Chesapeake Shores

ความเดิมตอนที่แล้ว

ผมกลับมาแล้ว มาดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันดีกว่า

- มีอะไรรึเปล่าคะ - แม่อ่านหนังสือลูกแล้ว

แล้วไงคะ

- ลูกตีพิมพ์เรื่องนี้ไม่ได้ - ทำไมคะ

มันเป็นความจริงของลูก ไม่ใช่ของครอบครัว

มันคือสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างน้อยก็เท่าที่หนูจำได้

บรี ผมชอบคุณนะ และผมไม่อยากถอดใจ

- ดูเหมือนบ้านคุณจะมีปลวก - ปลวกเหรอ

บ้านไม่พังก็นับเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

เราอยากซื้อโรงแรมใหม่ให้ลูก

ในแทงเกิลวูด

ฉันขอมาทำงานเดิม เพราะคุณกะสละทุกอย่างเพื่อฉัน

อย่างน้อยฉันก็ควรทำเหมือนคุณ

ผมว่านี่อาจเป็นโอกาสให้เรา ได้สร้างสิ่งที่แตกต่าง

ผมจะไป แอ๊บบี้

เราจะทำให้มันไปรอด

เราไปกันรอดเสมอ จริงมั้ย

ทุกความสัมพันธ์ต้องอาศัยความพยายาม

- หนูไม่รู้ว่าต้องทำไง - หลานต้องดูแลตัวเองก่อน

ฉันร่วมฝันของคุณ โดยทิ้งฝันของฉันไม่ได้

ฉันทนแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว

ฉันขอโทษ

มีไอศกรีมมาให้เหรอ

มีทั้งไอศกรีมและคำถาม

- ของฟรีไม่มีในโลกสินะ - คงงั้น

เอาล่ะ...

ถ้ามีคนขอเธอแต่งงาน...

"ถ้า" เหรอ

มีคนขอแล้ว ฉันเคยแต่งงานแล้วจำได้มั้ย

โทษที ฉันหมายถึง "เมื่อ" เมื่อตอนผู้ชายขอเธอแต่งงาน

ขอเธอแต่งงาน หมายถึงในอนาคต เธออยากให้เขาขอแต่งงานยังไง

ทำไม นายคิดจะขอซาราห์แต่งงานเหรอ

เปล่าๆ มันเป็นเรื่องสมมติล้วนๆ

- งั้นเหรอ - ใช่

สมมติอะไรกัน

เควินแค่สงสัยว่า ฉันอยากให้คนขอแต่งงานยังไง

แต่ที่ถามไม่ได้เกี่ยวอะไรกับซาราห์เลย

- นายจะขอแต่งงานเหรอ - เปล่า ก็แค่สมมติน่ะ

หมายถึงแบบว่า...

ขอยังไง เมื่อไหร่ ที่ไหน

ถ้าผู้ชายขอแต่งงาน เธออยากให้ขอในป่ารึเปล่า

หรือบนเครื่องบิน หรือเธอ...

อยากให้ขอบนรถไฟ หรืออยากให้ขอกลางสายฝน

ฉันไม่ชอบกรีนเอ็กส์แอนด์แฮม

- เธอพักอยู่ที่อื่นไม่ใช่เหรอ - ใช่ นายเองก็เหมือนกัน

เธอพูดถูกนะ

นายมาที่นี่ทำไม

ฉันมาคุยกับแอ๊บบี้

ก็ได้ ถ้าอยากได้ความเห็นฉัน

ฉันว่าสูตรสำเร็จนี้ไม่น่าพลาดนะ

ภัตตาคาร แหวน และการคุกเข่า

สมมตินะ

ซึ่งก็ดีแต่มันก็น่าเบื่อ อันนี้ไม่ได้สมมติ

เธอมีความคิดดีกว่านี้เหรอ

ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มาแข่งกันเรื่องนี้เลย

ดี เพราะฉันคงชนะ การขอแต่งงานมันน่าจะซับซ้อน

มีเอกลักษณ์และวิเศษ...

เธอเคยบอกอยากได้ยูนิคอร์นไม่ใช่เหรอ

ตอนฉันเจ็ดขวบ

แถมเมื่อเป็นเรื่องสมมติ แล้วยูนิคอร์นมีปัญหาตรงไหน

เควิน มันไม่สำคัญว่านายจะขอยังไง สิ่งสำคัญคือความรู้สึก

- อะไรสำคัญเหรอ - นายมาทำอะไรที่นี่

- กินของเหลือ นายล่ะ - มาขอความช่วยเหลือที่ไม่ได้ช่วยเลย

ฉันต้องไปนอนสักหน่อย

พรุ่งนี้ฉันจะได้ขับรถ พาเธอกลับแทงเกิลวูดได้

- เควิน - นี่มัน... โอ้ พระเจ้า

อะไร...

อะไรๆๆ

ขอบคุณมาก

ขอต้อนรับกลับบ้าน เทรซ

รัก จากแม่และพ่อ

ไง นี่เทรซอีกแล้ว

แค่อยากบอกให้คุณรู้ว่าผมกลับมาแล้ว

เมื่อไหร่ที่คุณไม่ค่อยยุ่ง ก็โทรกลับด้วยนะ

ผมกลับมาแล้ว

บาย แอ๊บบี้

ฉันว่าเธอเอาของมาเยอะไปนะ

หยุดยาวฉันต้องเตรียมให้พร้อม

เพื่ออะไร เหตุไม่คาดฝันเหรอ

เชื่อสิ มันเคยเกิดขึ้นแล้ว

เดวิดใส่ขนมไว้ให้ฉันกินเป็นอาทิตย์

แบ่งหน่อยไม่ได้เหรอ

ถ้าคอนเนอร์รู้ชั่วโมงเดียวก็หมดแล้ว

ยังไงก็ขอบคุณที่ขับรถไปส่ง

ไม่เป็นไร ซาราห์กับฉัน อยากไปเห็นที่นั่นด้วย

และเป็นข้ออ้าง ให้เราได้พักสักสองสามวัน

สำหรับ...

"สำหรับ" อะไร

นายต้องชอบแน่ มันเพอร์เฟกต์ วิเศษ และ...

เธอก็พูดแต่แบบนี้

งั้นเหรอ

- ไง - ไง

คุณโอเคนะ ท่าทางประหม่า

เปล่า ไม่ใช่ประหม่าแน่ๆ

ไม่ใช่อยู่แล้ว

ดี ตอนนี้พูดเหมือนประหม่านะ

พวกเธอ อย่าเพิ่งไปนะ ฉันขอโทษจริงๆ

ฉันกำลังมีปัญหา กับการเปลี่ยนฉากที่สี่ไปฉากที่ห้า

ไปถึงฉากจบ...

เยี่ยม ภาษาละครที่ฉันไม่เข้าใจอีกแล้ว

ใจเย็น ก็แค่หมายถึง "ตอนจบ" และฉันคิดว่าคราวนี้นายต้องชอบแน่

ไม่ก็หลงรักเลยล่ะ มั้งนะ

- ฉันลืมกาแฟไว้ ขอตัวนะ - เธอเขียนเกี่ยวกับครอบครัวอีกแล้ว

ถ้าเธอเขียนถึงตอนที่ฉันหลงในอู่

ฉันจะแต่งละครเกี่ยวกับเธอบ้าง

ฉันทำได้นะ

มันจะยากแค่ไหนกัน

กองทุนพอร์เตอร์เหรอ

ค่ะ เราอาจเอาพวกเขามาเป็นลูกค้า

ว้าว ปลาตัวโตเลยนะ

แล้วเรื่อง...

ถ้าพ่อสงสัยว่าหนูเป็นยังไง ที่เทรซกลับมา หนูโอเคค่ะ

เปล่า พ่อสงสัยเรื่องสิทธิเลือกหุ้น และเงินสดของพวกเขา

- พ่อ หนูโอเคจริงๆ - โอเค ตามใจ

ถ่ายทำไม

สมมตินะคะ เควินอาจขอซาราห์ แต่งงานในสุดสัปดาห์นี้

และเจสจะคอยรายงานพวกเรา

แปลว่าน้องกำลังสอดแนมสินะ

เรามองว่ามันเป็นการสอดส่องทางไกล

ให้เธอเพิ่มพ่อเข้ากลุ่มแชตมั้ยคะ

ไม่ต้อง พ่อจะรอให้พวกเขาประกาศเอง

- ลาก่อนค่ะ น้าเควิน - ลาก่อนค่ะ น้าเจส

- ลาก่อนจ้ะ - ลาก่อน ซาราห์

มากอดตาหน่อยสิ

- มาเร็ว - ลาก่อนค่ะ คุณตา

- ลาก่อนนะ - เด็กๆ ขึ้นรถได้แล้ว

แอ๊บบี้เป็นไงบ้างที่เทรซกลับมาแล้ว

ผมว่าเธอไม่เป็นไรนะ

- จริงเหรอ - ใช่

คุณรู้เรื่องของเควินกับซาราห์รึยัง

ผมไม่เหมือนคนอื่น รู้ตัวว่าเมื่อไหร่ไม่ควรไปยุ่ง

จริงมั้ย

น่ารักจัง

- คุณไม่ยุ่งใช่มั้ย - ใช่

คุณคิดจริงๆ เหรอว่า เขาจะขอแต่งงานสุดสัปดาห์นี้

- สมมตินะ - งั้นก็สมมติว่าฉันตื่นเต้นกับพวกเขา

- และพวกเราด้วย - พวกเราเหรอ

ที่บริษัทฉันมีทำประเมินสองปี

และพวกเขาถามว่าฉันวางแผนไว้ยังไง ฉันก็ตอบว่า "เป็นหุ้นส่วนในห้าปี"

ไม่มีใครแปลกใจเลย

- กะเป็นหุ้นส่วนเหรอ - เจ๋งมั้ยล่ะ

- ยินดีด้วย - ขอบคุณ

งั้นเราก็ควรฉลอง

ใช่ ฉันคิดว่าเราทุกคนที่จบ มหาวิทยาลัยนิวยอร์กควรไปนั่งดื่มกัน

- ตั้งแต่ไปร้านนั้นก็ไม่เจอกันอีกเลย - ก็น่าสนุกดีนะ

- คุณมีรถคันใหม่ - ฉันเริ่มฉลองตั้งแต่เนิ่นๆ

ไม่ต้องรถพังหรือโทรให้คุณมารับอีก

และถ้าคุณทำตัวดีๆ ฉันอาจให้คุณขับนะ

- ไปนะ - ลาก่อน แล้วเจอกัน

ขอบคุณมากที่แวะมา คุณพอร์เตอร์

และขอบคุณที่นึกถึง แคปิตอลแมเนจเมนต์

ก่อนอื่น เรียกผมว่าเดอร์ริกเถอะ

และผมอยากร่วมงาน กับคุณสองคนนานๆ

ขอเดาว่าคุณคงเป็นคุณโอไบรอันผู้วิเศษ ที่ผมได้ยินชื่อบ่อยๆ

เรียกแอ๊บบี้ก็พอ ไม่ต้องต่อด้วย "ผู้วิเศษ"

ก่อนจะเริ่มงานกัน ฉันต้องเข้าถึง...

ข้อมูลการเงิน ที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเรา ได้สิ

ชาวอเมริกันนับล้านไว้ใจ เอาเงินเกษียณมาลงกองทุนพอร์เตอร์

และเราโตได้เพราะเราไว้ใจคนอย่างคุณ

เท่าที่ฉันรู้เรื่องกองทุนของคุณ การได้ร่วมงานกับคุณนับว่าเป็นเกียรติ

แอ๊บบี้ พูดไปอาจฟังดูโม้ แต่พ่อผมก่อตั้งกองทุนนี้

และท่านเชื่อว่าทุกครอบครัวที่ไว้ใจเรา

เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราด้วย

ดังนั้นขอขอบคุณ ในนามของครอบครัวเรา

และถ้าคุณต้องการอะไรก็ตาม โปรด...

โทรหาผมโดยตรง

เราเริ่มกันเลยมั้ย

ได้ค่ะ

เวิร์ดเพลย์

แม่ เลิกอ่านเดอะไทมส์เถอะ

มันไม่สำคัญว่าหนูได้ที่เท่าไหร่ ในหนังสือขายดี

ที่สำคัญคือการประชุมของหนู

กับโคดิแอกเธียเตอร์กรุ๊ป ซึ่งจะเริ่มในสองนาที

ผู้ช่วยพวกเขาบอกว่า พวกเขาตรงเวลามาก

ลูกได้เลื่อนอันดับ

- ว่าไงนะ - ดูสิ

ออลอาวร์เยสเทอร์เดย์ส แต่งโดย บรี โอไบรอัน

หนูต้องส่งข้อความให้ไซมอน เขาต้องภูมิใจมากแน่

- ไหนว่าไม่สำคัญ - พูดเล่น มันสำคัญมาก

โคดิแอกกรุ๊ปคงอยากได้บทของลูกมาก

ถึงขั้นถ่อมาถึงนี่

ใช่ แต่โอกาสที่พวกเขาจะยื่นข้อเสนอ ให้หนูยังคงน้อยอยู่

- ที่นั่นมีโปรดิวเซอร์กี่คน - สองค่ะ

งั้นก็ไม่ต้องกังวล ลูกต้องการแค่คนเดียว

ตลกดีนะคะ พ่อก็พูดแบบนี้เลย

ใช่ เราคุยกันเรื่องนี้นิดหน่อยน่ะ

คุณโอไบรอัน

- ตรงเวลาจริงด้วย - ใช่

จริงสิ ฉันต้อง... ค่ะ

สวัสดี

ใช่เลย

- ฉันรักคุณ มีความสุขจัง - ผมก็รักคุณ

คุณซื้อกุหลาบให้ด้วย ฉันทำเละแล้ว

- คุณซื้อมาแต่ฉันทำเละ - ไม่เป็นไร หาใหม่ได้

คุณเด็ดมานี่เอง

ขอบคุณ ที่นี่วิเศษรึเปล่าล่ะ

สมบูรณ์แบบ

- ผมต้องกลับไปแล้ว ไว้คุยกันนะ - ตกลง

ไว้เจอกันนะ