The first 200 lines.
ไง ให้ไปส่งไหม
ยังกลับรถโรงเรียน พร้อมเด็กเกรดเก้าอยู่อีกเหรอ
โอเค ฉันชอบขนส่งสาธารณะ
อยู่กับเด็ก ๆ จะได้ไม่แก่ไว
แล้วพอเด็ก ๆ เขามีใบขับขี่กันล่ะ จะนั่งหง่าวในรถคนเดียวเหรอ
- อันดับเพลงฮิตอย่างเพราะ - ก็เพราะจริงนะ
- แถวไหนบอกเพราะ - ทุกที่เลย
มันถึงติดอันดับไง
ก็จริงของนาย
- อยากฟังเพลงเพราะ ๆ ไหม - ไม่นะ
อะไร
- แปลกไหมที่เขาไม่อยู่ - ใคร
- เบน - ไม่ ทำไม
ก็เห็นตัวติดกันตลอดนี่
ชิมแซนด์วิชเนื้อหมักเกลือของฉันไหม
ไม่ล่ะ
ทำไมไม่เปิดใจรับของดี ๆ บ้าง
ไม่ลองไม่รู้นะ
ฉันไม่อยากกินอะไรที่โดน "หมักเกลือ"
เธอยี้แซนด์วิชเนื้อหมักเกลือของฉัน
เธอยี้เพลงที่ฉันฟัง
เพื่อนกันเขาไม่ทำแบบนี้นะ
- เราคงต่างกันแบบสุดขั้ว - บางทีเราควรเลิกคบกันนะ
เลิกเป็นเพื่อนกันเหรอ
ใช่
เธอคิดว่าไง ไม่เป็นเพื่อนกัน
ไม่เป็นเพื่อน
โอเค
ฉันว่าเราควรมีเซ็กซ์กัน
- ตามปกติน่ะเหรอ - คือ ฉันหมายถึงตอนนี้เลย
- เธอคือลีเมอร์น้อยของฉัน - นายคือแพนด้าน้อยของฉัน
"หนึ่งปี"
ฉันรักหมีแพนด้า
- รักลีเมอร์สุด ๆ - ใช่
"การสอบขับรถ หยุดตรงนี้"
รอบสี่โชคดีเสมอ
"การรับนักศึกษา"
"สู่สุคติ 2000"
"บ้าเอ๊ย"
- "ฟังฉัน" - "อะไร"
การอยู่กับเธอเดี๋ยวนี้ มันน่าเบื่อมากเลยนะ
- เธอเอาแต่เล่นมือถือ - นายก็ทำแบบนั้นใส่ฉัน
เธอคุยกับมอลลี่และแซลลี่ ตั้ง 45 นาทีได้
- ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน - ล้อเล่นใช่ไหม
นายเล่นวิดีโอเกมโง่ ๆ ตลอด แถมยังคุยกับเบนไปด้วย แบบว่า...
- ฉันไปส่งที่บ้านนะ - มีข่าวลือเข้าหูฉันไม่หยุด
พวกเด็กเกรดเก้า บอกว่ามีคนเป่ามีให้นาย
ซึ่งเอาจริง ๆ นะ ใครเขาใช้คำว่า "เป่าปี่" กัน
โทษที ฉันไม่สน กินข้าวให้อร่อยนะ
ฉันไม่สน
ที่จริงฉัน...
- โกรธ - ตอนนี้น่ะ พวกเรา...
โอเค ก็ได้ รู้ไหม เอาเถอะ...
- อะไร จะทำท่านี้เหรอ - ใช่
- ท่านี้อย่างเกลื่อน ซ้ำซาก - ท่านี้แหละ
มันซ้ำซาก
"มหาวิทยาลัยบอสตัน"
"ถึงเอพริล คริลโฮลซ์ ขอแสดงความยินดีด้วย"
"มหาวิทยาลัย แคลิฟอร์เนียซานตาบาร์บารา"
"นิโคลัส เอลลิส ขอแสดงความยินดี"
เธอเลือกบอสตันทำไม
- เอพริล กินแซลมอนซะ - หนูไม่หิว
ตั้งสองอาทิตย์แล้วนะ ร่างกายต้องการโอเมก้าสาม
- มันช่วยบำรุงสมอง - สมองหนูไม่ดียังไง
ลูกรัก มันดีต่อลูก
แม่คะ พี่มีสิทธิ์ซึมเศร้าได้นะ
- ขอบใจ - จะไม่มีผู้ชายดี ๆ อย่างนิค
มาหลงรักพี่อีกแล้ว
- แอกเนส เบาได้เบาลูก - ใช่ กินนกเขาซะ แอกเนส
เอพริล อย่าไล่น้องไปกินของนั่น
- หนูจะกินนกเขาของนิค - ไม่โอเคนะ
เด็กทะลึ่ง รอบเดือนยังไม่ทันมาเลย
- หนูมีรอบเดือนแล้ว - งั้นเหรอ
- เอาผ้าอนามัยมาดูสิ - นี่ลูก
ลูกมีรอบเดือนแล้วไม่บอกแม่เหรอ
โอ้โห แม่กับพี่จะขึ้นคานตลอดกาล
- ไม่สักหน่อย - เปล่านะ
ส่วนหนูก็จะแต่งงานกับนิค และซื้อเรือยอชท์
ซื้ออ่างน้ำวนและลูกวาฬ
และพวกเราจะย้ายไปอยู่เม็กซิโก ในบ้านหลังสวยสไตล์สเปน
เราจะมีลูกกันห้าคน และพวกเขาจะถูกตั้งชื่อ
ตามเหล่านักร้องโด่งดัง ขอคิดก่อน
ที่แน่ ๆ ต้องมีชื่อวิลไอแอม และต้องมีชื่อแชร์
แต่ต้องไม่พลาด ชื่อจากเดอะบีทเทิลส์ด้วย
งั้นก็เป็นพอล แม็กคาร์ตนีย์ กับจอห์น เลนนอน...
"ก่อนปฐมนิเทศ 89 วัน"
"ถึงนิก"
"หวัดดี"
"ไง"
- ขอโค้กหนึ่งกับฮ็อตด็อกหนึ่ง - โค้กหนึ่ง
แล้วก็ฮ็อตด็อก
ค่าโค้กสี่ดอลลาร์
โทษนะ ฮ็อตด็อกหมดเหรอ
- เปล่า ฮ็อตด็อกน่ะมี - แล้วทำไม...
เพราะกลิ่นหมูที่คุณกิน
จะไปทำลายประสบการณ์การดูหนัง ของคนทั้งโรง
ผู้จัดการอยู่ไหม
ฟังนะ เอพริล ฉันชอบเธอนะ รู้ไหม ฉัน...
ฉันชอบที่เสื้อสีฟ้า ขับตาสีน้ำตาลของเธอให้โดดเด่น
งดงามจริง ๆ
แต่เธอไปบงการลูกค้าไม่ได้ โอเคไหม
ปล่อยพวกเขาสั่งฮ็อตด็อกไป
- โอเค - เยี่ยม คุยกันเข้าใจด้วยดี
มีประสิทธิภาพมาก และ...
ใช่
"อินสตาแกรม คลาร่ากรีนสาม"
"บัญชีนี้เป็นบัญชีส่วนตัว"
"ความกังวล เทียบกับหัวใจวายจริง ๆ"
"มอลลี่"
- ว่าไง - ไง คืนนี้เราจะออกไปเที่ยว
ฉันเลิกเที่ยวแล้ว
- "ได้เที่ยวแล้วเธอจะมีความสุข" - จะไปสนามซ้อมยิงปืนเหรอ
- "เราจะไปบ้านมอร์เดอไคกัน" - นั่นชื่อวัดเหรอ
- ปาร์ตี้บ้านเพื่อนย่ะ - อย่าปฏิเสธเลย
"เธอต้องหัดหิวนกเขาบ้าง"
"ใช่ นกเขาแก้ปวดใจ"
- โอ๊ย แบบนี้เลิศสุด - ไม่ใช่ เลิศเป็นอันดับสอง
- "เดี๋ยว แล้วแบบไหนเลิศสุด" - "นกเขาแห่งรัก"
อย่าพูดเรื่องความรักต่อหน้าเอพริล
ยัยคลาร่านี่โผล่มาจากไหนกัน
- อินสตาแกรมตั้งเป็นส่วนตัว - ยัยนี่มันร้าย
ใช้บัญชีปลอม ทาเทียน่าเรียลลิเชียส กดติดตามหล่อน
เดี๋ยวนะ หล่อนกดรับ คนชื่อทาเทียน่าเรียลลิเชียสเนี่ยนะ
โง่ชะมัด
เธอมีบัญชีอินสตาแกรมปลอม ที่ฉันไม่รู้เหรอ
เธอไม่ได้รู้ไปทุกเรื่องหรอก
มีตั้งแต่เมื่อไหร่
รูปแชคิล โอนีลนี่มันอะไรกัน
- ฉันเคยเห็นแชคที่ร้านขนมหนหนึ่ง - ฉันเคยเห็นโคบีที่ร้านเพ็ทโค
เจ๋งไปเลยที่พวกเขาซื้ออุปกรณ์ สำหรับสัตว์เลี้ยงด้วยตัวเอง
เอาเครื่องทรมานนี่ ไปไกล ๆ ฉันเลย
เธอดูน่ารักมาก ๆ เลย
- แซลลี่ - หมายถึงน่ารักแบบโหล ๆ น่ะ
- รักเหล้าชอตจัง - เหมือนกัน
ฉันคิดถึงนิค
แด่จักรวาลที่ทดสอบเราทุกคน
- ฉันเป็นสายอัตถิภาวนิยม - เจ๋ง ฉันก็ชอบม้าเหมือนกัน
โอเค
แจ๋วเลย หน้าอกเธอ
ในนี้เหม็นจัง
- เธอจูบเก่งนะ - ใช่ พูดแนว ๆ นั้นอีกสิ
ถ้าเธอใช้ปากให้ ฉันจะซั่มกับเธอ
อะไรเนี่ย
เอพริล ๆ มานี่เร็ว หล่อนอยู่ที่นี่
- ใคร - เธอก็รู้ว่าใคร
- นิคอยู่ด้วยไหม - ยังไม่เห็นนะ
ถ้าเธออึดอัดใจมาก เรากลับกันก็ได้นะ
หรือให้เราเรียกลิฟต์ให้เธอก็ได้
ฉันรู้สึกแย่จัง รู้สึกแย่มาก
- ฉันควรพูดอะไรกับหล่อนไหม - เช่นอะไร
เช่น "ไง ฉันชื่อเอพริล"
"ได้ข่าวว่าเธอยอมให้ ผู้ชายที่ฉันรักเสร็จข้างใน"
- ประหลาดได้อีก - ขอร้องอย่าพูดเชียวนะ
แล้วพวกเขาก็แบบ "อ้าว"
ซดเตกีลาหน่อยไหม
- ฉันมีโคเคนด้วยนะ - เอาสักหน่อยน่าจะดี
"เบน เรามีเรื่องต้องคุยกัน มาเจอที่ห้องนอน"
- เอพริล - ไอ้คนทรยศ
- อะไรวะ - "อะไรวะ" บ้านนายสิ เบนจามิน
โทษที ฉันเข้าห้องนอน มาสามห้องแล้วเนี่ย
เธอไม่พูดให้เคลียร์ และบ้านหลังนี้ใหญ่มาก
นายก็นอนกับหล่อนด้วยเหรอ
อะไรนะ คลา ไม่ ๆ แค่เพื่อนกัน
ไม่ หล่อนเป็นใครกัน ทำไมฉันไม่เห็นเคยได้ยินชื่อ
โอเค คลาร่า พ่อแม่หล่อน เป็นเหมือนพ่อแม่ทูนหัวของฉัน
พวกเราโตมาด้วยกัน และเคยอาบน้ำกัน
- อาบด้วยกัน แบบนั้นน่ะ - น่ารักจังเลย เล่าอีกสิ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นเรื่องใหญ่
เพราะหล่อนย้ายมาที่นี่ ไม่มีเพื่อนเลยสักคน
และนายคิดว่า "ก่อนฉันจะพาเธอไปดูโรงหนังจีน"
"เธอน่าจะได้เห็นนกเขานิคก่อน"
ฉันเปล่าคิดแบบนั้น แต่หล่อนอาจยังไม่ได้เห็นนะ
ฉันจะงัดเข้าบ้านนาย และเอาพริกปิศาจกรอกปากนาย
- รายละเอียดเป๊ะได้อีก - ฉันจะตามล่านาย
ตอนที่นายแก่และป่วย แล้วฉันจะปิดถังออกซิเจน
ฉันจะเล่าเรื่องเพี้ยน ๆ ที่งานศพนาย
เพื่อให้คนจดจำนายแบบผิด ๆ
ฉันไม่อยากเล่นเกมขู่ฆ่าของเธอแล้ว
และฉันไม่อยากเป็นคนกลาง ของเรื่องบ้าบอสุดเพี้ยน...
นายไม่ได้เป็นคนกลาง นายเข้าข้างพวกเขา
ฉันไม่ได้เข้าข้างพวกเขา
- ใช่สิ - เพราะมันไม่มีแบ่งข้าง เอพริล
- ทำไมจะไม่ใช่ - เธอคิดเองทั้งนั้น คิดเป็นตุเป็นตะ
- นี่... - นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว
ถูก นี่ห้องนอนพ่อแม่ฉัน
มอร์เดอไคเหรอ
ใช่
- นี่มอร์เดอไค - ใช่แล้ว
- เบน นายรู้จักเธอไหม - ฉันรู้จักเธอ
- นายรู้จักเขาเหรอ - เราจะออกไปแล้ว
- ขอบใจ - เราจะออกไปแล้ว
นายเคร่งจัง
เคร่งมาก โอเค
ห้ามเข้าห้องนอนนะทุกคน
"นิค ฉันขอให้หล่อนสำลัก นกเขาเส้นเลือดปูดของนาย"
"และทำให้นายฝังใจ จนนกเขาไม่ขันไปตลอดชีวิต"
ฉันเปล่านะ มอร์เดอไค
ไง
เธอคือเอพริล
คลาร่า
No comments yet. Be the first to leave one.