าร่วมเทศกาล

มีคนร่วมเทศกาลมากที่สุด เท่าที่ผมจำได้ว่าเห็นในเวลานั้น

ผมกลับจากมหาวิทยาลัย มันเป็นฤดูร้อนที่ร้อนมาก

ผมมักเชื่อมโยงหน้าร้อน กับความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น

และปีนั้นก็มีความวิตกกังวลไม่น้อย

ปี 1969

วิกฤต - 1969

อเมริกาของคนผิวดำ หมดศรัทธากับประเทศนี้แล้ว

พวกเราหลายคนได้เห็นผู้นำของเรา ถูกจำคุกและถูกฆ่ามามากเกินไปแล้ว

การลอบสังหารประธานาธิบดีเคนเนดีในปี 1963

แถลงการณ์จากซีบีเอสนิวส์

ประธานาธิบดีเคนเนดีถึงแก่อสัญกรรมแล้ว

การลอบสังหารเขา เป็นผลพวงจากบรรยากาศความเกลียดชัง

การลอบสังหารมัลคอล์ม เอกซ์ในปี 1965

การลอบสังหารมัลคอล์ม เอกซ์ คือโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้า

เดือนเมษายน ปี 1968 การลอบสังหารมาร์ติน ลูเธอร์ คิง

มาร์ติน ลูเธอร์ คิงถูกยิงสังหารเมื่อค่ำนี้

เดือนมิถุนายน ปี 1968 การลอบสังหารโรเบิร์ต เคนเนดี

มีหมอ...

หลังจากนั้นก็รู้สึกเหมือนรัฐบาลทำให้เราผิดหวัง

ขณะนี้ประธานาธิบดีนิกสัน เข้าดำรงตำแหน่งในทำเนียบขาว

เราจะเหลือคนผิวขาวเสรีนิยมที่รู้สึกว่า ต้องช่วยเราเรียกร้องความเท่าเทียมไม่กี่คนน่ะสิ

เราจะต้องแก้ปัญหาอเมริกาคนผิวขาว ในขณะที่เลวร้ายที่สุดนี้แหละ

มีการประท้วงและการก่อความไม่สงบมากมาย

แล้วก็มีสงครามเวียดนาม

สัดส่วนของทหารผิวดำที่ถูกส่งไปแนวหน้า ในสงคราวเวียดนามไม่เหมาะสม

เราได้ยินเรื่องการเสียชีวิตเหล่านี้ หลายคนสูงอายุ

เอเธล บีตตี้-บานส์ ผู้เข้าร่วมเทศกาล

เป็นสมาชิกในครอบครัว เป็นพ่อ ลุง ญาติ

ไม่มีความจำเป็นที่ต้องไปเวียดนาม

และยิงใครบางคนที่พวกคนผิวขาวบอกว่า เขาเป็นศัตรูของคุณ

เราจะยิงตำรวจที่ยิงพี่น้องผิวดำของเรา

ยิงจากข้างหลังในประเทศนี้

นั่นคือที่ที่เราจะไปสู้

พอถึงปี 1969 ชุมชนคนผิวดำก็แบ่งแยก

ระหว่างคนที่สนับสนุนการไม่ใช้ความรุนแรง...

ผมว่าเลิกพูดเรื่องการปฏิวัติ แล้วมาพูดถึงสิ่งที่เป็นได้ดีกว่า

ผมอยู่ฝ่ายที่ไม่ใช้ความรุนแรง เพราะผมเป็นนักเทศน์รุ่นเยาว์

สาธุคุณอัล ชาร์ปตัน บาทหลวงและนักเคลื่อนไหว

ถึงแม้ว่าผมอายุแค่ 14

แต่เพื่อนผมส่วนใหญ่อยู่ฝ่ายที่พูดว่า เป็นการป้องกันตัวเองหรือแย่กว่านั้น

และถ้านั่นหมายถึงเราต้องรื้อชุมชนนี้ เพื่อให้ได้อิสรภาพ งั้นเราก็จะทำ

ปี 1968

หนึ่งวันหลังการเสียชีวิต ของดอกเตอร์มาร์ติน ลูเธอร์ คิง

เกิดความรุนแรงในกว่าหนึ่งร้อยเมือง

ฮาร์เล็ม 4 เมษายน 1968

โจรหลายพันคนปล้นร้านค้าตามถนนในฮาร์เล็ม เกือบเจ็ดชั่วโมง

เป็นการปล้นที่เลวร้ายที่สุด ในประวัติศาสตร์ของพื้นที่นั้น

ผมรู้ว่านิวยอร์กพยายาม ไม่ให้เกิดเหตุการณ์นั้นซ้ำอีกในปี 1969

ผู้คนต่างกลัวความโมโหและโกรธแค้น ที่กำลังเดือดพล่าน

มันสายไปแล้ว เราพร้อมจะเริ่มลงมือ และเราจะทำจนเสร็จ

ใช่ๆ มาเร็ว มาพาฉัน

ขึ้นเหนือไปฮาร์เล็ม

จะปล่อยผมเผ้า

เป้าหมายของเทศกาล