The Secret Garden

"อินเดีย ปี 1947"

"วันก่อนการแบ่งประเทศอินเดีย และปากีสถาน"

"ช่วงเวลาอันวุ่นวาย"

"ขณะที่ครอบครัวนับพัน หนีจากความขัดแย้งและโรคภัย"

"แม่นม เราจะไปแล้วนะ แม่นม"

"ไปเอารถมาเร็ว ขอร้องล่ะ"

- "ได้ค่ะ" - "ไปเอารถมา"

- "หมอคะ คุณไปเถอะ" - "เอาน้ำมาเร็ว"

- "เจไมมา" - "ทั้งสองคนตามมา"

- "แม่นม เอากระเป๋ามา" - "พาทุกคนไปที"

เธอนอนได้ไหม

"เอาของมาเร็ว"

- "เดี๋ยวนี้เลย" - "เร็วเข้า"

เธอกลัวหรือเปล่า

ไม่ต้องกลัวนะ

ฉันเล่านิทานให้ฟังไหม

กาลครั้งหนึ่งมีคนสองคน ชื่อว่าพระราม...

และนางสีดา

และพวกเขาก็รักกันมาก

พวกเขาใช้เวลาทั้งวัน เต้นรำและร้องเพลงด้วยกัน

แล้วสีดาก็ถูกอสูรชั่วร้าย ชื่อราวณะลักพาตัวไป

แม่นม

แม่นม ๆ

พ่อคะ

พ่อ

ได้เวลานอนกลางวันแล้ว เจไมมา

กาลครั้งหนึ่ง มีคนสองคนชื่อแมรี่กับเจไมมา

พวกเธอใช้เวลา เล่านิทานให้กันและกันฟัง

แล้ววันหนึ่ง...

พ่อกับแม่ของพวกเธอ ก็ถูกลักพาตัวไป...

โดยอสูรชั่วร้าย ราวณะ...

ทิ้งพวกเธอไว้เพียงลำพัง

ตามที่ผมเข้าใจ

จู่ ๆ แม่เธอก็ป่วยเป็นอหิวาตกโรค

พ่อเธอรีบพาแม่ไปโรงพยาบาล

เธอเสียชีวิตคืนนั้น พ่อของเธอก็เสียในเช้าวันต่อมา

เธออยู่ที่นี่ไม่ได้

เธอมีลุงอยู่ที่อังกฤษ

เราจะส่งเธอกลับไป พร้อมกับเด็กคนอื่น

น่าขยะแขยง

งั้นเธอคงจะต้องหิวมากเลย

ฉันไม่ได้บอกว่านายเอาไปกินได้นะ

เธอไม่ได้บอกว่าฉันกินไม่ได้นี่ ถ้าเธอไม่กิน ฉันก็จะกินเอง

นายไม่เข้าใจ

ฉันต้องการอาหารที่ดีกว่านี้ พ่อแม่ฉันตายแล้วนะ

เราก็สูญเสียกันทั้งนั้น สาวน้อย

อยากฟังนิทานไหม

ไม่เอา ฉันไม่ใช่เด็กนะ

กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าแห่งท้องทะเล

เขาชื่อพระพิรุณ และ...

เขา...

ฉันไม่ใช่เด็กนะ

เธอเป็นเด็ก หน้าตาธรรมดาจริง ๆ เลยนะ

อย่าคาดหวังอะไรหรูหราล่ะ

มิสเซิลเธวตไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว

พวกทหารป่าเถื่อน ใช้มันเป็นโรงพยาบาลตอนสงคราม

ทำบ้านพังเละ

เธอไม่สนเลยเหรอ

มันสำคัญด้วยเหรอ ว่าหนูสนใจหรือเปล่า

เธอนี่แปลกคนจริง ๆ

นั่นทะเลเหรอ

ไม่ใช่ ทุ่งโล่งต่างหาก

มีแต่ม้าป่ากับแกะอาศัยอยู่

นั่นไงล่ะ

นั่นคือบ้าน

นั่นคือมิสเซิลเธวต

แล้วก็อย่าหวังให้เขาวิ่งมาหาล่ะ ลุงของเธอน่ะ

เขาเคยมีชีวิตที่ดีกว่านี้

แล้วก็อย่าจ้องล่ะ ตอนที่เห็นว่าอะไรทำให้เขาเจ็บปวด

ก่อนอื่นเลย บ้านมีไฟฟ้าใช้ทั้งหลัง

แต่ไม่ได้แปลว่าจะใช้ไฟฟ้าได้ตลอด

ถ้าเธอต้องใช้ห้องน้ำตอนกลางคืน

ก็เอาตะเกียงไปด้วย

ข้อสอง คุณเครเวนเป็นพ่อหม้าย และอยู่ตัวคนเดียว

เขาสัญญาว่าอีกไม่นาน จะหาคนมาดูแลเธอ

แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น

ก็อย่าหวังว่าจะมีคนมาคุยด้วย...

เพราะไม่มีหรอกนะ

หนูไม่ต้องการความบันเทิงหรอก

หนูไม่ใช่เด็ก

จะมีคนบอก ว่าเธอเข้าห้องไหนได้...

และห้องไหนห้ามเข้า

แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น

เธอต้องอยู่ในห้องตัวเอง และอยู่แต่ในห้องเท่านั้น

ห้ามไปสำรวจ ห้ามสอดรู้สอดเห็น

หนูรับรองได้ค่ะ คุณนายเม็ดล็อก

หนูไม่สนใจ จะ "สอดรู้สอดเห็น" หรอก

แม่คะ

หนูปีนต้นไม่อยู่

แม่คะ ดูสิ ดูหน่อยนะ

สวัสดี

มีใครอยู่ไหม

สวัสดี

มีใครอยู่ไหม

ไม่ต้องหรอกค่ะ ได้โปรด วางไว้เถอะ

พวกทหารจะมาเก็บไปเอง

มาเถอะค่ะ

เข้าไปข้างในกัน

เธอเป็นใคร

ทักทายกันแบบนี้เหรอ

เรียกฉันว่ามาร์ธาก็ได้ เธอคือแมรี่สินะ

วันนี้อากาศเย็นนะ แต่ใกล้จะฤดูใบไม้ผลิแล้ว

ดิกคอน น้องชายฉันบอกมา เขาชอบออกไปที่ทุ่งโล่งตลอด

ตอนกลางคืนฉันหนาว แล้วไม่มีใครได้ยินที่ฉันเรียกเลย

เราก็คงหลับอยู่เหมือนกัน

แล้วฉันก็ได้ยินเสียง

เสียงคร่ำครวญ กรีดร้อง

ไม่ใช่ เธอแค่ได้ยินเสียงลมน่ะ

ถ้าฉันต้องการ แม่นมของฉันก็จะมา

ไม่ว่าแม่นมของเธอจะเป็นใคร หล่อนก็ไม่อยู่ที่นี่ใช่ไหม

เธอไม่ได้จะมาเป็น คนรับใช้ของฉันเหรอ

ฉันแค่มาดูว่าจุดไฟหรือยัง

ห้องเรียบร้อยไหม และเธอกินอะไรหรือยัง

เร็วเข้า เตรียมตัวได้แล้ว ข้าวโอ๊ตต้มจะเย็นหมดแล้ว

ฉันไม่กินข้าวโอ๊ตต้ม

ฉันชอบกินเบคอนกับไข่เป็นมื้อเช้า

ฉันก็ชอบเหมือนกัน แต่เธอมีแค่ข้าวโอ๊ตต้ม

กินได้แล้ว

แต่เธอต้องแต่งตัวให้ฉันนะ

แต่งตัวให้เธอเหรอ

เธอทำเองไม่เป็นเหรอ

แม่ฉันพูดเสมอว่าไม่เข้าใจ

ว่าทำไมลูกคนใหญ่คนโต ถึงไม่กลายเป็นคนโง่กันนะ

มีคนซักผ้าและแต่งตัวให้

แล้วพาออกไปเดินเหมือนเป็นลูกหมา

ฉันก็หลงดีใจ

ที่จะมีเด็กมาอยู่ในบ้าน

ไม่รู้ทำไม...

"เพราะเราต้อง..."

"ไม่สำคัญหรอก ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย"

เราปล่อยให้มัน กองอยู่แบบนี้ไม่ได้นะคะ

ก็กำจัดทิ้งไปสิ

โยนทิ้งไป เผาทิ้ง ผมไม่สนหรอก

บ้านจะดีกว่านี้ ถ้าไม่มีของพวกนี้

แล้วนี่ล่ะคะ

ขอร้องล่ะ ไม่ต้องทำให้ผมนึกถึงเธอหรอก

เธอจากไปแล้ว

หนึ่ง สอง...

31...

57 58...

76 77 78...

สวัสดี

นายคือน้องชายของมาร์ธาใช่ไหม

กลับมานะ

ไม่นะ

นั่นล่ะ

แกได้กินแล้ว

ไปได้แล้ว

อย่าเชียวนะ ใกล้เกินไปแล้ว

ฉันอยากให้แกไปซะ

บ้าจริง

แกตามฉันมาเหรอ

แมรี่

แมรี่

คฤหาสน์นี้ มีปัญหาเรื่องสุนัขป่าหรือเปล่าคะ

ที่นี่ไม่ใช่คฤหาสน์แต่เป็นที่ดิน

แน่นอนว่าเราไม่มีปัญหาเรื่องสุนัขป่า

เธอไม่ได้อยู่ในอาณานิคมแล้วนะ

และในอนาคต

อ่างอาบน้ำของเธอ จะเตรียมไว้พร้อมตอน 17:25 น.

และเธอจะต้องอยู่ในห้อง ก่อนถึงเวลา

แม่นม ช่วยให้เธออยู่เงียบ ๆ หน่อย

เธออยู่ที่นี่ตอนทหารมาหรือเปล่า

เธอทำงานที่โรงพยาบาลเหรอ

ทหารตายที่นี่ใช่ไหม

อย่าเลย

เธอจะทำพรมกับชุดของตัวเองเปื้อน

และฉันต้องเป็นคน ที่ต้องทำความสะอาดทั้งสองอย่าง

เสียงที่ฉันได้ยินตอนกลางคืน...

ทหารที่ตายไป สิงอยู่ในบ้านหลังนี้เหรอ

ถ้าได้ยินเสียง ก็พลิกตัวไปแล้วนอนต่อสิ

ฉันไม่ได้ขอมาอยู่ที่นี่นะ

คุณเครเวนก็ไม่ได้ขอ ให้รับเธอเข้ามาอยู่ที่นี่

แต่เขาก็ยังรับเธอมาอยู่ด้วย

คุณนายพิตเชอร์คะ

เมื่อวานคุณให้แซนด์วิชหนู เป็นมื้อเที่ยง

หนูต้องการเนื้อแบบเดิม ในแซนด์วิชวันนี้

นะคะ

อยู่นี่เอง

สวัสดี

แล้วแกชื่ออะไรล่ะ

เป็นหมาตัวเมียหรือตัวผู้

ฉันว่าแกเป็นตัวเมีย และฉันจะเรียกแกว่าเจไมมา

มาเลย เจไมมา

รอด้วยสิ

จะพาฉันไปไหน เจไมมา

แกอยู่ที่นี่เองสินะ

แมรี่

- เจอกันพรุ่งนี้นะ - แมรี่

ฉันเห็นเธอนะ

ถึงฉันจะเห็นไม่มากพอ ที่จะชี้ตัวเธอได้

แต่ฉันมั่นใจว่าถ้าฉันบอกว่า "เด็กหญิงคนรับใช้"

เธอต้องเจอปัญหาใหญ่แน่ใช่ไหม

ฉันไม่ใช่คนรับใช้นะ

ฉันชื่อแมรี่ เลนน็อกซ์

แม่ฉันเป็นน้องสาวของนายหญิงบ้านนี้

แล้วลุงฉันก็เป็นเจ้าของบ้าน

และนายจะไม่เดือดร้อน ถ้าให้เกียรติฉันมากพอ

ไม่ให้หรอก

ฉันชื่อคอลิน เครเวน