The first 200 lines.
(เมื่อวันที่ 26 เมษายน 1986 เครื่องปฏิกรณ์ที่สี่ที่เชียร์โนบีลระเบิด)
(ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง)
(วีรบุรุษและชะตากรรม ของพวกเขาในเรื่องราวนี้คือเรื่องที่แต่งขึ้น)
- ขอบคุณ - ฉันจะไปเอาเงินทอนให้
- ไม่ต้องทอน ขอบคุณ - ขอบคุณค่ะ
- มานี่สิ - ฉันต้องไปรับลูกค้าคนต่อไปแล้ว
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงมาถึงแล้ว เธอเลือกสิ
- นี่ไม่ใช่ห้องแสดงเจ้าสาวนะ - เธอควรจัดการชีวิตตัวเองซะ
ฉันไม่ต้อง
เธอต้อง ยิ่งกว่าใครด้วย
อยู่นั่นไง
ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
มีคนรออยู่เต็มทางเดินเลยนะ
- ขอโทษนะทุกคน ฉันต้องไปแล้ว - นี่คุณผู้หญิง ลืมพวกเราไปแล้วเหรอ
เข้ามา
- ให้นั่งตรงไหน - ตรงนี้
ไง
- ไง - อุ๊ย
สบายดีนะ
เยี่ยม เมื่อไหร่จะมาหาฉันล่ะ
ฉันไม่มีเวลาเลยสักที
ต้องทำอะไรต่อ
ไม่เป็นไร
สวัสดีลีโอชา
สวัสดีโอลยา
เคยเจอกันมาก่อนเหรอ
สักสิบปีที่แล้วน่ะ
แค่อย่าตัดหูผมทิ้งหมดก็พอ
แค่ข้างเดียวนะ
ผมนึกว่าคุณอยู่ที่เคียฟ
ฉันก็คิดว่าคุณอยู่ที่นั่น
คุณไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด
โกหก
โอลยา
ไปเดินเล่นรำลึกความหลังกันเถอะ
เอาแบบนี้เลยเหรอ
ผมส่งคำขอไปที่กองทัพก่อนก็ได้ กว่าจะมาคงหน้าหนาว
อีกสามสัปดาห์ตอนที่ต้อง เล็มผมใหม่ค่อยมาใหม่เถอะ
โอลยารถเมล์
ไปกันได้แล้ว
นี่ยายขยับหน่อย
ดูพวกโสเภณีชั้นสูงสิ แต่งซะเช้งเชียว
อย่างน้อยเราก็ชั้นสูงล่ะ
ให้ตายสิ
ขยับขาออกไป เธอกินที่หมดเลยเนี่ย
เป็นอะไรไป ฉันไม่เข้าใจเธอเลย
เป็นผู้หญิงคนไหนก็คงยอมขายวิญญาณเพื่อเขา
เล่นอะไรอยู่เนี่ย
เปิดประตู
โทษที ขอโทษนะ
โอลยา
ถ้าคุณลงไม่ลงไปตอนนี้ รถเมล์คันนี้ก็ไปไหนไม่ได้
ไม่เอาน่า อย่าทำให้รถเมล์เสียเวลาสิ
แล้วเจอกันะ
สักทีนะ
อะไร
ไม่มีอะไร
ผมอยากกอดคุณ
ก็เอาเลยสิ
เหมือนคู่รักแก่ๆ เลย
สวัสดีโอลยา
สวัสดีลีโอชา
คุณอยากทำอะไร เราจะไปไหนกันดี
คุณเป็นคนพาฉันลงจากรถ คุณบอกสิ
ไปกินมื้อค่ำที่ร้านโปลิศยา หรือเราจะไปเคียฟกันดี
จำได้ไหมที่เราเคยไม่มีเงินจะซื้อตั๋วหนัง
ไอศกรีมแท่งหนึ่งเราแบ่งกันกิน
ผมรู้แล้วว่าเราต้องการอะไร ไอศกรีมมาช่วยแล้ว
ไอศกรีมสองนะ
ขอบคุณ
- จะรับเท่าไหร่คะ - สองครับ
- นี่ค่ะ - ครับ
ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กันไหม
ยังไม่เปิดจนกว่าจะถึงวันแรงงาน
หน่วยดับเพลิงท้องถิ่นตรวจสอบแล้ว
ดังนั้นจะเรียกว่าการทดสอบ การทำงานรอบส่วนตัวก็ได้
คุณนี่ยังแย่พอๆ กับตอนอายุ 20 เลยนะ
ผมเหรอ ไม่เคยเลย
จอดตรงนี้แหละ
ขอบคุณที่มาส่งนะ
ขอบคุณสำหรับเย็นนี้
เราซื้อเค้กเคียฟมาทำไม
จะงัดอาวุธนิวเคลียร์ออกมาเหรอ
ปรมาณูสันติในทุกบ้าน
ฉันจะต้านไว้
โอลยา
รอเดี๋ยว
ขอร้องอย่าทำแบบนี้อีกเลย
นี่พวกคุณ ฉลองอะไรกันอยู่เหรอ
ชัยชนะของวงการอุตสาหกรรมโซเวียต
โอลยา คุณซ่อนสามีไว้เหรอ
เปล่า ทำไมเหรอ
ผมจะไม่ทำให้คุณลำบากใจ
ผมแค่ยังไม่อยากบอกลา
ฉันไม่รู้สึกดีเท่านี้มานานแล้ว
แต่ตอนนี้ฉันมีชีวิตของฉัน คุณก็มีของคุณ
เราเจอกันที่ร้านทำผมเถอะ
ผมผมยาวช้ามาก
แล้วเจอกัน
ไง
เป็นไงบ้าง
ผมไม่ชอบโรงเรียนนี้
แต่ลูกยังไม่ทันรู้จักใครเลยนี่
พวกเขาไม่เป็นลูกของนักวิทยาศาสตร์ ก็อะไรสักอย่าง ฉลาดเกินไป
โอลยา
โอลยา
โอลยา ผมลืมเอาเค้กเคียฟให้คุณ
- โอลยา - หยุดตะโกนซะที ไปซะ
อายเรื่องแฟลตเหรอ ผมอยู่หอพัก
ไปซะ
นี่ลีโอชา ลูกชายฉัน
นี่ลุงอเล็กเซย์ ตอนนี้ก็รู้จักกันแล้วนะ
เข้ามาสิ
แล้วตอนนี้สะดวกไหม
เข้ามาสิ
- ไงคนชื่อเหมือนกัน - สวัสดีครับ
พวกคุณคุยกันไปนะ ฉันจะไปเปลี่ยนชุด
คุณเป็นใครครับ
จะอธิบายยังไงดี
ผู้พิทักษ์ดวงอาทิตย์
หมายความว่าไง
ก็ผู้คนเปลือยกายอยู่สองแสนปี
และแล้วพวกเขาก็สร้าง ดวงอาทิตย์ของตัวเองขึ้นมา
ฉันเป็นคนปกป้องมัน
เข้าใจแล้ว ที่นี่ใครๆ ก็ทำงานที่โรงไฟฟ้า
รู้เปล่าหน่วยดับเพลิงนี่ล่ะดีที่สุด
ไม่ใช่โรงไฟฟ้านี่
เราเป็นหน่วยดับเพลิง
ฉันต้องดูเครื่องปฏิกรณ์ทั้งสี่เครื่อง รู้ไหมว่าฉันแก้ไขข้อผิดพลาดไปกี่ครั้งแล้ว
นี่อะไร
รูปเพื่อนบ้านเรา
ฉันรู้จักหมอนี่ แล้วก็นี่
ฉันไม่รู้จักคนนี้ คนคาซัคเหรอ
นี่เฉินหลง เขามาจากฮ่องกง
เขาเท่กว่าบรูซลีอีก
- ถ่ายหนังเหรอ - ไอ้นี่ทำอะไรไม่ได้มากหรอก
นี่ของตาผม
เขาชอบถ่ายหนัง
คุณสองคนคุยกันหรือยัง
มีเวลาไหม
เขาอายุเท่าไหร่
สิบขวบ
เขาเป็นลูกใครโอลยา
ลูกฉัน
ทำไมคุณไม่บอกผม
บอกยังไง ฉันไม่รู้คุณอยู่ไหน
เค้กเป็นไงบ้าง
ก็ตามมาตรฐานของรัฐ
งั้นขอชิ้นนึง
เราควรบอกเขาไหม
เราไม่ควรบอกอะไรเขาทั้งนั้น กินเค้กซะ
งั้นก็…
พรุ่งนี้วันที่ 12 ใช่ไหม วันหยุดผม
เราไปเคียฟกัน
ผมจะมาตอนเก้าโมง ผมจะเอาของขวัญมา
แล้วก็กินข้าวเย็นที่บ้าน
คุณว่าไง
โอเคแล้วเจอกัน
พรุ่งนี้ฉันทำงาน
ลาสักวันไม่ได้เหรอ
ไม่รู้สิ ฉันขอสลับวันกับมาริน่าได้
กับมาริน่า
ใช่ สลับวันกับเธอเลย
พรุ่งนี้เก้าโมง
ไม่ต้องไปส่ง ผมไปล่ะ
ลีโอฮา
ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะเพื่อน
ฉันก็ไม่อยากจากพวกนายไปเลย
ฉันเต็มที่กับพวกนายแล้ว
ทั้งวัยหนุ่มของฉัน
ความรู้ สุขภาพ ความหล่อ
ความหวังต่ออนาคตที่สดใสของฉัน
- แถวตรง - ตามสบาย
เอาเงินสิบรูเบิลของฉันคืนมา
ตีกรันนายมันพวกวัตถุนิยม นายจะเอาเงินไปทำไม
ถ้าจะไว้ปาร์ตี้ก็ไม่เป็นไร แต่ไม่ใช่เอาไปซื้อหัวแร้ง
ไม่มีฉันแล้วพวกนายจะอยู่กันยังไง
ไม่มีนายที่นี่อาจจะมีระเบียบขึ้น
ผู้พันใช้ชีวิตตามตารางเป๊ะเลยนะ
ข้าวเช้า ข้าวเที่ยง น้ำชายามบ่าย มื้อค่ำ
คนเราต้องมีพื้นฐานที่มั่นคง ไม่ใช่ง่อนแง่นแบบพวกนาย
โชคดีนะทุกคน
เอาล่ะ ฉันพร้อมแล้ว
โอเค
เอาเลย!
ลีโอฮา หยุด!
มานี่เลยนาย
นายนี่ไม่เคารพผู้อาวุโสเลย
ดูวาเลียร์ฮาน้องชายนายสิ นั่นเขาจบปริญญาเอก
ทำงานที่โรงไฟฟ้า
เซียร์โยกาพอแล้ว
ยินดีที่ได้รู้จัก
นี่
เอ้านี่
โอเค
- กล่องอยู่ไหน - กล่องอะไร
นี่ของมือสอง
นายควรเก็บกล่องไว้นะ
ใช่
เอ้านี่ ห้าร้อย
No comments yet. Be the first to leave one.