The Oblivious Saint Can't Contain Her Power

พระอัครสังฆราชโจนาธานรู้ว่า ฉันมีพลังศักดิ์สิทธิ์

จึงเสนอให้กษัตริย์เนธานพาตัวฉันกลับไป

เพื่อป้องกันเรื่องนั้น พวกเราจึงตัดสินใจก่อตั้งองค์กร

ที่เรียกว่า "สภาศรัทธาสตรีศักดิ์สิทธิ์" ในมาโครเซียส

ลินา คุกกี้นี่อร่อยนะ

แล้วซื้อมาจากร้านไหนเหรอ

ฉันสั่งมาหลายอย่าง จากร้านที่ลินาเคยบอกว่าชอบน่ะ

ขอบคุณนะ เอ็ด ฉันดีใจมากเลย

เอกสารที่จะยื่นต่อสภาขุนนาง ไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ

ค่ะ ดูแล้วไม่น่ามีปัญหาน่ะ

แต่จะให้จัดพิธีจุดคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์ กี่ประเทศเหรอ

ถ้าจะให้ครบทุกประเทศที่เข้าร่วม ฉันว่ายากเกินไปนะ

นั่นสิพ่ะย่ะค่ะ

เมื่อคำนึงถึงเวลาและกำลังคนที่ต้องใช้

ตอนนี้เราจึงตั้งใจไว้ที่สามประเทศพ่ะย่ะค่ะ

ปัญหาคือจะใช้เกณฑ์อะไร เลือกสามประเทศนั้นสินะ

งั้นจับฉลากไปเลยเป็นไง

นี่ เอ็ด จะว่าเป็นความคิดที่ดี มันก็ดีอยู่หรอก แต่...

กระหม่อมว่าก็ดีนะพ่ะย่ะค่ะ

ในสามประเทศนั้น ให้หนึ่งประเทศ มาจากการจับฉลากดีไหมพ่ะย่ะค่ะ

ถ้าบอกว่า "นี่คือผลลัพธ์ ที่เทพีแห่งโชคชะตากำหนด"

ก็คงไม่มีใครคัดค้าน

เข้าใจแล้ว งั้นก็เหลืออีกสองประเทศสินะ

หนึ่งในนั้นย่อมต้องเป็น ประเทศต้นสังกัดของสตรีศักดิ์สิทธิ์

หรือก็คือมาร์โคเซียสของเรา

เท่ากับว่าเหลือจริงๆ อีกแค่หนึ่งประเทศพ่ะย่ะค่ะ

ประเทศสุดท้าย ก็คงต้องกำหนดเงื่อนไขเลือกให้รัดกุม

เรารู้ดีว่า ไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวมาปะปน แต่ว่า...

ไม่สบายหรือเปล่า

แค่กำลังคิดอะไรนิดหน่อยน่ะ

นี่ ประเทศสุดท้ายให้เป็นประเทศ ที่ประสบภัยธรรมชาติและเดือดร้อนหนักที่สุด

เอาเป็นอาณาจักรเซเลสเทียดีไหม

ความคิดที่อยากช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อน ไม่ใช่เรื่องผิดสักหน่อย

กระหม่อมไม่คัดค้านอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ

สภาศรัทธาสตรีศักดิ์สิทธิ์ เป็นองค์กรที่แยกมาจากศาสนจักร

หากเอาแต่ช่วยประเทศที่มั่งคั่ง ศาสนจักรก็คงคัดค้านเรา

ทั้งสองคน ขอบคุณนะ

ว่าแต่ช่วงนี้ไม่เห็น มาริสซากับโอเวนเลยนะพ่ะย่ะค่ะ

ที่จริงพอกำหนดวันประชุมสภาขุนนาง ทั้งคู่ก็ยื่นขอลาหยุดทันที

เห็นว่ามีธุระสำคัญน่ะ แต่ฉันไม่ได้ถามรายละเอียดอะไร

ตอนนี้ทั้งสองคนจะกำลังทำอะไรอยู่นะ

จ้องขนาดนั้นเนี่ย หน้าฉันจะทะลุเป็นรูอยู่แล้วนะ

ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดมาสิ

พวกเราน่ะ เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกันนะ

เธอมีธุระกับฉัน ถึงได้เรียกฉันออกมาไม่ใช่เหรอ

นั่นสินะคะ

ท่านพี่มาเรีย

ฉันไม่ได้ว่างขนาดจะมาพบ คนที่เคยข่มเหงตัวเองโดยไม่มีเหตุผลหรอกค่ะ

เดี๋ยวนี้เธอกล้าพูดขึ้นเยอะนะ

ท่านพี่คะ

ชีวิตแต่งงานในตระกูลดยุกเบลค เป็นยังไงบ้างคะ

ชีวิตแต่งงานของฉันก็ราบรื่นดีนะ

ถึงจะเป็นการแต่งงานทางการเมือง แต่ฉันก็หลงใหลในความซื่อตรงของฟินเลย์

แล้วก็...

หลังแต่งงานกับเขา มุมมองของพี่ก็เปลี่ยนไปมากเลย

เล่าเรื่องแบบนี้ให้น้องสาวฟังแล้ว รู้สึกอายยังไงไม่รู้

ว่าแต่เธอมาที่นี่เพื่อถามเรื่องนี้เหรอ

วันนี้ที่มาพบท่านพี่ เพราะฉันมีเรื่องที่อยากขอร้องค่ะ

ขอร้องฉันเหรอ

ใช่ค่ะ

เป็นเรื่องที่ขอได้เฉพาะท่านพี่ ผู้เป็นภรรยาของดยุกเบลคเท่านั้นค่ะ

เมื่อก่อนฉันเคย ทำเรื่องเลวร้ายกับมาริสซาไว้

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำตามที่เธอขอ

แต่ฉันไม่รับปากนะว่าจะทำให้สำเร็จได้

ค่ะ ฉันเข้าใจ

ท่านพี่จะยอมทำตามคำขอหรือไม่นั้น ก็ขอให้ตัดสินใจเองนะคะ

เพียงแต่ว่า...

ถ้าคำขอของฉันไม่สำเร็จ

ฉันจะเล่าเรื่องทั้งหมดในอดีต ให้ท่านดยุกฟังค่ะ

นี่เธอ... พูดอะไรน่ะ

เท่าที่ได้ยินมา

ท่านดยุกฟินเลย์ เบลค เป็นคนซื่อตรงและไร้มลทิน

และเกลียด "การรังแกผู้อ่อนแอ" ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

แล้วเธอจะขออะไร

สิ่งที่ฉันขอจากท่านพี่มีเพียงอย่างเดียว

กรุณาโน้มน้าวท่านดยุกเบลค ให้ลงมติเห็นชอบกับญัตติ

ที่จะเสนอในการประชุมสภาขุนนางครั้งหน้าค่ะ

ฉันจะลองทำดูนะ

แน่นอนว่าต่อให้ท่านพี่พยายามโน้มน้าวแล้ว แต่ถ้าหากท่านดยุกไม่ทำตามที่ฉันต้องการ

ฉันก็จะเล่าเรื่องในอดีตให้เขาฟังค่ะ

ถ้าทำแบบนั้น ฐานะของฉันก็...

"ทำแบบนั้น" เหรอคะ

ทั้งที่เมื่อก่อนท่านพี่ เคยทำเรื่องเลวร้ายกว่านี้กับฉันแท้ๆ

หากคำขอของฉันสำเร็จ ฉันจะยกโทษให้ท่านพี่มาเรีย

และฉันจะไม่เล่าเรื่องในอดีตให้ท่านดยุกฟัง

ฉันจะเก็บมันไว้ในใจไปตลอดชีวิตค่ะ

เธอพูดจริงงั้นเหรอ

ค่ะ แน่นอน

ถ้าไม่สบายใจ จะให้เขียนหนังสือสัญญาก็ได้นะคะ

ไม่ต้องหรอก

ตั้งแต่เด็กฉันไม่เคยรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

แต่ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่คนผิดสัญญา

งั้นเหรอคะ

ถ้าท่านพี่ไม่ติดใจอะไร ฉันก็ไม่มีปัญหา

เรื่องที่จะคุยมีแค่นี้ค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ

ฉันขอโทษ

ฉันผิดจริงๆ

ฉันปล่อยให้ความริษยาครอบงำจนทำร้ายน้องสาว

ต่อให้ขอโทษก็คงไม่ได้รับการให้อภัย

แต่ขอให้ฉันได้ขอโทษเถอะ

ฉันขอโทษจริงๆ

ฉันยอมรับคำขอโทษนั้นค่ะ

เพราะฉะนั้น ช่วยทำให้คำขอของฉันสำเร็จด้วยนะคะ

พรุ่งนี้ตอนเที่ยง ฉันจะรอที่ร้านอาหารราดีส์

ยินดีต้อนรับครับ

ไม่ทราบว่าได้จองไว้หรือเปล่าครับ

คนที่นัดไว้น่าจะเข้ามาทึ่นี่แล้ว

รู้จักเดรก ไคลน์ไหม

หรือว่าท่านคือ...

ในที่สุดคนที่ท่านบารอนไคลน์ รอพบก็มาแล้วสินะครับ

หมายความว่ายังไง

ท่านบารอนไคลน์จะมาที่ร้านของเรา ปีละประมาณสองครั้งครับ

ท่านจะสั่งอาหารสำหรับสองคน

แล้วนั่งรอจนถึงเวลาร้านปิดทุกครั้ง

แต่ว่าคนที่เขารอก็ไม่เคยมาเลย

พาฉันไปหาเขาที

ครับ

มีแขกที่นัดไว้มาพบครับ

อือ

จะเข้าไปแล้วนะ

ไม่ได้เจอกันนานเลย โอเวน

ขอบใจที่ตอบรับคำเชิญของฉันนะ

ดูเหมือนของโปรดของนายจะยังเหมือนเดิมนะ

นายรู้ของโปรดฉันได้ยังไง

ฉันต้องรู้สิ

เพราะฉันเฝ้ามองนายมาตลอด

ในตอนนั้นฉันทำให้นายต้องเจอ กับความทรงจำที่เจ็บปวดหลายเรื่อง

ใช่

เมื่อก่อนนายเห็นฉันถูกทำร้าย แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

แล้วทำไมตอนนี้ถึงอยากเจอฉันขึ้นมา

ทำไมต้องมานั่งรออยู่คนเดียวแบบนี้ทุกปี

ฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากบอกนาย

ฉันขอโทษ

ฉันได้แต่ยืนดูท่านแม่ทำร้ายนาย

ทั้งที่ในฐานะพี่ ฉันควรช่วยนายแท้ๆ

ตอนนั้นฉันไม่มีกำลังพอจะปกป้องนาย

ถึงพูดตอนนี้ก็คงฟังเหมือนคำแก้ตัว

แต่ในใจฉันเป็นห่วงนายมาตลอด

ฉันรู้อยู่แล้ว รู้ว่านายเป็นห่วงฉันมาตลอด

นายพูดจริงเหรอ

ใช่

เมื่อก่อนนายมักจะ เอาตำราเรียนที่อ่านจบแล้วมาให้ฉัน

และยอมเลิกเรียนเร็ว เพื่อให้ฉันมีเวลา ถามเรื่องที่สงสัยกับอาจารย์ของนาย

ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ตัวหรอก

เพราะแค่ดิ้นรนให้มีชีวิตรอด มันก็แทบไม่ไหวแล้วน่ะ

แต่ทำไมนายถึงเป็นห่วงฉันล่ะ

สำหรับนาย ฉันน่าจะเป็นตัวเกะกะไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่เคยคิดว่านาย เป็นตัวเกะกะเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ทั้งที่แค่เรียนพอผ่านไปวันๆ ก็ได้

แต่นายกลับทิ้งทั้งศักดิ์ศรีและทุกอย่าง แล้วทุ่มเทให้กับการเรียน

ตอนที่นายขอเรียนร่วมกับฉัน ฉันตกใจมากๆ เลยนะ

พอเห็นนายพยายามไม่หยุด

ฉันก็เลยสามารถพัฒนาตัวเองขึ้นมาได้

ที่ฉันมีตำแหน่งนักการทูตอย่างทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะนาย

นี่นาย... ไม่สิ

ท่านพี่ช่วยเหลือฉันมาหลายอย่าง

เพราะฉะนั้นอย่าโทษตัวเองอีกเลยนะ

นายยอมเรียกฉันว่าพี่แล้วเหรอ

แต่มันรู้สึกแปลกๆ อยู่เหมือนกันนะ

ขอบใจนะ

ขอบใจมากจริงๆ

แล้ว...

นายปฏิเสธที่จะพบฉันมาตลอดหลายปี แต่คราวนี้กลับยอมมาหาฉัน

ต้องมีเหตุผลสักอย่างใช่ไหม

เรื่องนั้น...

ไม่ต้องเกรงใจ พูดมาเถอะ

อีกไม่นานจะมีการประชุมสภาขุนนางใช่ไหม

ผมอยากให้ท่านพี่ลงมติเห็นชอบญัตติ ที่จะถูกเสนอในที่ประชุม

ผมบอกรายละเอียดไม่ได้ แต่เรื่องนี้สำคัญกับผมมาก

เข้าใจแล้ว

แต่นี่คือสภาขุนนางนะ

ญัตตินี้อาจกำหนดอนาคตของประเทศเลยก็ได้

ในเมื่อนายเป็นคนพูด มันก็คงเป็นญัตติที่สำคัญจริงๆ ใช่ไหมล่ะ

ฉันเชื่อใจนาย

ขอบคุณนะ ท่านพี่

วันนี้ผมดีใจจริงๆ ที่ได้พบท่านพี่

อือ ไว้เจอกันใหม่นะ

อือ ไว้เจอกันใหม่