The first 200 lines.
ขอตั๋วด้วยครับ
เดินทางปลอดภัยนะครับ
ขอโทษค่ะ ตรงนี้มีคนนั่งไหม
ไม่มีค่ะ
"การเต้นรำนานาชาติ"
ฉันชอบบัลเลต์มาก
แต่หุ่นไม่ให้
เธอเต้นหรือ
เคยเต้นค่ะ
แม่มีของจะให้
แทนความรัก ไม่ใช่โชคดี เพราะลูกไม่ต้องการโชค
ลูกเต้นเหมือนนางฟ้า
- แม่คะ - ลูกเป็นโชคดีที่สุดที่แม่เคยมีมา
- เธอไม่เป็นไรนะ - ฉันจิกปลายเท้าหมุนพลาดตลอด
แต่ไม่เป็นไร แม่ฉันจะไปดู จะไปส่งฉันหลังมื้อเที่ยง
ไม่ต้องห่วง เธอทำได้ดีแน่ นักเต้นมือหนึ่งของเลอมอนต์
ที่นี่ไม่ใช่เลอมอนต์ นี่มันจูลิอาร์ด นิวยอร์กซิตี้
- สวดมนต์ไหม - อะไรนะ
หลังมื้อเที่ยงเธอจะไปเซนต์หลุยส์ ฉันจะไม่ได้พบเธอ ควรสวดมนต์
คุณพ่อผู้แสนดี การคัดตัววันนี้ ขอให้เธอทำได้ดี
เราต้องไปงานแต่งคาร์สัน งานเลี้ยงแดนโคสกี้ งานศพ 2
จิลก็ดันโทรมาลาป่วยวันนี้
ซาร่า แม่ขอโทษ แม่ต้องจัดการ ไม่มีใครแล้ว
แล้ว...
เขาเอากุหลาบไหม เขาไม่ได้บอกว่าสีอะไร
จูดี้รับออเดอร์ ถามเขา ฉันจะทำนี่
นี่เป็นวันที่สำคัญสุดในชีวิตหนู แม่ต้องไปนะคะ
แม่รับปากแล้ว
แม่รู้จ้ะ
ขอต้อนรับสู่สถาบันจูลิอาร์ด การทดสอบคัดตัว
ขอโทษ ซาร่า จอห์นสันใช่ไหม
- ค่ะ - เธอคนต่อไป
แม่จะไป แม่สัญญา ก่อนลูกคัดตัว
มีอะไรพูดให้เราฟังก่อนไหม เกี่ยวกับการเต้นแนวร่วมสมัย
ไม่มีค่ะ มันอธิบายตัวเองอยู่แล้วค่ะ
เดินทางสบายไหม
หนูหลับมาเกือบตลอดทาง
ลูกคงมีของ กระเป๋า
กระเป๋า 3 ใบ ใบใหญ่ 1 ใบ
ขอโทษ ที่พ่อต้องรีบกลับหลังงานศพ
ถ้าบอกเลิกงานที่เซาธ์ เบนด์ได้ พ่อคงอยู่ได้อีกนาน
คงทำใจลำบาก ที่ต้องจากเพื่อน ๆ มา
ถึงแล้ว
วางตรงไหนก็ได้ พ่อจะพาทัวร์
ไม่ค่อยเหมือนที่ลูกคุ้นเคย แต่น้ำอุ่น หนูก็เป็นมิตร
ห้องน้ำ
ครัว ครัวใหญ่
นี่ที่นอนพ่อ
วันนี้ไม่ทันได้เก็บเตียง
หนูนอนที่ไหน
นิกสันคงอยู่ในตำแหน่ง ตอนพวกเขาผลิตมันออกมา
แต่ที่นอนในนั้นใหม่เอี่ยม
เสื้อผ้าลูกส่วนใหญ่น่าจะใส่ในนี้ได้
ที่เหลือก็เอาไปใส่ตู้ในห้องโถง พ่อรู้มันไม่ค่อยเป็นสัดส่วน
แต่ยังไม่มีโอกาสจัดห้องให้ลูกในนี้
ไว้พ่อจะซ่อมให้
กำลังทำสีอยู่
ใช้เวลาไม่นานก็อยู่ได้แล้ว
แก้ไขนิด ๆ หน่อย ๆ
พ่อจะให้ลูกจัดของแล้วกัน
คุณไม่ต้องเข้าไปด้วยก็ได้ หนูพร้อมหมดแล้ว
พ่อเป็นพ่อ ควรเข้าไปด้วย ลูกไม่รู้ที่ไป หรือจะพบใคร
ไม่เป็นไร หนูเคยแล้ว ไปเรียน
นี่คือชื่อที่เขาให้มา
ครูเกวน สำนักงานใหญ่
พ่อจะมารับบ่าย 3 ครึ่ง
ยังไงก็ได้ค่ะ
มาหาครูได้ตลอด ตรงข้ามกับข่าวลือ คุยกับครูได้
มีข้อสงสัยหรือกังวลไหม
ไม่มีคำถาม ไม่มีคำตอบ
นี่วิชาครูแคมป์เบล เขารอเธออยู่
ทรูแมน คาโพที "อิน โคลด์ บลัด"
เสนอจุดหักเหในประวัติศาสตร์ และวรรณคดีอเมริกัน
อยากถอดหมวกออก แล้วบอกเหตุผลเราไหม ริการ์ด
สิทธิชาวเกย์
- คอม-โพทที่เขียน... - คาโพที
ชอบกินของหวาน ตุ๊ดชัด ๆ
ลวงโลก
ขอบใจมาก ให้เธอเลื่อนชั้นไปอนุบาลได้
มีใครอีกไหม
ครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2
คุณจอห์นสัน ขอโทษด้วยถ้าไม่รู้เรื่อง หมดชั่วโมงไปหาครู จะเอาให้
มีใครไหม เร็วเข้า
มันไม่ใช่นิยาย
คาโพทีผสมผสานเรื่องจริง กับเรื่องที่เขาไม่รู้ เลยแต่งขึ้นเอง
เขาสร้างสรรค์งานรูปแบบใหม่
คนขาวยุคนั้นรู้สึกอุ่นใจ
คาโพทีทำให้พวกนั้นกลัว
เอาอาชญากรรมในสลัม มาไว้หลังบ้านคนอเมริกัน
นั่นทำให้หนังสือเล่มนี้พิเศษ
นั่นก็ส่วนหนึ่ง
นั่นคือทั้งหมด
เกิดการโต้เถียงกันแล้ว
คาโพทีไม่ใช่คนแรก ริชาร์ด ไรท์ เจมส์ บอลด์วินก็ทำ
แต่ไม่มีใครพยายามอ่าน
หลายคนอ่าน
อย่างเช่นใคร เธอหรือ
คงไม่มั้ง
- ครูซี - ว่าไง
ศิษย์สาวของครูต้องมุเรียน ครูต้องให้บัตรห้องสมุดเขา
เราต้องประชุมครูผู้ปกครอง
เธอให้เขายืมบัตรห้องสมุดสิ
เห็นชัดว่าเธอไม่เคยใช้
ลาทริซ วิชาหน้าที่พลเมือง จะมีสอบในชั่วโมง
อย่าอยู่เชียว ยากสุด ๆ
นั่นเป็นวิธีบริจาคที่ง่ายมาก ของที่นี่
ขอบใจ
อย่าวางของบนพื้น
ฉัน...
ฉันจะอ่านหนังสือ เขาก็ร้องไห้ไม่หยุด
วิชาเลขเธอหายไปไหน
ยากมาก ไม่รู้เรื่องเลย ส่งกระดาษเปล่า
ถ้าเธอเข้าเรียน ฉันคงได้โน้ตของเมื่อวาน
ฉันรู้เธอมาใหม่ แต่ดูนี่สิ เราเป็นคนรุ่นปี 2000
แต่ไม่มีใครจริงจังกับเรา
เราเองยังไม่จริงจังกับตัวเอง
มองไปรอบ ๆ สิ นร.ครึ่งหนึ่งตายเมื่อถึงร.พ.
- ตั้งแต่คอขึ้นไป คลาร่า - ซาร่า ชื่อซาร่า
ใช่ ชื่อซาร่า
- อิ่มหรือยัง - อิ่มแล้ว
ขอบใจมากนะ
ไม่เป็นไร ต้องดูที่ที่จะนั่งด้วย
อย่าให้เห็นเธอที่โต๊ะนั้นอีกนะ ฉันชื่อเชนิล
วางถาด แล้วให้ฉันแนะนำเพื่อน ๆ แก๊งฉัน
อย่างนั้นสิ
ก็แค่เต้นฮิพฮอพ ไปเถอะ
หยุดก่อน สาว ๆ นี่ซาร่า
ซาร่า นี่พอร์เชีย กับทานิชา
แล้วนี่ดิ๊กกี้ เขาคิดว่าเขาเจ๋ง
- ขอโทษ ฉันเจ๋งนะจ๊ะ - ก็แล้วแต่
ไหนว่าเล่นเป็น เอาเลยสิ
- มีอะไร - เอาเข็มจิ้มคิ้ว ดูซิว่าเจ็บไหม
งี่เง่า
ใคร คนเยอะแบบนี้ต้องเจาะจงหน่อย
ผู้ชายที่นั่งตรงหน้าต่าง สเวตเตอร์สีน้ำเงิน
เรียนภาษาอังกฤษกับฉัน คิดว่าตัวเองทั้งฉลาดทั้งน่ารัก
เดเรก เรย์โนลด์ส
- รู้จักเขาหรือ - รู้จักสิ
เขาเป็นพี่ชายฉัน
เขาก็ไม่ได้งี่เง่าอะไรหรอก...
ช่างมันเถอะ ไม่ต้องพยายาม
- เดเรก - ว่าไง
คุณหมอ
ว่าไง กำลังถามถึงนายอยู่เลย ตื่นเต้นด้วยที่นายกลับมา
นั่งลงเลย ไอ้งี่เง่า ถอยไปก็ดี ขอที่หน่อย
ทำไมเรา...มันอะไรกัน
นายดูดีว่ะ
ไปจิ๊กมาจากไหน แจ๊คเก็ตสวยดี
เป็นไง
- คุยกับครูเกวนเป็นไงมั่ง - ไร้สาระตามเคย
"เธอฉลาด เรียนรู้จากความผิดพลาดได้"
"ครูพร้อมจะช่วยเธอ" ใช่สิ
แต่นายรู้สึกเข้มแข็งไหม
เรื่องอะไร อาทิตย์แรกที่กลับมาเรียนม.ปลายรึ
นายสมัครเข้ามา ฉันถูกเกณฑ์
ผู้พิพากษาบอกเรียนให้จบ หรือไม่ก็รับโทษให้จบ
ยังกับไม่ใช่ 12 เดือนทั้งคู่
แต่หนึ่งปีที่นี่ดีกว่าติดคุกอีกปี
- อย่างน้อยที่นี่ก็มีผู้หญิง - ใช่
ไว้เจอกัน ต้องไปหาสาว
ซาร่า เข้ามานี่เดี๋ยวสิ
จัดห้องมาพักหนึ่งแล้ว ต้องหิวแน่
ดูนี่ "สวอนสัน ฮังกรี แมน ดินเนอร์"
อร่อยที่สุดเลยนะ ดูสิ
มีทุกแบบ เนื้อสัตว์ ผัก แร่ธาตุ
มื้อเที่ยงหนูกินมาเยอะ
มันอยู่ในนี้ ถ้าเปลี่ยนใจ
นอกจากวางแผนจะอดตาย
ไม่ใช่แผน ไม่หิวหนูไม่กิน
แล้วแม่ก็ไม่เคยให้หนู กินของแบบนั้น
ฟังนะ
คืนนี้พ่อมีงานในเมือง เอางี้ไหม
ลูกไม่ได้ฟังพ่อเล่นมาพักหนึ่งแล้ว
อยากไปกับพ่อไหม
ไปนั่งเล่น จากนั้นก็หาอะไรกินกัน
พรุ่งนี้หนูต้องเรียน รอย
จริงด้วย
ลืมไป งั้นพ่อไปละ
ลูกก็...
กินหรือไม่กินก็ได้ แล้วพ่อจะกลับมา
คืนวันศุกร์เต้นกันไฟแลบ
ฉันจะเต้นท่าใหม่ ใส่รองเท้าใหม่ พาสาวไป
มือไม่ว่างรึไง
ถ้าไม่เพราะความกวน เธออาจเป็นผู้หญิงคนนั้น
- ฉันเห็นภาพเราแล้ว - ฝันไปเถอะ
- ช่วยฉันด้วย คุ้มกันฉันที - ฉันมีปัญหาของฉันอยู่แล้ว
นายมีปัญหาซะที่ไหน
นายจะเรียนมหาวิทยาลัย เรียนหมอ
นายน่ะเจ๋งแล้ว
เขาไม่ได้จม. ตอบรับจากจอร์จทาวน์
ฉันรออยู่ รอมาตลอด
ฉันก็อาจเป็นหมอได้ ถ้าตอนนั้นฉันไม่สอบตก
"ตอนนั้น" ป. 5-6 ไม่นับหรือ
ทำไมชอบทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีอยู่เรื่อย ฉันชอบป.5
ครูบาร์เนตก้นใหญ่มากเลย
นี่พี่ชายฉันเดเรก
แย่จัง รู้จักกันแล้วนี่
- ใช่ เราคุ้นเคยกัน - สวัสดี
ไม่นะ จะไม่แนะนำฉันหรือ ลืมชื่อฉันเหมือนที่ลืมมารยาทหรือ
เธอไม่ต้องรู้จักเขาก็ได้
No comments yet. Be the first to leave one.