The first 200 lines.
นี่ไม่ใช่กล้องถ่ายรูป
สวัสดียามบ่ายครับ
หวัดดี
คุณทำอะไรอยู่ตรงนั้นครับ
เราได้รับคำสั่งให้เตรียมรื้อโรงอาหารของนาย
อะไรนะครับ
นี่เพื่อน รัฐบาลเข้ายึดจำนองตึกนี้ทันที
พวกเขาว่าเพื่อนบ้านร้องเรียนมาเพียบเลย
ว่านายเป็นต้นเหตุให้ราคาอสังหาริมทรัพย์ตกฮวบ
ก่อปัญหามลพิษ สร้างความรำคาญสารพัด ก็ไม่รู้สินะ
- แต่ไม่เห็นมีใครบอกเราเลย - ไม่เป็นไร เจ้าของตึกรู้
คุณจะสร้างอะไรตรงนี้หลังจากรื้อตึกล่ะครับ
ดูเหมือนจะเป็นสิ่งปลูกสร้าง "เพื่อสาธารณะ"
อะไรสักอย่างที่คนในย่านนี้ร่วมกันใช้ได้
อย่างเช่นศูนย์วิจัยเหรอครับ
โอเค มาดูกันชัดๆ สิ พื้นที่ตรงนี้...
- เลานจ์ของเรา - จะถูกเปลี่ยนเป็นห้องน้ำธรรมดา
- และตรงนี้... - เราวางทีวีตรงนั้น
พวกเขาจะสร้างส้วมซึม แล้วตรงจุดนี้...
- ครัวเรา - จะเป็นห้องน้ำคนพิการ
นี่ ศูนย์วิจัยพรรค์ไหนกัน ต้องมีห้องน้ำสารพัดขนาดนี้
ไม่ใช่ศูนย์วิจัยซะหน่อย ใช้สมองซะบ้าง! ห้องน้ำสาธารณะต่างหาก
- ก็ไม่อยากให้นายกับเพื่อนเคืองนะ - ไม่เคืองครับ
โอเค แล้วจุดสามจุดตรงถังขยะนี่อะไรครับ
นายกับเพื่อนๆ นายไง ก็ช่วยไม่ได้!
อากาศร้อนตับแลบ แต่ดูสิว่าฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้
พวกเขาไปสรรหาคนพวกนี้มาจากไหนนะ
ว่าแต่เก็บข้าวของนายซะล่ะ
นกยักษ์จะมาเร็วๆ นี้แหละ
- ใครนะ - รู้อะไรไหม
ฉันจะเปิดให้ฟังว่าเสียงมันเป็นยังไง
เป็นจังหวะดีเนอะ ว่าไหม
โอ้!
โอ้ ซาอัด! เห็นนะว่านายกำลังยอมแพ้
อะบู กันนัม ถอนตัวไม่น่าอายหรอกนะ
ฉันได้กลิ่นเนื้อนายไหม้แฮะ
- ฉันทนมานานแค่ไหนแล้ว - สามชั่วโมงกับ 20 นาที
มีแต่คนอึดตายยากเท่านั้นที่จะยืนหยัด ในสมรภูมิแสนสาหัสนี้ได้
ฉันยอมแพ้ดีกว่า
ช่างล้มเหลวได้น่าอับอายจริงๆ อะบู กันนัม
นี่มันเกมโง่เง่าสิ้นดี
จงอย่าเกลียดเกมเลย ซาอัด เกลียดคนเล่นเถอะ
ซัลโตห์ กลายเป็นว่าเพื่อนนาย...
รู้บทบาทนายนะ มือสมัครเล่น
พวกเขากำลังเปลี่ยนโรงอาหารเรา เป็นห้องส้วมสาธารณะ
อะไรนะ
มีคนที่การเคหะและพัฒนาเมืองเพิ่งบอกผม
- พวกเขากำลังจะทุบตึกนี้ทิ้ง - นายล้อฉันเล่น
ฉันเปล่าล้อเล่น! เราต้องเก็บของกันคืนนี้แล้ว
ข้ามศพฉันไปก่อนแล้วกัน
เราไม่ไปไหนทั้งนั้น
เราไม่มีทางเลือก มันเป็นคำสั่งศาล
ส้วมเนี่ยนะ ชีวิตเรามาถึงจุดนี้กันแล้วเหรอ
อย่าไปฟังไอ้ขี้แพ้นั่น
ฟันธงมาแล้วพวก เขาเอาพิมพ์เขียว และทุกอย่างให้ฉันดูแล้ว
ไม่จริงหรอกน่า
ฉันรักที่นี่ ฉันไม่มีที่อื่นให้ไปแล้วนะ
โอเค ฉันรู้แล้วว่าอะไรจะทำให้นายสดชื่นขึ้น
ใครอยากเล่นวงแหวนแห่งไฟกันบ้างนะ
เฮ้ย โมฮัมเหม็ด
นี่ ไซดาน
หยุดนะ นายทำอะไรน่ะ
เนื้อเต้นอยากทุบตึกทิ้งจนรอไม่ไหวเลยสินะ
เรายังไม่มีเวลาเก็บข้าวของกันเลย
ตอบเขาสิ เขาพูดกับนายอยู่นะ
ไม่ใช่ปัญหาของฉัน
อะไรวะ... เดี๋ยวฉันจัดการเอง นี่ มองหน้าฉัน
เฮ้ย
ช่วยเอาอุ้งมือของนายออกไปที
เราจะสวดภาวนากัน และฉันไม่อยากล้างตัวอีก
นายว่าไงนะ
ใจร่มๆ นะพวก คุณผู้ชายคนนี้ เป็นเจ้าหน้าที่รัฐนะ
พวกนายไม่เบื่อที่เป็นแมลงไร้ค่าบ้างเหรอ
ฉันเรียนจบเอ็มไอทีเชียวนะ
แต่ถึงตอนนี้ ฉันยังไม่เคยทำอะไรดีๆ ให้ชีวิตดีขึ้นเลย
แม่ฉันเอาแต่โทรมาถามว่าฉันมีงานรึยัง มีเมียรึยัง
และแม่บอกว่าแม่อยากอุ้มหลาน
อะไรเนี่ย
นี่มันอะไร
ดูดีแฮะ
เฮ้ย ทำอะไรของนายน่ะ
ฉันคุ้ยหานาฬิกาอยู่
นายหานาฬิกาในถังขยะเนี่ยนะ
โรเล็กซ์ จีเอ็มทีมาสเตอร์
ในถังขยะเนี่ยนะ
ฉันรู้น่าพวก
แต่นายไม่เห็นสภาพย่านที่เราอยู่รึไง
นี่แหละย่านที่ตรงกับคำพูดที่ว่า...
"ขยะของคนๆ หนึ่ง...
คือขุมสมบัติของคนอีกคน"
แปลว่าอะไรกัน
ขยะของคนๆ หนึ่งคือขุมสมบัติของคนอีกคน
ดูสิว่าเราเจออะไรเนี่ย
นี่อะไรเนี่ย ดูเหมือนจะมีของข้างในด้วยนะ!
อาจมีผ้าอ้อมเด็กอยู่เต็มกล่องก็ได้
ไม่ใช่เครื่องเพลย์สเตชันโฟร์แฮะ
ฉันบอกนายว่าไงล่ะ
แต่เป็นเพลย์สเตชันไฟฟ์!
มันยังไม่วางขายสักหน่อย
ไม่รู้ว่านายเข้าใจแจ่มแจ้งไหม
แต่คนที่นี่ล้วนมีเส้นสาย
ฉันเจออย่างอื่นด้วยนะ
สกูตเตอร์
มีหมวกนิรภัยแถมมาด้วย
จะว่าไปละแวกนี้ก็เป็นย่านที่ฉันอยู่
จากถังขยะใบนี้ไปจนถึงใบนั้น
ถ้าฉันเห็นพวกนายมาด้อมๆ มองๆ ล่ะก็ เตรียมโดนฉันตุ๊ยท้องได้เลย
สวัสดียามบ่าย!
ให้ตายสิ เขาขนไปซะหมดถังเลย
พวกเราดวงกุดสุดๆ เลยแฮะ
โธ่ ไม่เอาน่า
เขาเป็นอะไรของเขา
นายจะนอนตรงนั้นเหรอ
ซัลโตห์ เราเพิ่งคุ้ยถังขยะหาของกินกันมานะ
ตามหลักแล้ว เราต้องทำอะไรกันต่อไปล่ะ
- ก็... - พบนักลงทุนใช่ไหมล่ะ
บอกเลขาฯ นาย
ให้จองเที่ยวบินเจ็ตส่วนตัวไปซูริคเที่ยวต่อไป
หรือไม่ก็ซุกหัวนอนริมทางเท้าดีล่ะ
ขอฉันพักสายตาสักหน่อยนะ
บางทีฉันอาจจะฝันถึงอะไรที่น่าอดสู น้อยกว่าความจริงเส็งเคร็งนี่ก็ได้
ใช่
อย่างนั้นแหละ ขี้แยเป็นเด็กสาว
ร้องไห้ถึงอาณาจักร ที่พวกนายไม่กล้าหาญพอจะกอบกู้ไว้
เธออยู่นี่เอง
ว่าไง ดาน่า มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม
พรุ่งนี้มันจะเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
เขาอยู่ไหน ฟาซซีอยู่ไหน
เจ้าห่านตัวนี้จะออกไข่ทองคำให้ฉัน เพื่อให้กับบอร์ดกรรมาธิการใช่ไหม
ฉันต้องเจอเขา
อยู่นี่ไงคะ
- นั่นฟาซซีเหรอ - นี่แหละค่ะ ฟาซซี
นัฟว์ ดูไม่ค่อยเหมือนในการนำเสนอที่เราอนุมัติ
เมื่อเดือนก่อนเลย ว่าไหม
ไม่ค่ะ เวอร์ชั่นนั้นยังไม่อนุมัติค่ะ
อันนั้นคือเวอร์ชั่นจากการนำเสนอค่ะ
ใช่แล้ว นั่นล่ะฟาซซี
ถูกเผง นี่แหละฟาซซี แกร่งสมชายชาตรี ดูร่างกำยำนั่นสิ
ดูวงแขนกล้ามเป็นมัดๆ นั่นสิ
ดาน่า แล้วทำไมต้นแบบของเธอ ดูแตกต่างคนละขั้วยังงั้นล่ะ
อย่ากังวลเลยค่ะ เดี๋ยวสุดท้ายก็ดูเหมือนกันเอง
เราแค่อยากตรวจสอบว่า ระบบโปรแกรมทำงานได้ดีไหม
ตอนนี้ยังเป็นแค่โครงหุ้มภายนอกขั้นแรก
โอเค งั้นเราไปเอาทดสอบได้รึยัง
แน่นอนค่ะ
ฟาซซี หุ่นยนต์แห่งอนาคต
ด้วยการนำเอาเทคโนโลยีล้ำยุคของเรามาใช้ ฟาซซีจะเชื่อมต่อ
และพร้อมให้บริการท่านอย่างฉับไวทุกเมื่อ
เอาน้ำสักแก้วไหมครับ
ฟาซซียินดีไปเอามาให้ครับ ลูกท่านอยากได้ติวเตอร์ส่วนตัวไหมครับ
ฟาซซีติวหนังสือให้พวกเขาได้ครับ ยางรถท่านแบนเหรอครับ
ฟาซซีจะเปลี่ยนยางให้เองครับ
ฟาซซี หุ่นยนต์แห่งอนาคต แค่ปลายนิ้วสัมผัส
แจ่มแจ๋ว
ทีนี้ลองให้เขาทำอะไรง่ายๆ ให้คุณดูสิคะ
ฟาซซี หยิบปากกาบนโต๊ะหลังนายให้ฉันที
ขอเป็นปากกาแดง
นี่ครับผม
มันพูดได้ด้วย
แน่นอนสิคะว่าพูดได้
เอาล่ะ ฉันต้องไปธุระที่อื่นต่อ แต่มีเรื่องอย่างสุดท้ายจะขอก่อนไป
เป็นเรื่องซับซ้อนสักหน่อยนะ
ว่ามาเลยค่ะ อยากได้อะไรก็ขอเลย
ฟาซซี...
นี่พวงกุญแจรถฉัน
ไปที่รถฉันแล้วอุ่นเครื่องรอไว้เลย รถฟอร์ดสีเขียว
แล้วรอฉันที่นั่นจนกว่าฉันจะลงไปนะ โอเคไหม
เขาหารถเจอจริงด้วย
ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ดาน่า
สุดยอดไปเลย
บอร์ดกรรมาธิการจะต้องอึ้งสุดๆ อึ้งในทางที่ดีน่ะนะ
ฟาซซี หุ่นยนต์ช็อกโลก!
ฉันว่าเขาคงแปลคำว่า "อุ่นเครื่อง" ตรงตัวไปหน่อย
ฟาซซี
เรียกแท็กซี่ให้ฉันด้วย
นัฟว์ โทรหาบอร์ดกรรมาธิการ
แล้วบอกพวกเขาว่า เราเลื่อนประชุมออกไป...
- สองสัปดาห์ - สองสัปดาห์
- รับทราบค่ะ - ดาน่า ฉันอยากให้เธอลาหยุดพรุ่งนี้
ฉันคงโดนยิงคำถามไม่ยั้งเกี่ยวกับ... ฉันว่าเธอไม่อยู่แถวนี้จะดีกว่า
ฉันจะรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นเอง
ฉันไปก่อนล่ะนะ
ไว้เราค่อยคุยกัน
- ฮัลโหล - ดาน่า
ว่าไงคะแม่
ตอนกลับบ้าน แม่อยากให้ลูกแวะร้านของชำ ซื้อธูปมาให้แม่หน่อย
- ค่ะ - เลิกงานแล้วรีบกลับล่ะ
พ่อของลูกอยากกินมื้อค่ำเร็วหน่อยคืนนี้
อย่าคาดหวังกับหนูเลยค่ะ ดูท่าคืนนี้หนูคงจะกลับดึก
โอเค งั้นก็ได้
ฟาซซี กลับมาที่แล็บ
ถ้าเพียงแต่ฉันบินได้
เฉกเช่นนก
กางปีกโบยบิน
ปล่อยวางและลืมทุกสิ่งอย่าง
เฉกเช่นผีเสื้อ
เรื่องราวที่ดีที่สุด
และเข้านอนหลับฝัน
และลิขิตโชคชะตาฉันเอง
โอ้ ความฝันของฉัน ทำไมต้องหลุดลอยจากฉันไป และให้ฉันวิ่งตามเธอด้วย
No comments yet. Be the first to leave one.