The first 200 lines.
หวัดดี
มีใครอยู่มั้ย
เฮ้
รู้มั้ยว่าเราอยู่ไหนกัน
เรารู้จักกันมั้ย
เธอชื่ออะไรเหรอ
ฉันจำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่
เธอล่ะชื่ออะไร
ฉันไม่รู้
ประหลาดชะมัด ไม่มีกระเป๋าตังค์
ไม่มีบัตรประชาชน ไม่มีอะไรติดตัวด้วยซ้ำ นอกจากตื่นมาเจอตัวเองถือเปลือกหอยนี่
เธอล่ะเจออะไรบ้างมั้ย
เธอมีอะไรบ้าง
ฉันเจอมันข้างๆ ตัวบนชายหาด
ดูจะมีประโยชน์กว่าหอยนี่อีก
ตกลงว่าเราไม่รู้ว่าเราเป็นใครหรืออยู่ที่ไหนสินะ
และเราก็มีของสองอย่าง
เปล่า
เธอมีบางอย่าง
และฉันก็มีบางอย่าง
ฉันไม่รู้จักตัวเอง
- และฉันก็ไม่รู้จักเธอ - ถูกเผง
เธอไม่รู้จักฉัน
ฉันอาจเป็นเพื่อนเธอก็ได้
หรืออาจจะไม่ใช่
นี่ฟังนะ ฉันจะวางหอยนี่ลง
ทำไมเธอไม่วางมีดลงล่ะ โอเคมั้ย เธอจับมีดไม่เป็นด้วยซ้ำ
บอกอะไรฉันอย่างได้มั้ย
เธอรู้เรื่องแบบนั้นได้ยังไง
เธอรู้ได้ยังไงกัน
ส่งมีดคืนมานะ
ส่งมีดคืนมาให้ฉัน
หวัดดี
ขอฉันเก็บไว้เถอะนะ
เรามีคนอยู่ด้วย เราไม่ควรแกว่ง...
ไง
เฮ้
ตรงหัวมุม มีคนอื่นๆ อยู่อีก
เธอมีบางอย่างผิดปกติ
ลากมันมาตรงนี้เลย
เอาล่ะ ช่วยกันทุกคน
ยังงั้น
วางลง ตรงนี้แหละ ค่อยๆ วาง
- โอเค - ลากมาตรงนี้
ใช่ ตรงนี้แหละ
- โอเค พักก่อน - เราต้องใช้อะไรอีก
เยี่ยม ดีแล้ว
ฉันจะไปเก็บมะพร้าว
เอาล่ะ ลองจิบน้ำซะหน่อย แต่ก็ไม่ค่อยมีน้ำเยอะนักหรอกนะ
ขอบใจ
ไม่มีใครจำอะไรได้เลยเหรอ ว่าเราตื่นบนเกาะนี่ได้ยังไง
- จำไม่ได้เลยว่ะ - ไม่เลย
ฉันก็จำไม่ได้
จำไม่ได้
เป็นไปไม่ได้ที่จะความจำเสื่อมกันหมด
คือเราอาจแบบว่า ไม่รู้สิ
ออกทริปกับที่ทำงานทำนองนั้น
เพราะเสื้อผ้าเราคล้ายๆ กันหมด
ฉันว่าไม่ใช่กิจกรรมพัฒนาทีมหรอกนะ
แล้วอะไรล่ะ จะบอกว่าเครื่องบินตกรึไง
เรือล่มงั้นเหรอ ลองคิดดูสิ
คนสิบคนรอดมาจากอะไรแบบนั้น
โดยไม่มีรอยขีดข่วนสักนิด
ไม่เห็นจะมีกระเป๋าสัมภาระลอยน้ำด้วย
- ศพคนตายลอยน้ำก็ไม่มี - ศพคนตายไม่ลอยน้ำ...
ช่วงแรกๆ
ต้องใช้เวลาสักพัก
ที่ฉันจะบอกคือมันฟังไม่เข้าท่าเลย
เธอพูดถูก มันฟังไม่เข้าท่าเลย
- ฉันถึงบอกว่า... - "ไม่เข้าท่า" เหรอ
พูดอีกทีสิ ไม่เข้าท่า
รู้สึกดีขึ้นมั้ยล่ะ ไม่เข้าท่า
รู้มั้ยเธอนี่ชอบปะทะจริงนะ
ส่วนเธอก็แสบเข้าไส้
ขอดูอะไรบนเสื้อเธอหน่อยสิ
- โอเค อะไรเหรอ - ไม่ หยุดก่อน
- อะไรเหรอ แมลงรึเปล่า - เปล่า
ฉันแค่จะขอดูป้ายเสื้อ
"แบลร์"
ชื่อเธอเหรอ
ไม่รู้สิ
- ดูของฉันทีสิ - โอเค
- ดูของฉันหน่อย - ได้ ผมดูให้
"เทย์เลอร์"
- อะไรนะ - ใช่แล้ว
ขอดูหน่อย มันเขียนว่า... "เคซี" เคซี
- เคซี - ใช่
- โมเสส - ใครกันวะ
โดโนแวน
อาจเป็นแค่นักออกแบบ
ไม่เอาน่า เราทุกคนมีป้ายชื่อเหมือนกัน ป้ายเดียวกันเนี่ยนะ
ผมชื่อคูเปอร์ ผมจำอะไรไม่ได้เลย
ฉันเชส ฉันจำไม่ได้เหมือนกัน
- คุณชื่ออะไร - ฉันชื่อแบลร์
โบรดี้
ใช้ชื่อนั้นไปก่อน
ชื่อดีออก
ขอบใจ
นี่
มีใครอยากจะออกไปกับฉันบ้างมั้ย
- ออกไปไหน - ก็ไม่รู้สิ
ฉันแค่อยากออกไปสำรวจเกาะดูน่ะ
มีอะไรให้สำรวจล่ะ
ว่าเราอยู่ไหน เราเป็นใคร แบบว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
เราเพิ่งรู้ชื่อตัวเองนี่ไงล่ะ
ก็น่าจะพอแล้วสำหรับวันนี้
บางทีเราอาจเพิ่งรู้ชื่อตัวเอง
มีใครจะไปมั้ย
มีใครมั้ย
คิดว่าคงไม่มีนะเชส
รู้อะไรมั้ย เคซี
เธออาจเป็นคนเจอว่าเราชื่ออะไร
ก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ฉันตั้งชื่อใหม่ให้เธอเรียบร้อยแล้วล่ะ
ฉันมั่นใจว่าน่าจะชื่อเดียวกับที่ฉันตั้งให้เธอ
รู้อะไรมั้ย
ผมไปกับคุณเอง เผื่อจะเจออะไร
ใช่ ผมด้วย
มีคนอื่นอีกมั้ย
ฉันขออยู่ที่นี่ดีกว่า
- ฉันจะเตรียมอาหาร - ก็ดี
งั้นเดี๋ยวค่อยเจอกัน
เวรเอ๊ย เป็นยังงี้ทุกที
ฉันรู้
เราเจอของทุกจุดที่มีคนนอนอยู่
ใช่ ขอบคุณพระเจ้าที่เรามาถูกเวลา
นานกว่านี้อีกนิด กระแสน้ำขึ้นแน่
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ
ก็แหงน่ะสิ
เรามาทำอะไรกันที่นี่เนี่ย
เราอาจตายแล้วได้ขึ้นสวรรค์นี่ไง
นั่นสินะ
อวดกล้ามซะงั้น เซอร์ไพรส์จังเลย
บางทีเราน่าจะ...
หาน้ำจืดกับที่พัก
ใช่ ลุยกันเลยดีกว่า
รู้มั้ย ที่จริง
ฉันไม่คิดว่าจะทนยัยนั่นได้อีก
งั้นฉันกลับไปแจมกับคนอื่นๆ แล้วกัน ตรงนี้ร้อนเกิน
เออ ดีเหมือนกัน
ด้วยเกียรติของลูกเสือ ห้ามโกหก
แหงล่ะ ขอบใจที่ไม่ให้ฉันต้องทำแบบเดียวกัน
- นายอยากไปที่ไหนดี - ทางโน่นแล้วกัน
ที่ฉันจะพูดก็คือ...
เราไม่รู้ว่าเอเลี่ยนไม่ได้เอาเรามาปล่อยที่นี่
เพื่อขโมยอวัยวะรึเปล่า
นั่นก็ทฤษฎีนึงนะ
มีใครมีบาดแผลหรือเจ็บบ้างมั้ยล่ะ
- ไม่ - โอเค งั้นก็ไม่ใช่ความจำเสื่อมเพราะบาดเจ็บ
นี่ เคซี
เธออยากมานั่งกับเรามั้ย
ฉันนั่งตรงนี้สบายดี ขอบใจ
มีใครจำอะไรได้บ้างมั้ย
ฉันจำได้รางๆ ว่าเหม็นขี้หน้าพวกโลกสวย
แล้วถ้าฉันลองพูดอะไรสักคำ
แล้วพวกเธอก็พูดสิ่งแรกที่นึกขึ้นได้ออกมาล่ะ
เราอาจรู้อะไรบ้างก็ได้นะ
โอเค
อาหาร
ผัก
หิวโหยจนถึงที่สุด
แซนด์วิช
บ้าน
บ้าน
ติดเกาะ
แซนด์วิช
อาชีพ
งาน
แล้ว "แม่" ล่ะ
- พ่อ - ลูกๆ
ไง
ใช่ ขอบใจ
ตกลงว่าฉันชื่อเฮย์เดน
ส่วนผมก็ชื่อเมสัน
สองหัวดีกว่าหัวเดียว
ขอทีน่า ทำไมต้องเริ่มที่อาหารด้วย ฉันหิวจะแย่แล้ว
ไปเฉาะมะพร้าว
- กันทางโน้นดีกว่า - โอเค ขอบใจ
เธอคิดยังไงกับคนพวกนั้น
พูดตามตรงก็ธรรมดานะ
หมายความว่าไง
อืม ก็แค่เหล่กันไปมา พยายามจับคู่กับคนที่ถูกตาต้องใจทางเพศ
ส่วนฉัน
เป็นคนฉลาดที่คอยตัดสินพวกเขาอยู่เงียบๆ
เธอนี่พูดจาตลกดีนะ
ส่วนนายก็ไม่พูดอะไรเลยนะ
ไม่เป็นไรหรอกนะ
เยี่ยม ยังงั้นแหละ ใช่เลย
เราควรระวังไม่อยู่กลางแจ้งมากเกินไป
ขอบคุณค่ะแม่
มะเร็งผิวหนังมันเรื่องร้ายแรงนะ
เธอยืนบังแสงฉันอยู่นะ
ฉันจะไปช่วยพวกเขา
โอเคจ้ะที่รัก
ฉ้นยังไม่เห็นเครื่องบินสักลำตั้งแต่ตื่นมาบนเกาะนี้
- ขอให้เธอโชคดีแล้วกัน - อะไร
ไม่คิดจะพยายามรึไง
ฉันแค่อยากใช้ชีวิตที่เหลือบนเกาะร้าง อย่างสงบสุขน่ะ
ถ้าเธอไม่ว่าอะไรนะ
ก็แล้วแต่เลย
อะไรวะเนี่ย
No comments yet. Be the first to leave one.