Ordinary Love

ฟิตบิตรู้ได้ยังไงว่าคุณเดินอยู่

เพราะแขนคุณขยับไง

แล้วถ้าไม่ขยับล่ะ

ก็มันอยู่บนแขนคุณ ใครเขาเดินโดยไม่ขยับแขนกันล่ะ

ก็คนที่เป็นโรคหลอดเลือดสมองไง

และผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไรต่อ แขนเป็นทั้งสองข้างเลย

- ไม่ขยับทั้งสองข้างเลยเหรอ - ใช่

ก็ใส่ไว้ที่ข้อเท้าสิ

คุณก็คงคิดแบบนั้น แต่เขาไม่ได้ให้ใส่แบบนั้นนี่

เมื่อไหร่คุณจะเก็บของตกแต่งสักที

- เมื่อไหร่คุณจะเก็บล่ะ - มันเป็นหน้าที่ของคุณ

- ฉันติด คุณเก็บ - คุณติด ผมเก็บ

ถ้าเพิ่มคำว่า "ที่รัก" เข้าไป ก็เป็นชื่อเพลงได้เลยนะ

"คุณติด ผมเก็บ ที่รัก"

- คุณเอาไปแต่งสิ - แน่นอน

คุณจะอาบน้ำก่อนไหม

ไม่ล่ะ ผมจะดื่มเบียร์

งั้นที่เดินมาก็สูญเปล่าน่ะสิ

- ไม่จริงสักหน่อย - ไม่จริงได้ยังไง

คุณออกไปเดินเพื่อฟิตหุ่นลดน้ำหนัก

แล้วกินเบียร์มันช่วยยังไง

ก็การไปเดินทำให้ผมดื่มเบียร์ได้ไง

อ๋อ จริงด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ผมโตแล้ว

ถ้าผมอยากนั่งดื่มเบียร์ในบ้านตัวเอง

หลังจากออกไปเดิน จนเหนื่อยสายตัวแทบขาดมา

ผมก็จะดื่ม

"หลังจากชัยชนะที่น่าตื่นเต้น 3 ต่อ 2 ของยูไนเต็ด"

"ในนัดล่าสุดที่แข่งกัน..."

ทอม ช่วยขึ้นมาหน่อยได้ไหม

- ว่าไง ที่รัก - จับหน้าอกซ้ายฉันสิ

แค่ข้างซ้ายเหรอ มาแปลกนะ

แค่ลองจับเถอะน่า

- ตรงนี้เหรอ - ใช่

รู้สึกว่ามีก้อนไหม

ผมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง

- ก้อนใช่ไหม - เป็นก้อน ๆ

- มันเป็นก้อน - มันอาจเป็นอะไรก็ได้

ไม่จริง

มันเป็นได้แค่ไม่กี่อย่าง

ผมจะสื่อว่า มันอาจไม่มีอะไรก็ได้

ก็...

- ตอนเช้าคุณไปหาหมอสิ - ได้

ไม่เป็นไรหรอก

ก้อน ตุ่ม เจ็บ ปวด

คุณถึงวัยนั้นแล้วนะ สาวน้อย

ผมไปได้หรือยัง ให้ผมคลำพอหรือยัง

เว้นแต่ว่า...

- พอแล้ว - มือทองยังไม่ตก

"โจน ทอมป์สัน"

ที่ผมกำลังจับ รูปร่างของมันค่อนข้างชัดเจน

ผมคิดว่ามันน่าเป็นซีสต์

คุณเคยตรวจแมมโมแกรมใช่ไหม

ค่ะ ประมาณแปดเดือนก่อน

ผมว่าเราควรปลอดภัยไว้ก่อน

เราจะนัดตรวจให้คุณที่โรงพยาบาล

- โอเคค่ะ - เราแค่ระวังไว้ก่อนน่ะ

- ผมคิดว่ามันคือซีสต์ - โอเค

- ทอมเป็นไงบ้าง - ก็เหมือนเดิม

ทำตัวแบบทอมตลอด

รู้สึกไหมว่าในซุปมีอะไรต่างไป

รู้สึก คืออะไรเหรอ

ทายมาสิ

นี่เป็นการทดสอบเหรอ

ถ้าผมตอบถูก ผมจะได้ซุปอีกถ้วยไหม

ขอสักครั้งน่า ช่วยทำตัวปกติได้ไหม

ผมก็ปกตินี่ ปกติมาก

ลองดูซิว่าจะตอบถูกไหม

ฉันอยากให้คุณตอบให้ถูก นั่นแปลว่าฉันทำสำเร็จ

งั้นผมตั้งใจตอบผิดดีกว่า

ตอบมาเถอะน่า ตาทึ่ม

- วูสเตอร์ซอส - ถูกต้อง

- ผมเก่งนะ ที่รัก - ฉันสิเก่ง

สามีคุณแก่ลงทุกวันแล้วนะ

จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ ถ้าคุณเอาแต่รอ

- ฉันก็รออยู่นะ - อ๋อ จริงด้วย

นัดตรวจที่โรงพยาบาล

เมื่อไหร่

สัปดาห์หน้า

ยอดเลย ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี

ใช่ ฉันรู้ว่าดี

ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

ผมต้องเข้าไปด้วยไหม หรือให้รอ ให้ผมทำยังไง

- ฉันตรวจแมมโมแกรมนะ - ผมรู้

พวกเขาไม่ให้คุณเข้าไปหรอก

ผมรู้ แต่หลังจากนั้นล่ะ

ไม่รู้สิ

ถ้าต้องรอ ก็ดื่มชาก่อนสิ

- ผมจะเลิกดื่มชาแล้ว - คุณก็รู้ว่าฉันจะสื่ออะไร

- ทุกอย่างจะไม่เป็นไร - ฉันรู้

- เขาคิดค่าจอดรถด้วย - ต่อให้เป็นคนไข้เหรอ

คิดว่านะ

- อะไร ๆ ก็เป็นเงินเป็นทอง - นั่นสิ

"ห้องรังสีวินิจฉัย 17 บีอี"

เราจะเจาะชิ้นเนื้อคุณนะ โอเคไหม จะเริ่มแล้วนะ

หนึ่ง สอง สาม

อดทนไว้ เราถึงบริเวณนั้นแล้ว

และนั่น... เกือบเสร็จแล้ว หนึ่ง สอง สาม

สุดยอด เก่งมาก

ไหนบอกว่าจะเลิกดื่มชาไง

อือ ก็แค่คิดน่ะ

ยังไม่ได้ตัดสินใจเด็ดขาด

บางทีเราทั้งคู่ควรเลิกชานะ

- เลิกคาเฟอีนไปเลย - ทำไมล่ะ

แล้วทำไมคุณจะเลิกล่ะ

รสชาติของมัน บางครั้งก็ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดี

นึกว่าจะตอบว่าทำให้สุขภาพดี

ไม่ล่ะ เดี๋ยวคุณก็...

ก็จะทำไม

เดี๋ยวคุณก็เอามาล้อผมอีก

ดีมาก

ฉันน่าจะหาอะไรมาล้อคุณบ้างนะ

โรงพยาบาลนี่ชอบให้รอเนอะ

ผมไม่ชอบเลย

ผมไม่ชอบที่มีคนป่วยเต็มไปหมดด้วย

มันจะเป็นเรื่องดีได้ยังไง

เอาคนป่วยมาอยู่รวมกัน

มันจะช่วยอะไรใครได้

น่าเศร้าชะมัด ผมคงทำไม่ได้

ถ้าคุณต้องทำ คุณก็ต้องทำ

โรงพยาบาลทำให้ผมนึกถึงความตาย

- น่ารักจัง - คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร

งั้นถ้าฉันต้องนอนโรงพยาบาล คุณจะไม่มาเยี่ยมฉันเหรอ

แค่เป็นซีสต์คุณไม่ต้องนอนหรอก

ฉันแค่รู้ว่ามันดูจริงจังนะ

ก็แค่เพราะคนป่วยคนอื่น ๆ รอบตัวคุณนั่นแหละ

ได้ฟังไหมว่าตัวเองพล่ามอะไร คุณผ่านชีวิตมาได้ยังไงเนี่ย

ก็ได้ คุณก็ยังอยู่กับผมนี่นะ

ฉันอยู่ด้วยความเกลียดน่ะ

เหมือนกันเลย สาวน้อย

ฉันรู้ว่าวันนี้เป็นวันที่ยาวนาน สำหรับพวกคุณทั้งคู่

เราก็อยากให้คำตอบที่แน่ชัดกับคุณ

แต่เรายังบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร

แล้วตรวจไปทำไมตั้งเยอะแยะ

- ทอม - ผมรู้น่า

ฉันรู้ว่ามันน่าหงุดหงิดมาก

เราเจอบางเซลล์ที่น่ากังวล

จากระดับหนึ่งถึงห้า หนึ่งคือไม่ใช่มะเร็ง

และห้าคือมะเร็ง ตอนนี้เราอยู่ที่สาม

คุณอยากออกไปหาอะไรกินคืนนี้ไหม

อาหารไทยหรืออะไรก็ได้ไหม

ไม่ล่ะ ฉันเตรียมพอร์กชอปไว้ทำมื้อเย็นแล้ว

ผมแค่คิดว่า...

ฉันรู้ ฉันไม่เป็นไร

ผมรู้ ที่รัก มันไม่ใช่...

เปลี่ยนแนวกัน

ไม่ล่ะ ฉันอยากทำหมู

"ฟิตบิต"

เธอไม่รู้

คุณคงคิดว่ามันเป็นอะไร

ที่พวกเขาควรรู้ใช่ไหมล่ะ

คุณได้เล่า เรื่องโรคหลอดเลือกสมองไหม

แหงสิ

- เราต้องซื้อน้ำมะเขือเทศ - มันอยู่ช่องถัดไป

ผมรู้ ผมแค่บอกว่าเราต้องซื้อเพิ่ม

คุณดื่มน้ำมะเขือเทศเยอะไปแล้ว

มันเป็นหัวเชื้อเข้มข้น มีแต่น้ำตาล

พวกเขาเคยขายสูตรที่ไม่ใช่หัวเชื้อ

แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว

ผมชอบน้ำมะเขือเทศ

ทำไมไม่กินมะเขือเทศให้เยอะขึ้นล่ะ

พูดอะไรของคุณ ให้กินมะเขือเทศเพิ่มเนี่ยนะ

ฉันแค่พูดเฉย ๆ

เราน่าจะซื้อเครื่องทำน้ำผลไม้นะ

คุณจะได้ทำน้ำมะเขือเทศเองได้

มันจะมีโอกาส เป็นแบบนั้นแค่ไหนเชียว

มันก็จะวางไว้อย่างนั้น ข้าง ๆ ถ้วยมะเขือเน่า

และน้ำมะเขือเทศหนึ่งกล่อง

แค่คุณใช้มันก็สิ้นเรื่องแล้ว

แป๊บนะ ขอผมทำความเข้าใจก่อน

เรากำลังทะเลาะกัน

เรื่องที่ว่าผมจะใช้เครื่องทำน้ำผลไม้ ที่เราไม่มีบ่อยแค่ไหน

เปล่า ฉันแค่จะบอกว่า ถ้าคุณซื้อมัน คุณก็ควรใช้มัน

ก็ได้ ก็จริง

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันเป็นมะเร็ง

ยังไม่รู้ว่าคุณเป็นสักหน่อย

ถ้าไง

เธอบอกว่าจากหนึ่งถึงห้า คุณอยู่ระดับสาม

ผมว่าเธอคงไม่พูดแบบนั้น ถ้ามันเป็นระดับห้า

ระดับสามอยู่ใกล้ห้ามากกว่าหนึ่งนะ

ไม่จริงสักหน่อย

ก็ใช่ แต่ในหัวฉัน

สามอยู่ใกล้ห้ามากกว่าหนึ่ง

ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร

- มันเรื่องจริง - ไม่จริง

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันเป็นมะเร็ง

คิดแบบนั้นไปก็ไม่มีประโยชน์น่า

คุณยังไม่รู้ คุณทำอะไรไม่ได้จนกว่าจะรู้

ฉันรู้

ฉันรู้ว่าฉันเป็น

คุณเป็นหมอแล้วเหรอไง

คุณไม่จำเป็นต้องเป็นหมอ เพื่อจะรู้เรื่องแบบนี้หรอก

จำเป็นสิ

ฉันรู้ว่าสามคนอยู่ใกล้ห้ามากกว่า และฉันรู้ว่าฉันเป็นมะเร็งเต้านม

โอเค แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ

ไม่รู้สิ

ถูกต้อง

เพราะคุณทำอะไรไม่ได้ เพราะคุณยังไม่รู้

นั่นไม่ใช่คำตอบสักหน่อย

โจน...