Les Misérables: The Staged Concert
Download Thai Subtitle
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
"โรงละครกีลกัด"
"ถ่ายทอดสดจากลอนดอน เวสต์เอนด์"
"เลมีเซราบล์"
ก้มลง อย่ามอง
อย่าเงยหน้าสบสายตา
ก้มลง อย่ามอง
ต้องอยู่เป็นทาสจนตาย
แดดจ้าแผดเผา
ร้อนเท่าห้วงอเวจี
ก้มลง ก้มลง
อีกยี่สิบปีเป็นไท
ลูกไม่ผิดใด
พระเจ้า ฟังลูกอ้อนวอน
ก้มลง อย่ามอง
พระเจ้าท่านไม่ใส่ใจ
ฉันรู้ เธอจะรอ
เธอจะรักจริงมั่นคง
ก้มลง ก้มลง
ทุกคนลืมแกสิ้นแล้ว
เมื่อได้เป็นไท ฉันจะจากไป
ไม่ให้เห็นฝุ่น
ก้มลง อย่ามอง
อย่าเงยหน้าสบสายตา
อีกนานไหมท่าน
กว่าจะยอมให้ลูกตาย
ก้มลง ก้มลง
ต้องตกเป็นทาสชั่วกาล
ก้มลง ก้มมอง
เท้าข้างหนึ่งก้าวลงโลง
ขอเบิกตัวนักโทษ 24601
หมดเวลาใช้โทษ ถึงคราวได้ทัณฑ์บน
- รู้ใช่ไหม หมายถึงอะไร - รู้ ได้รับเสรี
ไม่
แค่ได้ออกจากคุกก่อน อย่างมีเงื่อนไข
- แกเป็นขโมย - ลักขนมปังแถวเดียว
แกปล้นบ้านคน
เพียงทุบบานหน้าต่างแตก
หลานสาวของฉันอดอยากใกล้ตาย
- พวกเราหิวโซ - แกจะได้หิวอีกแน่
หากไม่เรียนรู้ ความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย
ฉันรู้ความสูญเปล่า ของสิบเก้าปีที่ผ่านมา
ตกเป็นทาสของกฎหมาย
ห้าปี เพราะต้องข้อหา
ที่เหลือเพราะพยายามหนี
- ใช่ 24601 - ฉันชื่อฌอง วัลฌอง
และฉันฌาแวร์
อย่าบังอาจลืมชื่อฉัน
จงจำให้ขึ้นใจ 24601
ก้มลง ก้มลง
ต้องตกเป็นทาสชั่วกาล
ก้มลง ก้มมอง
เท้าข้างหนึ่งก้าวลงโลง
อิสระเสียที
โลกสงบนิ่ง
ลมโชยไคลคลา
หายใจอีกครา
เมฆเปิดเห็นนภา
โลกตื่นจากนิทรา
ดื่มด่ำจากบ่อน้ำ
สดชื่นสะอาดล้ำ
ไม่เคยลืมเดือนปีที่สูญเปล่า
ไม่อภัยในสิ่งที่พวกมันทำไว้
พวกมันคือคนผิด
มันทุกคน
จะรอดูว่าฟ้าสางวันนี้
โลกใบใหม่มีอะไรรอคอย
แกไปได้แล้ว ฉันจะจ่ายเงินของวันนี้ให้
เก็บข้าวเก็บของแล้วก็ไสหัวไปได้
คุณจ่ายครึ่งเดียว จากค่าจ้างที่คนอื่นได้
ช่างไม่คุ้มค่าแรง ได้แค่เศษเหรียญน้อยนิด
- ออกไปจากบ้านฉัน - ไม่อย่างนั้นจะโดนเฆี่ยน
- คนที่นี่เคารพกฎหมาย - ขอบคุณพระเจ้า
นี่เองคืออิสรภาพ ผู้คุมยังตามติดทุกย่าง
นี่คือกฎหมาย
กระดาษในมือแผ่นเดียว กลายเป็นตราบาปไปทั่วถิ่นแดน
นี่คือกฎหมาย
เดินถนนอย่างหมาจรจัด
ขี้ดินใต้เท้าใครเขา
เชิญเข้ามา ท่านคงเหนื่อยอ่อนล้า
ข้างนอกยามราตรีเหน็บหนาว
แม้ชีวิตมัธยัสถ์ไม่ร่ำรวย
สิ่งใดมี เรายินดีแบ่งปัน
มีไวน์ช่วยให้กระชุ่มกระชวย
ขนมปังฟื้นฟูกำลังวังชา
มีเตียงให้พักผ่อนจนรุ่งเช้า
พักจากอกุศลและความยากเข็ญ
เลี้ยงดูปูเสื่อเต็มที่ จนเราอิ่มหมีพีมัน
เครื่องเงินในมือ แพงกว่าค่าแรงเราสองเท่า
สิบเก้าปีที่ผ่านมา สิ้นหนทางหมดอาลัย
เขายังไว้วางใจ
เจ้าเฒ่าโง่ไว้ใจเรา
ได้ทำความดีแล้วนี่
เล่นบทข้าทาสรู้คุณ กล่าวขอบคุณตามมารยาท
แล้วลุกสอดส่องย่องเบา เมื่อคนทั้งเรือนม่อยหลับ
ลักเครื่องเงิน
ก่อนหนีหาย
เล่าเรื่องให้พระสังฆราชฟัง
ดูว่าท่านจะปลื้มใจไหม
แกแวะมาพักแรมที่นี่
เป็นแขกของพระสังฆราช ผู้เที่ยงธรรม
และเพราะจิตเมตตา อย่างชาวคริสต์
ท่านรู้แกตกทุกข์ได้ยาก
แกยืนกรานว่า ท่านมอบเครื่องเงินเหล่านั้นให้
ถูกต้องแล้ว
แต่สหาย ท่านไปแต่เช้ามืด
จึงเผอเรออะไรไปบ้าง
ว่าพ่อให้นี่ไปก่อนท่านลา
จะทิ้งของดีสุดไว้หรือ
ฉะนั้นแล้ว พวกท่านปล่อยตัวเขา
ชายผู้นี้เล่าความจริงแท้
พ่อยกย่องที่ทำตามหน้าที่
ขอพระเจ้าทรงอวยพระพร
ขอจงจดจำไว้ให้มั่น ภราดา
มองว่าเป็นแผนสรวงสวรรค์
ขอท่านใช้เครื่องเงินอันล้ำค่า
เปลี่ยนแปลงตนเป็นคนซื่อตรง
ด้วยมรณสักขีเป็นพยาน
ด้วยพระทรมาน พระโลหิต
พระองค์อุ้มชูเจ้าสู่แสงสว่าง
พ่อไถ่วิญญาณท่าน
ให้พระองค์
เราทำอะไรไป พระเจ้าช่วย เราทำอะไร
เป็นหัวขโมยยามค่ำคืน หลบหนีหัวซุกหัวซุน
หรือเราตกต่ำลงปลักตม สายเกินหาหนทางแก้
ไม่มีสิ่งใดเหลือ นอกจากเสียงคำรามอาฆาต
แผดเสียงในความมืดมิด ไม่มีใครอื่นได้ยิน
ตรงที่ที่เรายืน จุดผกผันแห่งเดือนปี
หากมีหนทางอื่นให้เลือกเดิน
ก็เลี้ยวหันเหสายเกินไปยี่สิบปี
ชีวิตเราคือสงคราม ที่ไม่มีวันพิชิตชัย
มันตราหน้าเราด้วยเลข แล้วฆาตกรรมวัลฌอง
ตอนมันตีตรวน แล้วปล่อยเราให้ตาย
แค่เพราะขโมยขนมปัง เพียงคำเดียว
ไยเราถึงให้ชายชราผู้นี้
สัมผัสวิญญาณ สอนถึงความรัก
ปฏิบัติกับเราเหมือนคนอื่นใด
ไว้วางใจเรา
เรียกเราว่าน้องชาย
ชีวิตเรา เขาขอไว้ให้พระเจ้า
เป็นไปได้หรือ
ทั้งที่เราชิงชังโลกใบนี้
โลกซึ่งรังเกียจเราตลอดมา
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
เก็บใจแข็งจนเหี้ยมโหด
ชีวิตเรามีอยู่เพื่อเท่านี้
ทั้งชีวี รู้จักเพียงเท่านั้น
เขากล่าวคำเดียว เราคงกลับไป
ถูกจับเฆี่ยนตี ทนทรมาน
แต่เขากลับหยิบยื่นอิสรภาพ
ความละอายทิ่มแทงใจ เสียดลึกในทรวง
เขาบอกว่าเรานั้นมีจิตวิญญาณ
เขารู้ได้อย่างไร
วิญญาณใดเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเรา
หรือยัง...
มีอีกทาง...
ให้เดิน
ยื่นมือเหยียดออก
กลับร่วงหล่น
ค่ำคืนมืดหม่นหมอง
ตาจับจ้องลงห้วงหุบเหว
ในวังวนบาปเคยก่อกรรม
จะขอหนีกันทีลาจากโลก
โลกของชายชื่อฌอง วัลฌอง
ฌอง วัลฌองไร้ความหมายแล้ว
ต้องให้เรื่องราวใหม่ได้เริ่มต้น
"เลมีเซราบล์อินคอนเสิร์ต"
เมื่อสิ้นสุดวันลง เราก็แก่ขึ้นไปอีกวัน
ชีวิตคนยากจน มีให้เล่าเพียงเท่านี้
เราต้องต่อสู้ ต้องดิ้นรน
และไม่มีใครยอมแบ่งมอบทานให้
ยืนทนอดกลั้นไปอีกวัน ทำเพื่ออะไร
ชีวิตสั้นไปอีกวัน
เมื่อสิ้นสุดวันลง เราก็เย็นชาขึ้นอีกวัน
เสื้อผ้าบางขาดรุ่งริ่ง ไม่ได้ช่วยให้อบอุ่น
พวกคนเที่ยงธรรมก้าวผ่านไป
ไม่ได้ยินเสียงเด็กแดงร่ำไห้
ลมหนาวย่างใกล้ อีกไม่นาน พร้อมจะสังหาร
ใกล้ตายเข้าไปอีกวัน
เมื่อสิ้นสุดวันลง ก็มีอีกวันรอขึ้นสู่ขอบฟ้า
ดวงอาทิตย์รุ่งอรุณ เฝ้ารอส่องทอแสง
ราวคลื่นซัดสาดผืนทราย
ราวลมพายุม้วนก่อตัวเตรียมโหม
มีคนโหยหิวเต็มแผ่นดิน
มีความแร้นแค้นต้องคิดบัญชี
ยังมีหนี้ที่ต้องชดใช้
เมื่อสิ้นลงไปอีกวัน
เมื่อสิ้นสุดวันลง ถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีกิน
นั่งจับเจ่าเอ้อระเหย ไม่ช่วยให้ท้องอิ่มหนำ
มีครอบครัวรออยู่ที่บ้าน
มีปากท้องให้เราต้องเลี้ยงดู
- ยังโชคดีที่มีงานให้ทำ - มีเตียงให้นอน
มีแค่นั้นก็เหลือแหล่
เห็นหัวหน้างานหงุดหงิด งุ่นง่านวันนี้ไหม
ลมหายใจเหม็นเน่า แถมมือไม้เป็นระวิง
เพราะยัยฟองทีนน้อย ไม่ยอมทำตามใจ
ดูเป้ากางเกง คงคึกคักอยากทำงาน
และเจ้านายท่านไม่เคยรู้ ว่าหัวหน้างานดีแต่ตกมัน
ถ้าฟองทีนไม่ทันระวัง จะได้ตกงาน
ไปร่อนเร่ริมถนน
เมื่อสิ้นสุดวันลง ก็แค่อีกวันสิ้นไป
Les Misérables: The Staged Concert subtitles in other languages
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.