Justice League Dark: Apokolips War

"จงยอมรับในสิ่งที่เราเปลี่ยนไม่ได้"

"จงกล้าที่จะเปลี่ยน ในสิ่งที่เราเปลี่ยนได้"

"และจงมีปัญญา เพื่อแยกความแตกต่าง"

"จำไว้นะ"

"จำไว้นะ จอห์น"

จำไว้นะ

จำอะไรเหรอ

เรื่องที่ฉันรักคุณ

ผมไม่สงสัยอยู่แล้ว ซี

ฉันแค่อยากบอกมันก่อนที่...

ไม่มีอะไรหรอกน่า

พวกลีกจะแก้ปัญหานี้เอง

พออาทิตย์ตกดินเราก็จะได้ดื่มกัน

หรือกินอะไรก็ได้ที่แถวนี้มี

ฉันดีใจที่คุณเข้าร่วมกับลีก

ผมพร้อมทำทุกอย่างเพื่อคุณ ที่รัก ขอแค่อย่าบอกให้ผมสวมผ้าคลุม

"สมาชิกจัสติซลีกทุกคน มารายงานตัวที่โรงจอดยาน"

ขัดจังหวะจริง ๆ นะเจ้าแบท

อือ คุณต้องไปแล้ว

ขอบใจที่รีบมากันนะ

พวกนายบางคนคงรู้แล้ว ว่านี่มันเรื่องอะไร

แต่ฉันจะสรุปคร่าว ๆ ให้สมาชิกใหม่ฟัง

นี่คืออะโพโคลิปส์ ดาวบ้านเกิดของดาร์คไซด์

ทรราชบ้าอำนาจซึ่งอยู่เบื้องหลัง

การรุกรานโลกถึงสองครั้ง

ครั้งแรกนั้นเป็นเหตุให้ มีการตั้งจัสติซลีกขึ้น

ส่วนครั้งที่สอง เป็นการโจมตีจากภายใน

โดยไซบอร์กซูเปอร์แมน กับกองทัพไซเบอร์ของเขา

เรเวน เป็นอะไรไป

ไม่มีอะไร

ภาพนี้ถูกถ่ายไว้ได้เมื่อสิบชั่วโมงก่อน

ที่ริมขอบระบบสุริยะ

อะโพโคลิปส์โคจรเข้ามาในมิติเรา และปล่อยโดรนอำพรางออกมา

จากนั้นมันก็โคจรออกไป

เรื่องนี้ไม่อาจมองเป็นอย่างอื่น นอกจากการเปิดฉากสงครามได้เลย

ดาร์คไซด์หวังจะพิชิต และบดขยี้โลกใบนี้

เหมือนกับเชอร์ชิลล์สินะ

ฉันรู้ว่าหมอนี่คือไอ้บ้าจอมสังหารโหด

แต่แน่ใจเหรอว่า นั่นคือแผนการล่าสุดของมัน

มันอาจลงมือในพันปีข้างหน้าก็ได้

นี่คือภาพจากดวงดาว ที่ดาร์คไซด์ได้พิชิตมา

ข้อมูลที่เรามีบอกว่ามันได้ส่ง ทหารชั้นสูงและพวกฟิวรีส์มา

เพื่อบุกยึดและกำจัดผู้ต่อต้าน

ฉันจะพูดให้ชัด ๆ เลยแล้วกัน

นี่คือภัยที่มีการดำรงอยู่ ของโลกเป็นเดิมพัน

เราจะรอให้ดาร์คไซด์ ลงมือก่อนไม่ได้

แบบนั้นเราอาจจะจบเห่ได้

เราต้องบุกจู่โจม

งานนี้ยาก

นอกจากจอมวายร้ายแล้ว

ที่นี่ยังเต็มไปด้วยพวกพาราเดมอน

ลีกเคยสู้กับพวกมันมาก่อน เรารู้จุดอ่อนพวกมันอยู่

ถ้าเรารวมพลังกัน เราจะฝ่าพวกมันไปได้

จากนั้นฉันจะทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ

นี่มันบ้าชัด ๆ มันต้องมีทางเจรจาบ้างแหละ

อย่างน้อยก็ลงส่งทูต ไปอะโพโคลิปส์เถอะ

ไม่

ดาร์คไซด์สร้างสัตว์ประหลาด ที่เกือบฆ่าฉันได้ขึ้นมา

แล้วมนุษยชาติจะมีโอกาสรอดแค่ไหน

ทางเดียวที่เรามีคือฆ่าเจ้านั่นซะ

งั้นโลกก็จะเป็นสมรภูมิสงครามสินะ

ฟังนะ ฉันรู้ว่าพวกนายบางคนไม่เชื่อ

ในนิมิตเรื่องแฟลชพอยต์ที่ฉันเห็น

แต่สงครามดวงดาวของแท้ จะนำมาซึ่งหายนะและความตาย

ในระดับที่พวกนาย ไม่อาจจินตนาการได้

ทุกคนบนดาวดวงนี้มีภัย ทุกคนที่เราห่วงใย

- แฟลชพูดถูก - จอห์น

ใช่ หมอนี่สมควรตาย

แต่เราจะไปแหย่รังแตน

เหมือนว่าทุกคนบนโลก ร่างกายคงกระพันไม่ได้

ฟังนะ ฉันไม่ได้จะขอให้พวกนาย ทุ่มเทมากไปกว่าฉัน

แต่เราจะไม่หารือเรื่องนี้กันอีกแล้ว

เราจะจัดการดาร์คไซด์ แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

และนี่คือแผนของเรา

ทีมหลักจะใช้เส้นทางนี้ บุกโจมตีอะโพโคลิปส์

ส่วนทีมไททันส์จะอยู่ที่นี่ เพื่อปกป้องโลก

เมื่อไม่มีฟิวรีส์และทหารเอกอยู่ด้วย

คนที่อารักขาเจ้านั่น ก็มีแค่พาราเดมอน

"แบบนี้ดาร์คไซด์จะต้านเราไม่อยู่"

ที่รัก ไปอยู่ในที่ปลอดภัยนะ

"คลาร์ก ฉันเองก็มีงานต้องทำเหมือนคุณ"

"ถึงฉันจะไปสู้ศึกด้วยไม่ได้ แต่ฉันก็ทำข่าวได้"

"ไม่ต้องห่วงนะ"

คุณต้องสัญญาก่อนว่า คุณจะระวังให้มากที่สุด

"ได้เลย ไปช่วยโลกได้แล้ว"

ผมรักคุณ

"ฉันรู้"

กังวลไหม

ไม่เลย

แต่แอบอยากได้บุหรี่สักมวน

ยานจาเวลินเตรียมพร้อม ผ่านเข้าประตูระหว่างมิติ

ฉันจัดการเอง แบท นายนั่งพักเถอะ

บูย่าห์

สวยซะไม่มี

เจอค่ารูปแบบชีวิตมุ่งหน้ามาทางเรา

แต่มันใหญ่เกินกว่า จะเป็นพาราเดมอน

งั้นพวกมันคืออะไร

เวรแท้

"โลก: สองปีให้หลัง"

"ผับ"

"เวรแท้"

เจอสักที เกล็นลูฟฟาขวดสุดท้าย

เกล็นมีวิสกี้อยู่เต็มขวด ปริมาณวิสกี้ของมันเยอะมาก

ยี่ห้อเอชดื่มง่ายกว่ายี่ห้อจีสุด ๆ

ยี่ห้อเกล็นนี่มันชักจะเยอะเกินไปแล้ว

ได้ยินไหม

ยังไม่เลิกน้ำตานอง จมฟองเบียร์อีกหรือไง

เชิญอกแตกตายไปได้เลย

สวัสดีเพื่อนยาก เกล็น แม็กกูแกน

เราต้องพึ่งเขา

เราจบเห่แน่

จอห์น คอนสแตนติน

ดีใจจังที่เจอนาย

ไปหาผับของตัวเองซะไป

เราจองเหล้าในผับนี้ไว้หมดแล้ว

อันที่จริง ผับบนถนนทั้งเส้น เป็นของเรา ฉะนั้นไปให้พ้น

จอห์น นี่ฉันเอง

คลาร์ก เคนท์ นายรู้จักฉันในชื่อซูเปอร์แมน

อ้อ นายนี่เอง

ฉันนึกว่านายตายไปแล้วซะอีก

บ้าจริง คราวนี้นายเสร็จแน่

จอห์น รอเดี๋ยว เราไม่ได้มาสู้

งั้นนายก็มาผิดที่แล้วล่ะ

หยุดนะ

หยุดเดี๋ยวนี้

เลิกเล่นได้แล้ว ไอ้ลูกเสือ จัดการมันซะ

ฉันทำไม่ได้

ไร้ประโยชน์ชะมัด ทั้งคู่เลย

ช่วยกันหน่อยก็ดีนะ

น่ารำคาญชะมัด

แก้วสุดท้ายแล้ว ไอ้เวรเอ๊ย

ฉันเลยสร่างพอดี เวทมนตร์นี่มันน่าปวดหัวจริง ๆ

ของขวัญจากดาร์คไซด์เหรอ

คริปโตไนต์เหลวที่ทำให้ฉัน ไร้พิษสงกับพวกมัน

มันไว้ชีวิตนายไว้ เพื่อทำลายกำลังใจทุกคนนี่เอง

ประทับใจจัง

หยุดเถอะ ขอร้องล่ะ

บางทีเธอก็เป็นแบบนี้

"ข้าจะล้างแค้นเจ้า บุตรีของข้า"

"จงปล่อยข้า นังลูกไม่รักดี"

นั่นสินะที่เธอได้ยินตลอดเวลา

ไม่แปลกเลยที่เธอจะทรมาน และพลังรักษาก็ไม่ทำงาน

จอห์น นายจะไปไหน เรามี...

แผนการกู้โลกสินะ

และคราวนี้มันจะได้ผลแน่ล่ะสิ

ไปซะ คลาร์กกี้

ฉันบอกแล้วว่ามันเสียเวลาเปล่า

พวกตาขาวก็แบบนี้

ฉันไม่ได้พาพวกเราไปตายหมู่

ผู้นำคือนาย

ซาแทนน่าเป็นฮีโร่ ที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญ

แต่ตอนที่เธอต้องการนายที่สุด นายหายหัวไปอยู่ไหน

ปัดโธ่ ไสหัวไปซะทั้งคู่นั่นแหละ

ซาแทนน่าต้องอยากให้นาย รับฟังเราแน่

เล่นสกปรกนี่ ไอ้ลูกเสือ

พวกพาราเดมอนจะมากันอีก ถ้าอยากตามมาก็มา

ไม่ก็แล้วแต่

แล้วนายล่ะ เอทริแกน

ข้าน่ะยังไงก็ได้

ชอบสิ่งที่คุณทำกับที่นี่นะ

จะมีอุปมาไหนเหมาะกับ อังกฤษแสนสุขไปกว่านี้อีก

ดื่มไหม

ดื่มหน่อยจะรู้สึกดีขึ้น

เขาซึมเศร้าตั้งแต่ที่เพื่อนเขาตาย

เขาไม่พูดคำคล้องจองอีกแล้ว

จะมีประโยชน์อะไร

ตกลงคุณจะช่วยเราหรือไม่ช่วย

ที่ช่วยพวกเธอในบาร์นั่นไม่นับสินะ

แล้วไหนจะยกวิสกี้ ขวดเนียนกริบให้อีก

อกตัญญูจริง ๆ

เอาล่ะ แผนมันห่วยแตกก็จริง แต่มันพลาดไปตรงไหน

บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

"ดาร์คไซด์รู้แผนเราทุกอย่าง"

"สิ่งที่เล่นงานเราเป็นลูกครึ่ง พาราเดมอนกับดูมส์เดย์"

"แบร์รี่กับฮาลสู้เต็มที่ แต่ก็ถูกโค่นจนได้"

"พวกเราที่เหลือต้านได้ไม่นาน"

"ชาแซมบาดเจ็บ แต่ไซบอร์กช่วยให้เขาหนีรอดไปได้"

ไม่

"ดาร์คไซด์ไม่ได้ฆ่าทุกคน เขาเตรียมแผนไว้สำหรับบางคน"

ไม่กี่วันให้หลัง

ดาร์คไซด์ส่งพาราดูมส์พวกนั้น มาที่โลก

เราสู้พวกมันไม่ได้เลย

มันเจ็บหรือเปล่า

ดี

ถึงจะไร้ซึ่งพลังแต่คลาร์กก็ยังสู้ต่อ

ซึ่งนั่นคือสิ่งที่คุณไม่เคยคิดจะทำ

จอห์น

"ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันหนี"

ฉันเคยเจอพวกเวรมาเยอะ และทุกครั้งฉันไม่เคยถอย

แต่ครั้งนี้ฉันหนี

ทำไมฉันถึงทำอย่างนั้นนะ

ทำไมกัน

แล้วนายอยากให้ฉันทำอะไร

พลังเวทที่เธอมีเหลือ มันก็ใช้การได้พอ ๆ กับฉันนี่แหละ

เราแค่ต้องการคาถาระบุพิกัด

คาถาระบุพิกัดเหรอ

นายจะคลานต้วมเตี้ยมไปหรือไง

ก็ได้

ฉันต้องใช้อุปกรณ์ รอก่อนนะ เอทริแกน นั่งเปื่อยต่อไปแล้วกัน

ได้