Silo

Shit.

DOE JE KOM ONDERSTEBOVEN GA NAAR DE MARKT

Hoi. Ik ga eindelijk naar huis.

Ik kom even langs.

- Grote dag vandaag. - Ja, dat klopt.

Alles goed?

Je deed 't goed met de Raad.

Het lijkt me het begin van iets moois.

Het ruikt hier naar rook.

Ik vond de soep niet lekker, dus ik heb een pizza opgewarmd.

- Tot ziens. - Tot ziens.

Het briefje is geen groot probleem.

Dat ze erover liegt tegen jou, is wel zorgwekkend.

De medicatie kan alleen herinneringen uitwissen.

Als ze het nieuwe verhaal niet gelooft, is dat een heel ander probleem.

En jij, Camille, bent de verteller die ze moet geloven.

Ik snap niet waarom het zo lang duurt.

Je zei 'hooguit twee maanden'.

We hebben 352 jaar aan data…

…die aantonen dat het protocol effectief is…

…in de meeste gevallen, als het correct wordt gedaan.

In zes silo's is een volledige reset gelukt. Ook in de jouwe, 140 jaar geleden.

Verder zijn er ook individuele mensen behandeld.

Ik begrijp je frustratie.

Hoewel het meestal effectief is, zijn er ook uitzonderingen geweest.

Mensen als Juliette Nichols, die meer behandeling nodig hadden.

Jij, Camille, werkt met zo'n uitzondering.

Wat een opluchting, zeg.

Haar droom duidt aan dat ze het zich onbewust nog herinnert.

Ga nog twee weken door met het medicatieprotocol.

Houd haar beter in de gaten en doe je best…

…om 'r te overtuigen dat jij haar meest betrouwbare vriendin bent.

50 km van Cartersville.

Uitzicht op de zonsondergang boven Pine Mountain.

Ja, we hadden paarden en eenden en geiten.

Twee buldogs.

Chagrijnigste honden ter wereld.

Het enige wat ze deden, was ons achternazitten wanneer we thuiskwamen.

Toen ik zei dat ik mascotte was geworden van de University of Georgia Bulldogs…

Laat maar.

Wat?

Nou, je moest zo hard lachen…

Je piste in je broek.

Ik klink niet als een heel lieve zus.

Mam heette Grace.

Pap…

William.

Alsjeblieft. Ik…

Sorry, Donald, Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Ik vind het juist erg voor jou.

Shit.

Gaat 't?

- Ik scheld meestal niet tegen dingen. - Liever dat dan tegen mensen.

En dat apparaat verdient het al maanden.

Zo is 't prima.

Het zit wel goed.

Alles goed?

Ja. Mijn zus ligt hier.

Althans, haar lichaam.

Ik spreek haar al dertig jaar lang iedere dag…

…en nu kijkt ze naar me alsof ik haar Uber-chauffeur ben.

Jij bent Daniel.

We verwachtten je al. Ik ben Victor Crnkovich.

Charlottes arts.

Aangenaam. Ik ben helaas de reden dat ze zich je niet herinnert.

NAAR DE SILO- BOEKEN VAN HUGH HOWEY

De medicatie…

Het is als een ophaalbrug tussen haar en haar herinneringen.

Een veilige afstand tussen het een en het ander.

Als 't te lang gebruikt wordt, blijft de brug omhoog staan.

Permanent geheugenverlies.

Maar zodra ze aangesterkt is, zetten we de medicatie stop.

We laten de brug zakken, en dan kunnen we bewust kiezen…

…welke herinneringen we terugbrengen.

Ben ik je kwijtgeraakt met die ophaalbrug-vergelijking?

Ik weet niet. Ja.

Ik was er niet op voorbereid om dit soort gesprek te voeren.

Hoe zou je haar herinneringen herstellen?

- We vertellen haar verhaal. Meermaals. - Haar verhaal?

Waarom zijn mensen de baas op aarde, en niet de apen?

Ik weet 't niet. Onze duimen. Betere motorische vaardigheden.

Groter brein. Minder haar.

Andere vraag: wat doe jij de hele dag?

Momenteel? Ik bel onbekenden en bedel om geld.

Precies. Je benadert mensen en vertelt ze een verhaal.

Je geeft betekenis aan de feiten.

Dat doen we. Dat zijn we. Verhalenvertellers.

Dat is onze enige superkracht. Jij, ik, Charlotte…

We zijn de verhalen die we onszelf vertellen.

Ons geheugen is onze biografie.

Feiten die we betekenis geven, zodat ze ons vertellen wie we zijn.

De medicatie heeft Charlottes biografie uitgewist.

Oké? Dus we stoppen de medicatie, en herinnering voor herinnering…

…vul jij het weer in met haar verhaal.

- Herinnering voor herinnering? - Ja.

Lieve zus.

Geweldige marinepiloot.

Ook de missie naar Iran, maar nu kun je kiezen.

Je hebt de keuze om haar de hele waarheid niet aan te doen.

Het trauma van wat haar eskader is overkomen, kun je weglaten.

Kan ik haar voorliegen? Zou ze het geloven?

Waarom wil je dat?

Sommige ideeën over mij mag ze wel vergeten.

Het is mogelijk om een leugen te implanteren.

Het zou wel veel tijd en moeite kosten.

Echte herinneringen gaan sneller. Die zijn er al, al ziet zij ze niet.

Je hebt spullen nodig om haar herinneringen terug te halen.

Voorwerpen uit haar leven. Uit haar jeugd.

Herinneringen zijn in 't lichaam opgeslagen, niet alleen in de hersens.

Ze zitten in…

…geuren uit het verleden. De betekenis die we als kind aan voorwerpen gaven.

Die gebruiken we om de verbindingen te herstellen.

Onze ouders gingen vroeg dood.

We woonden bij onze tante. Er is niet veel over uit onze jeugd.

Wat erg voor jullie. Maar er is nog meer dan nullen en enen.

Het zijn niet alleen neuronen. Er zit nog iets.

Iets mysterieus. Iets als…

…een ziel.

En dat laat zich niet beheersen door een ander.

Dus soms, pakweg 10% van de tijd, werkt het niet.

Maar ze reageert er goed op, dus er is hoop.

HET CONVENANT

Sorry dat ik stoor. Er is een vrouw…

Gewoon een vermissing, maar ze wil u per se spreken.

Niks 'gewoon een vermissing'.

Wie wordt er vermist?

Orla Kent.

- Mijn zus. - Leerling bij Bevoorrading?

Ik zag haar gisteren bij de Raad.

Ik sprak haar.

- En ze is weg? - Ze komt elke avond, na haar dienst.

Maar gisteravond niet.

- Misschien is ze naar huis gegaan. - Dat had ze laten weten.

Mijn ouders zijn oud. Ze maken zich zorgen. Dit is onze regel.

Al sinds we kinderen waren. Nooit weg zijn zonder uitleg.

Ik begrijp dat u het druk heeft met allerlei dingen…

…die belangrijker zijn, maar hier klopt iets niet.

Dat voel ik aan.

Ik heb m'n ouders voorgelogen dat Orla gisteravond bij mij was.

Ik kan niet nog eens liegen.

BERICHT CARLA MCLAIN - BEVOORRADING

Dank u.

NIEUWS NODIG OVER ORLA KENT.

ZE MOET CONTACT OPNEMEN MET HAAR ZUS.

Heel Frankenstein-achtig.

Crnkovich?

Nee, ik.

Hij wil dat ik ga winkelen in haar brein…

…onderdelen uitkies en haar ziel weer opbouw.

Nou ja…

…uiteindelijk zijn onze herinneringen wie we zijn, hè?

Dat zal wel.

Ik wil weleens bij haar op bezoek, als dat mag.

Ik heb nooit gediend. Een gewonde veteraan steunen…

- …is 't minste wat ik kan doen. - Prima.

Daniel.

- Hoi. - Helen.

Ken je Anna Thurman?

Helen Drew.

Niet officieel.

Iedereen noemt je moeders argumenten ijzersterk sinds jij voor 'r werkt.

Helen en ik hebben per ongeluk een date gehad.

Geen date.

Ik was op je kantoor. Ik hoorde over je zus.

- Wat vreselijk. - Dank je.

Is ze in Walter Reed?

Nee, ze is overgeplaatst naar de Heidi Stensen-kliniek.

Dat heeft iemand goed geregeld.

Zoiets kan een marinepiloot vast niet zomaar betalen.

Eigenlijk behandelt dr. Crnkovich veteranen al jaren voor niets.

Ja, oké. Voor zijn eerste proef gebruikte hij gevangenen…

…in landen die te afhankelijk van ons zijn om nee te zeggen.

Daarna gebruikte hij nieuwe soldaten, die ook niet mochten weigeren.

En in beide gevallen heeft hij doodleuk al hun herinneringen uitgewist.

Hij liet getraumatiseerde veteranen hun trauma's vergeten.

Hij liet criminelen hun verleden vergeten en het rechte pad op gaan.

Maar hij beslist wat mensen zich herinneren en wat niet.

Zorgelijk, toch?

Nou, het ligt wel iets genuanceerder.

En ze is m'n zus. Ik maak me altijd zorgen om haar sinds ze piloot is geworden.

Misbruikt hij niet gewoon gewonde veteranen voor onderzoek?

- Helen… - Z'n gezin is omgekomen…

…bij een auto-ongeluk, omdat hij indommelde.

Traumaverwerking gaat hem ook aan.

Tot ziens.

En wens Charlotte beterschap voor me.

Doe ik.

Dacht je dat een reporter een date wilde?

Met politici en reporters weet je dat 't…

Zakelijk is. Ja, ik weet 't.

- Ik was… - Afgeleid?

Nou, ze is niet alleen knap, maar ook goed in haar werk.

Al heeft ze maar een rotbaantje.

Niet bij The Post ?

Nee, al een jaar niet meer.

Ze misdroeg zich.

Nu zit ze bij een of ander online roddelblad.

Maar ze blijft een reporter.

- Zij heeft wat ze wil, en jij niks. - Wat heeft ze dan?

Je hebt gezegd waar Charlotte is.