Star Trek

กรงขัง

- ตรวจเช็กวงจร - ทุกอย่างทำงานครับ

งั้นก็ไม่ใช่เพราะหน้าจอน่ะสิ

ข้างนอกมีบางอย่างแน่ครับ กัปตัน กำลังมาทางนี้

อาจเป็นอุกกาบาต

ไม่นะ เป็นอย่างอื่น ยังมีบางอย่างอยู่ตรงนั้น

มันเข้ามาด้วยความเร็วแสง จะชนกับเรา

ลำแสงอุกกาบาต หักเหมันออกไปไม่ได้ กัปตัน

- หักหลบมั้ยคะ - อยู่แบบเดิมดีแล้ว

เป็นคลื่นวิทยุครับ

เรากำลังได้รับสัญญาณ ขอความช่วยเหลือแบบเก่า

มันถูกโปรแกรมให้สร้างการแทรกแซง และดึงดูดความสนใจแบบนี้

ยานลำหนึ่งมีปัญหา และจำเป็นต้องลงจอดครับ

- แค่นี้ ไม่มีข้อความอื่น - ผมได้รับพิกัด

มันมาจากกลุ่มดาวทาลอส

ไม่มียานหรือ อาณานิคมโลกอยู่ไกลขนาดนั้น

รหัสอักษรในสัญญาณตรงกับ การเดินทางสำรวจของเอสเอสโคลัมเบีย

มันหายไปในเขตนั้น ประมาณ 18 ปีก่อน

คงใช้เวลานานขนาดนั้นกว่าคลื่นสัญญาณ จะเดินทางจากนั่นมาที่นี่

บันทึกระบุว่ากลุ่มดาวทาลอส ไม่เคยได้รับการสำรวจ

เป็นระบบสุริยะที่คล้ายโลก มีดาวเคราะห์ 11 ดวง

ดวงที่สี่ดูเหมือนอยู่ในคลาส-เอ็ม

ชั้นบรรยากาศเป็นออกซิเจน

งั้นพวกเขาอาจยังมีชีวิตอยู่ แม้ผ่านไป 18 ปี

ถ้าพวกเขารอดจากยานตก

เราจะไม่ไปดูให้แน่ใจเหรอ

ถ้าไม่มีวี่แววผู้รอดชีวิตก็ไม่

ไปยังอาณานิคมเวก้าต่อ ดูแลผู้บาดเจ็บของเราก่อน

คุณบังคับหางเสือ ไปตามเส้นทางปัจจุบัน

ได้ค่ะ

- บอยซ์พูด - แวะมาห้องผมหน่อย หมอ

นั่นอะไร

ผมไม่ได้บอกว่าผมมีอะไรผิดปกตินะ

ผมเข้าใจว่าเราได้รับ สัญญาณขอความช่วยเหลือ

ใช่

ถ้ายังไม่มีข้อมูลแง่บวกอะไร

ผมว่าดูเหมือนสภาวะ ของลูกเรือเราเองสำคัญกว่า

ผมอยากบันทึกความเห็นของแพทย์ ลงในบันทึกยานด้วย

ผมเห็นด้วยกับคุณแน่นอน

ดี ผมดีใจที่คุณเห็นด้วย

เราจะแวะที่อาณานิคมเวก้าก่อน

แล้วหาคนมาแทน ใครก็ตามที่ต้องได้รับการรักษาและ...

คุณใส่อะไรในนั้น น้ำแข็งเหรอ

ใครจะอยากดื่มมาร์ตินี่อุ่นๆ ล่ะ

ทำไมคุณคิดว่าผมอยากดื่ม

บางครั้งชายคนหนึ่ง จะบอกบาร์เท็นเดอร์ของเขา

หลายๆ เรื่องที่เขาไม่บอกหมอ

คุณกังวลอะไรในใจ คริส การรบบนดาวไรเจล 7 เหรอ

ไม่ควรกังวลเหรอ

จนท.พลาธิการของผม กับอีกสองคนตาย บาดเจ็บอีกเจ็ด

มีอะไรที่เราทำเพื่อป้องกันเรื่องนี้ได้มั้ย

ผมควรรู้ว่าจะมีปัญหา ตอนเห็นดาบและโล่

แต่ผมกลับยอมให้ตัวเองติดกับ ในป้อมกลางทะเลทรายนั่น

- และถูกนักรบของพวกเขาโจมตี - คุณตั้งมาตรฐานให้ตัวเอง

ที่ไม่มีใครทำได้

คุณปฏิบัติกับทุกคนบนยาน เหมือนมนุษย์ยกเว้นตัวคุณเอง

- และตอนนี้คุณเหนื่อย... - แน่ล่ะ ผมเหนื่อย

แน่นอน

ผมเหนื่อยกับการรับผิดชอบ 203 ชีวิต

เหนื่อยกับการตัดสินใจว่า ภารกิจไหนเหนื่อยเกินไปหรือไม่

ใครจะอยู่ในทีมลงพื้นที่ดาวหรือไม่อยู่

และใครจะได้มีชีวิต

หรือใครตาย

ผมสุดทนแล้ว ฟิล

เหนื่อยจนยอมฟังคำแนะนำของผม แล้วขอลาพักมั้ย

จนถึงขั้นอยากลาออกเลย

แล้วไปทำอะไร

อย่างนึงคือกลับบ้าน

เมืองเล็กๆ ที่มี สวนธรรมชาติ 50 ไมล์ๆ อยู่รอบ

จำที่ผมบอกคุณว่า ผมมีม้าสองตัวได้มั้ย

เราเคยห่ออาหารแล้วขี่มันออกไปทั้งวัน

ฟังดูน่าตื่นเต้นดี

ขี่ม้าออกไป พร้อมกับอาหารเที่ยงปิกนิกทุกวัน

ผมบอกว่านั่นคือที่หนึ่งที่ผมจะไป

หรือไม่ก็ทำธุรกิจบนดาวเรกูลัส หรืออาณานิคมโอไรออน

คุณเป็นพ่อค้าที่โอไรออนนี่นะ ค้าขายกับสัตว์สาวตัวเขียว พวกทาส...

ประเด็นคือมันไม่ใช่ สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่มีอยู่

ทั้งกาแล็กซีมีตั้งมากมายให้เลือก

ไม่ใช่สำหรับคุณ

ถ้าคนเราไม่ใช้ชีวิตแบบที่มันเกิดกับเขา

พุ่งชนแล้วทำให้เต็มที่

ก็หันหลังให้มันแล้วก็เริ่มเหี่ยวเฉา

ตอนนี้คุณเริ่มพูดจาเหมือนหมอแล้ว บาร์เท็นเดอร์

เลือกเอานะ

เราต่างก็มีลูกค้าสองแบบ

พวกที่ยังอยู่และกำลังจะตาย

คุณสป็อคพูด เราได้ข้อความต่อมาแล้วครับ

มีผู้รอดตายจากยานตกบนดาวทาลอส

"ผู้รอดตาย 11 ชีวิตจากยานตก มีแรงโน้มถ่วงและออกซิเจนจำกัด

อาหารและน้ำพอหาได้ แต่ถ้าหาก..."

ตรงนี้ข้อความจางหายไปครับ

- ประกาศทางอินเตอร์คราฟท์ - เปิดระบบ

นี่กัปตันพูด จุดหมายของเราคือกลุ่มดาวทาลอส

ใช้ไทม์วาร์ป แฟกเตอร์ 7

ประมวลผลเส้นทางและส่งขึ้นจอ

ทุกชั้นรับทราบแล้วค่ะ

ไปได้

อยู่บนเส้นทางแล้วครับ

- จนท.พลาธิการ - ค่ะกัปตัน

ผมบอกแล้วว่า ตอนผมอยู่ในห้องบังคับการ...

แต่คุณต้องการรายงานตอน 05.00 น. นี่ 05.00 น. แล้วค่ะ

เข้าใจแล้ว

ขอบคุณ

เธอมาแทนจนท.พลาธิการคนเก่าค่ะ

เธอทำได้ดีแล้วล่ะ

แค่ผมไม่ชินกับ การมีผู้หญิงอยู่ในห้องบังคับการ

ไม่ได้ว่านะ ผู้กอง แน่นอน คุณแตกต่าง

เราเข้าสู่วงโคจรแล้วครับ

ได้รายงานแล็บภูมิศาสตร์แล้วครับ

- ได้รายงานเบื้องต้นจากแล็บแล้วครับ - การวิเคราะห์สเป็คตรัมล่ะ

ผลบ่งชี้ว่าเป็น ชั้นบรรยากาศออกซิเจนไนโตรเจนครับ

เต็มไปด้วยสารเฉื่อย แต่อยู่ในระดับปลอดภัย

- แรงโน้มถ่วงล่ะ - 0.9 ของโลก

กัปตันครับ มีแสงสะท้อนจากพื้นผิวดาว

เท่าที่ผมดู มันแยกตัวเหมือนชิ้นโลหะกลม

อาจเป็นชิ้นส่วนของลำยานอวกาศ

เตรียมทีมลงพื้นที่หกนาย

- คุณพร้อมมั้ย - ครับผม

ครับผม

ขอโทษนะ หมายเลขหนึ่ง เพราะดาวเคราะห์นี้มีข้อมูลน้อยมาก

เราจะต้องให้จนท.ผู้มีประสบการณ์ มากที่สุดอยู่บนยานคอยคุ้มกันเรา

แน่นอนค่ะ

ไม่มีสิ่งบ่งชี้ถึงปัญหา แต่อย่าเสี่ยงเลยดีกว่า

ครับผม มีหน้าผาทางซ้ายมือ

เราส่งคุณไปที่นั่นโดยไม่ให้ใครเห็นได้

เอาล่ะ

กัปตัน

พวกเขาเป็นคน

พวกเขาเป็นมนุษย์

กัปตันคริสโตเฟอร์ ไพค์ ยานอวกาศเอ็นเตอร์ไพรส์แห่งสหพันธ์

ดร.ธีโอดอร์ แฮสกินส์ สถาบันอเมริกันคอนทิเนนท์

โลกปลอดภัยดีมั้ย

เป็นโลกเดิม เหมือนที่คุณจะได้เห็นเร็วๆ นี้

และคุณจะไม่เชื่อว่า คุณกลับไปได้เร็วแค่ไหน

ม่านเวลาถูกทำลายแล้ว ยานใหม่ของเราสามารถ...

นี่คือวีนา

พ่อแม่เธอตาย เธอเกิดมาเกือบพร้อมกับยานเราตก

- เอ็นเตอร์ไพรส์ - ทีมลงพื้นที่ เปลี่ยน

เราจะเริ่มส่งผู้รอดชีวิต กับข้าวของขึ้นไปหาคุณในอีกสักครู่

เตรียมห้องเอาไว้แล้วค่ะ

ขออนุญาตส่งทีมลาดตระเวน กับทีมวิทยาศาสตร์ลงไปนะคะ

ยืนยันตามนั้น...

ดูเหมือนคุณแข็งแรง และฉลาดมาก กัปตัน

เป็นตัวอย่างทดลองชั้นเยี่ยม

ฉันไม่ทันฟังข้อความสุดท้ายค่ะ กัปตัน

ยืนยันตามคำขอ

แค่นี้นะ

ยกโทษให้การเลือกใช้คำของเธอด้วย

เธออยู่ที่นี่มาตลอดชีวิต กับนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังชราลง

อยากขอเวลาพวกเขาหน่อย ผมอยากรายงานเรื่องการแพทย์กับคุณ

ฉันว่าถึงเวลา ให้กัปตันเห็นความลับของเราแล้ว

สุขภาพพวกเขาดีมาก เกือบดีเกินไป

ที่เราแข็งแรงเพราะมีสาเหตุ

แต่เราไม่แน่ใจว่า โลกพร้อมจะรู้ความลับนี้รึยัง

ให้เธอบอกคุณเถอะ เราจะยอมรับการตัดสินใจของเธอ

คุณเหนื่อย แต่อย่าห่วง เดี๋ยวคุณจะรู้สึกดีขึ้นมาก

คุณไม่เห็นเหรอ

ตรงนี้และตรงนี้

- ผมไม่เข้าใจ - คุณจะเข้าใจ

คุณคือตัวเลือกที่เหมาะมาก

กัปตัน

- สป็อคพูด - ทีมลงพื้นที่ เปลี่ยน

ไม่มีค่ายพักผู้รอดชีวิต หมายเลขหนึ่ง

นี่เป็นกับดัก

เราเสียกัปตันไปแล้ว

ได้ยินมั้ย

ได้ยินผมรึเปล่า

ผมชื่อคริสโตเฟอร์ ไพค์

ผู้บังคับการยานอวกาศเอ็นเตอร์ไพรส์

จากกลุ่มดาวที่อีกฟากของกาแล็กซีนี้

เรามาอย่างสันติ

คุณเข้าใจผมมั้ย

ท่านผู้ปกครอง ดูเหมือนปัญญา ของสัตว์ทดลองนี้จำกัดจนน่าตกใจ

ไม่น่าแปลก เพราะยานเขาถูกล่อลวง

ด้วยข้อความอย่างง่ายดาย

อย่างที่คุณอ่านความคิดของมัน

ตอนนี้มันแค่เริ่มสงสัยว่า ผู้รอดชีวิตและค่ายพัก

คือภาพลวงตาที่เราสร้างขึ้นในจิตใจมัน

คุณไม่พูด แต่ผมได้ยินคุณ

อย่างุนงง นี่คือการอ่าน ความคิดของเราออกมาดังๆ

ตกลง มันคือการส่งกระแสจิต

คุณอ่านใจผมได้ ผมอ่านใจคุณได้

ถ้าคุณไม่อยากให้ยานผมคิดว่า การจับผมมาคือการประสงค์ร้าย...

ตอนนี้คุณจะเห็น การตอบสนองความกลัวแบบป่าเถื่อน

สัตว์ทดลองกำลังจะโอ้อวด ถึงความแข็งแกร่งของเขา

อาวุธของยานเขา และอื่นๆ อีก

ต่อไป จะหงุดหงิดและอยาก แสดงความก้าวร้าวทางกายภาพ

สิ่งมีชีวิตตัวนี้จะกระโดดชนเกราะใส

ถ้าคุณอยู่ตรงนี้ คุณจะไม่ทดสอบ ความแกร่งของผนังนี้เหรอ

มีทางออกจากกรงนี้ และผมต้องหาให้เจอ

แม้จะโมโห แต่ดูเหมือนสัตว์ตัวนี้จะปรับตัวได้

มากกว่าสัตว์ทดลองจากดาวเคราะห์อื่น

อีกไม่นานเราจะเริ่มการทดลอง

สิ่งที่อยู่บนดาวนี้ต้องอยู่ใต้ดิน

อาจผลิตอาหารและสิ่งอื่นที่ต้องการที่นั่น

การทดสอบของเราบ่งชี้ว่าบนพื้นผิวดาว

ถ้าไม่มีพืชผักหรือสัตว์มากกว่านี้

- มันแห้งแล้งเกินสิ่งมีชีวิตจะอยู่ได้ - เราเลยคิดว่า...

- งั้นเราแค่คิดเห็นผู้รอดชีวิตที่นั่น - ถูกต้อง

ภาพลวงตา สร้างขึ้นในใจเรา ด้วยสิ่งที่อยู่บนดาวนั้น