The first 162 lines.
Ik moest echt even wat eten. Ik viel bijna van m'n stokkie.
Ja, mens, dan moet ik weer helemaal terug. Ik heb net afgerekend.
Wat? Ja, witte wijn. Ja, komt eraan.
Oh, my god. Kate.
Mevrouw heeft gewoon even haar eigen baargoud afgedwongen.
Kwam ie thuis, zegt ie: 'Dit was echt de allerduurste, hoor.' En nou is ie blut.
Ik trek Marvin aan z'n mouw. Denk je dat ie er nog intrapt, drie jaar postpartum?
Denk je dat ie daar nog geld voor heeft na drie jaar kinderopvang?
Roos, gaat het?
Ella, voor de geboorte? Ja, prachtig.
Wanneer is de opening? -Over twee weken.
Echt, dan al? En de wedstrijd? - Drie weken.
Nee, joh. Serieus? -Ja, ja. Komt goed.
Moet je niet wat slasaus over die salade van je gooien, Roos?
Zal ik in de bosjes gaan? - Ja, waarom niet?
Hé, jongens. Ja, ik weet niet, hoor, maar...
Zou dit over mij kunnen gaan?
Ben jij die sportieve dame met die prachtige krullenbos?
Op 15 juli zag ik je in het park.
Ik durfde je niet aan te spreken. Eeuwige spijt.
Tobias.
15 juli? Dat was vorige week vrijdag. Toen zaten we hier ook.
Toen was je aan het stretchen. - Dat ben jij.
Dat ben jij. -Oh, my god.
Misschien zit ie hier nu ook wel.
Tobias. -Hou je kop, alsjeblieft. Niet doen.
Je gaat wel bellen, hoor, Roos. Je moet bellen.
Doen, Roos. Gewoon even je benen om die paal heen klemmen.
Ik win vast niet het NK met zijn paal. - Misschien wel goeie grip.
Of een enorme wedstrijdlengte.
Of je zit gewoon over een paar weken in het vliegtuig naar Ibiza.
We zullen het nooit weten. Kom hier. - Oké, Roos. Dat vind ik zwak.
Saai. - Bellen.
Doei. Groetjes aan Tobias.
Hé, zullen wij binnenkort weer eens een keertje met z'n tweeën afspreken?
Ik heb het gevoel dat ik sinds de geboorte van Ella...
Nou ja...
Dat ik je amper nog zie. Moeten we er niet nog een keertje over praten samen?
Ja, nee. Ja, tuurlijk.
Maar ja, ik ben nu natuurlijk gewoon even heel druk met het NK en de opening.
Ja, gewoon binnenkort. -Ja?
Tuurlijk. En ik zie je volgende week, hè?
Hoi. -Oké, joe.
Oké, dus je klemt eerst je benen. Je enkel vast.
Dan wil ik dat je eerst kantelt naar achter in de V-houding.
Dan laat je los. Hier wil je heen.
Pas op.
Goed.
Probeer eens je andere been?
Ja, goed grip houden, en dan... Probeer los...
Nice.
Je moet even kijken wat fijn voelt.
En dan loslaten. Juist, dat wil je.
Fuck.
Roos?
Fuck.
Hoi, ik ben Tobias.
Hoi.
Nou, staan we dan. -Ja.
Grappig.
Een toepasselijke plek heb je uitgekozen.
'Beidt uw tyd'.
Aan de andere kant staat 'Duur uw uur'.
Dat is onderdeel van een langer gedicht
waarin die toren de mensen aanspreekt
om ze te zeggen van: Probeer zo stevig te staan als ik.
Laat je niet opjagen, maar laat de tijd z'n werk doen.
Poe poe...
Ik ben historicus, met een master Stadsgeschiedenis.
Vandaar dat je rondloopt met de tas van Anne Frank.
Deze tas zit hartstikke vol ingrediënten voor een prachtige avond, madam.
Ga je mee?
Ik weet anders nog wel een leuk eetcafé, daar zo.
Nee, dat is oké. Nee, komt echt goed.
Oké, die niet. Die niet. Wacht.
Hallo. - Ja, goedenavond, meneer.
Ik sta hier met een prachtige dame die nog niet gegeten heeft.
En nou hoopte ik dat we bij u even iets kunnen opwarmen.
Meneer?
Kom.
Vierde verdieping.
Is dat een vriend van jou of zo? - Nee.
Dag, jongelui.
Jullie komen me toch niet beroven? -Nee, absoluut niet, meneer.
Ik ben Tobias. Aangenaam. -Dag, Tobias. Ik ben George.
En wie is die mooie dame die me zo verschrikt aankijkt?
Dit is Roos.
We zijn dus op date en ik probeer Roos een beetje te imponeren.
Dus ik heb twee diepvriespizza's meegenomen.
Ik hoopte dat we die bij u mogen opwarmen en misschien zelfs opeten ook.
Nou, gelukkig heb je bij mij aangebeld. Ik zou zeggen: kom verder. Kom binnen.
Had je bij iedereen aangebeld? - Ja, vijf.
Ja, ha ha. Klaar met dit toneelstuk. Wie is die George?
Geen idee. Ik heb hem ook nog nooit ontmoet.
Dame en heer, kijk eens.
Uw pizza's.
Was voor u de pizza Hawaï? -Ja.
Dan is voor u deze pizza quattro formaggi.
Gelukkig kunnen jullie dat snel wegspoelen met deze goddelijke wijn:
Chateau de la Trimouille.
Wauw.
Dat klinkt goed, hè?
Kijk eens.
Wat een mooie fotocollectie heeft u.
Ja, dank je wel. Dat heb ik meer aan mijn man te danken.
Fotografie was zijn grote passie.
Hij noemde het altijd 'voedsel voor de ogen'.
De eerste keer dat ik mijn man mee uit eten nam, zijn we naar de FEBO gegaan.
Frikandellen gegeten.
Ik had gewoon geen geld.
Dat was wel het begin van 40 jaar onvoorwaardelijke liefde.
Geef hem een kans.
Santé.
Ik drink eigenlijk geen alcohol.
En pizza is echt absoluut no go.
O, hoezo?
Ik ben aan het droogtrainen. -Oei. Wat doe je dan?
Paalsport.
Paalsport? -Paaldansen.
Ja, ik train voor het NK. -Echt waar?
En wie is je grootste concurrent?
Nou, je hebt zo'n chick uit Lelystad.
Yfke Boon.
Die vouwt zich helemaal dubbel, niet normaal.
Die is zo lenig. Dat is gewoon niet grappig meer.
Nou ja, fuck Yfke Boon.
Ja. Fuck Yfke Boon.
Maar goed, deze Chateau de la Trimouille, die ga je echt niet drinken?
Jammer.
Proost.
O, joh...
Echt lekker.
Holy shit. - Toch?
Obscuur... Waar? Joost mag het weten.
Stonden we daar.
Wie komt daar binnen? Andy Warhol. - Echt?
Mijn man die wilde meteen de galerie zien.
Wel mooi, toch?
Hoe George over z'n man praatte alsof hij nog leefde.
Ik zou hem ook wel een frisse wind door dat huis gunnen.
Ja?
Zou jij makkelijk door kunnen gaan?
Je moet mij niet die dingen vragen. -Waarom niet?
Ik weet niet of ik gemaakt ben om zo lang bij iemand te zijn.
Jij? -Nou...
Ik weet ook niet of ik daar talent voor heb.
Neem maar op, hoor. -Het is een vriendin. Kan wel wachten.
Je hebt haar gezien, in het park. Zij is diegene met dat zwarte haar.
O, ja.
Waarom heb je ons toen niet meteen aangesproken?
Daar ben ik helemaal niet goed in.
Dus hang je maar kansloze briefjes op in een supermarkt.
Nou, we lopen hier wel, toch?
Wat had je gezegd als ik je in het park had aangesproken?
Iets in de trant van: fuck off. -Chic. Chic.
Mazzel voor mij dat ik zo'n romantische ziel ben.
Wacht even. Heb je even een momentje?
Nee, no way. Echt niet. Nee, echt niet.
Oei. -Ho, ho, ho.
Oei, oei, oei.
Fuck.
Oh, my god.
No comments yet. Be the first to leave one.