Eureka!

Eureka, Eureka Eureka, Eureka

Laat de rotsen rollen.

Eureka is altijd aan het denkeren, dromen, fantaseren

Ze schrijft geschiedenis

Haar eerste uitvinding was het wiel

Ze stopt nooit

Ze lost alle problemen op

Ze bouwt gadgets en machines

Die alles veranderen

Ze is haar tijd vooruit

En zingt een gloednieuwe melodie

Ze barst van de ideeën, we kunnen niet wachten het te zien

Eureka is altijd aan het denkeren, dromen, fantaseren

- Vindt gave dingen uit - Zoveel gave dingen

Ze zal de wereld verbeteren

Met verwondering creëert ze

Ze schrijft geschiedenis

Eureka, Eureka, Eureka, Eureka

Ik heb het.

'Met slagtanden en al.'

Wat een gave nieuwe uitvinding.

Hij is megalithisch.

Ik noem ze rock-'n-rollers.

Barry, Pepper, wat was dat?

Iets waar we weg van moeten rijden.

Of juist naartoe.

Ik denk dat die arme knul vastzit.

Dat is geen arme knul.

Dat is een...

Wolharige mammoet.

Wees niet bang.

Geen zorgen, grote knul.

We bedenken wel iets.

Wacht maar even.

Ik ben aan het nadenkeren.

Moet veel gewicht tillen.

Maar hoe? Met wat?

Met lianen kunnen we trekken.

Wielen om makkelijk op te tillen.

Ja.

We maken een wolhaarbaar.

Eureka?

- Ik heb het. - Ja.

Ja, we hebben het

Nu...

Trekken.

Ja, laat mij maar.

Het werkt.

Murphy.

Zei je net 'Murphy'?

Murphy.

Murphy.

Dan zal ik je zo noemen.

Murphy, ik ben Eureka.

De hele bups.

Je bent linksslagtandig.

Ik ben linkshandig.

We hebben zo veel gemeen.

Behalve dat jij een mammoet en ik een kind ben,

maar verder haast al het andere.

Je bent nu vrij.

Je kunt naar huis.

Misschien kan hij nergens heen.

Ben je alleen op de wereld?

Dan ga je met mij mee.

Mijn huis zal jouw huis zijn.

Eureka?

Een mammoet kan niet mee naar huis.

Waarom niet?

Hij wordt familie.

Ons huisdier.

Een extra grote en knuffelige.

Niemand heeft ooit een mammoet thuis gehouden.

Voor alles moet een eerste keer zijn.

Moet je de dingen altijd zo anders doen?

Moet iedereen altijd hetzelfde doen?

Jij denkt wat ik denk, hè?

Wahoelige mammoet.

Wat is er niet lief aan?

De grootte, de slagtanden, het wollige, alles.

De grootte, de slagtanden, het wollige, alles.

Lieverd, je kunt geen mammoet in huis houden.

Alsjeblieft? Ik hou nu al zoveel van hem.

Hij zal niemand tot last zijn.

Vanaf nu niet, dan.

Vanaf nu.

Wat is Eureka nu weer van plan?

Niemand heeft eerder een mammoet gehouden

Hij weegt twee ton Oké, misschien meer

Betekent gewoon meer om te aanbidden

We kunnen toch een gezin van vier zijn?

Laten we hem een kans geven

Neem een grote sprong

Doe iets dat uitdagend is

Er moet voor alles een eerste keer zijn

Een heerlijk, wollig ding

Die zoveel tonnen liefde geeft

We kunnen hem helpen zich aan te passen

Met een beetje nadenkeren

Er moet voor alles een eerste keer zijn

Waarom de boel op stelten zetten?

We willen dat alles hetzelfde blijft

Maar bij jou moet alles nieuw

Eerst gereedschappen Een klok, een kompas

Waarom verander je dingen steeds?

Nu een mammoet als huisdier?

Dat is echt het malste ooit

Ik beloof echt dat ik alles zal doen

Hem uitlaten, wassen Met hem spelen

Er is geen mammoetklus te klein

Ik teken deze beloften op onze muur

Er moet

Voor alles een eerste keer zijn

Een heerlijk, wollig ding

Die zoveel tonnen liefde geeft

We kunnen hem helpen zich aan te passen

Met een beetje nadenkeren

Voor alles moet een eerste keer zijn

Voor alles een eerste keer

Oké.

We geven deze mammoet een kans.

Dank je.

Hier krijg je geen spijt van.

Oké.

Laat me je in je nieuwe huis rondleiden.

Je gaat het hier enig vinden.

Ik maak een bed voor je,

een haak om je slurf op te hangen als je moe bent.

Eureka?

Hoe wil je hem als huisdier houden

als je hem niet eens in huis krijgt?

Waar een mammoet en een liefdevol meisje zijn,

is een weg.

Dit zal vast niet op de normale manier gaan.

Te mammoet.

Goed zo, achteruit, schattige grote knul.

Mooi.

Misschien moet het wat sneller.

Laten we rock-'n-rollen.

Gaat het?

Zullen we ons eerst even concentreren op belofte nummer twee?

Je wassen.

Doe de planten.

Dank je.

Fijn, grote knul.

Goed, jullie, de zon gaat onder.

Het is bedtijd.

Weet je wat?

Murphy en ik gaan vanavond kamperen.

Ik wil onder de sterren slapen.

We zijn binnen als je ons nodig hebt.

Lijkt dat niet een beetje op...

Als je van opzij kijkt,

en één oog sluit, op een mammoet?

Ja.

Die lijkt een meisje met een potlood.

Ze horen bij elkaar.

Jij en ik, we zijn allebei een beetje anders.

Jij bent een wilde mammoet

en ik wil dingen doen

die nooit gedaan zijn.

Wij horen ook bij elkaar.

Net als de sterren.

Goedemorgen.

Het is een nieuwe dag

en ik heb een nieuw idee om je binnen te krijgen.

In plaats van op vier poten te lopen,

wat gewoon niet werkt,

moeten we het radicaal anders doen en twee poten proberen.

Omhoog.

Eén gigantische poot per keer. Dat is het.

Je kunt het.

Denk klein.

Trek je armpjes in, trek je schoudertjes op.

Nee.

Nee.

Murphy.

Wacht. Het is oké.

Het was een ongeluk.

We kunnen het blijven proberen.

- Hulp nodig? - Ben je niet boos?

Je repareert het toch?

- En ik mis de grote man een beetje. - Wat?

Niet het wollige of de slagtanden of het kwijl,

maar dat andere.

Hoe hij zo hard zijn best doet om ons gelukkig te maken.

Kom, loop mee.

Maar, pap, hoe kunnen we hem als huisdier houden als ik hem niet eens in huis krijg?

Iedereen die aan me twijfelde, had gelijk.

Het is onmogelijk, dwaas, belachelijk.

Zelfs Murphy denkt niet dat het kan.

Iets nieuws en groots doen is nooit gemakkelijk.

Nu kent iedereen mij

als de pottenbakker van Rocky Falls, toch?

Hier is de eerste kom die ik ooit heb geprobeerd te maken.

Ik heb het de eerste keer niet goed gedaan,

de tweede, of de derde ook niet.

Moesten dat allemaal kommen worden?

Ja.

Het creatieve proces kan lang en moeilijk zijn.