Squid Game (오징어 게임)

‫«بازی مرکب دو»

‫«قسمت چهارم: شش پا»

‫ترجمه از حسین رضایی ‫ H o s s e i n T L

‫ایول!

‫بچه که بودم مامانم ‫همینجوری ناهار برام می‌ذاشت

‫برای تو چه‌جور بانچانی گذاشتن؟

‫چی شده؟ گشنه‌ت نیست؟

‫بیا، یکم بخور. بخور دیگه

‫از قدیم گفتن «شکم پر، دل شاد»

‫بیا، بعد غذا خوردن نگران شو دوباره. ‫یا موقع نگرانی غذاتو بخور. آ کن

‫آ...

‫خیلی‌خب، بیخیال

‫شاید همه‌چی خودش درست بشه

‫تو رو نمی‌دونم

‫ولی من اگه اون بیست میلیون ‫رو هم بگیرم بازم کافی نیست

‫اگه بتونم فقط از بازی بعدی ‫جون به در ببرم...

‫جونگ‌به

‫سه سال پیش که اومدم اینجا

‫همین حرف رو از زبون یه شرکت‌کننده شنیدم

‫و آخرش

‫اونم مثل بقیه مرد

‫پس چطوره بهمون کمک کنین آقا؟

‫گفتین قبلا هم اینجا بودین

‫من بخاطر شما به موندن رأی دادم

‫درسته

‫بعد از بازی اول فکر کردم انصراف میدم

‫بعد شما رو دیدم

‫و با خودم گفتم «فقط یکی دیگه. ‫بعدش می‌تونم برم»

‫منم همین فکرو کردم

‫آقا

‫شما بازی بعدی رو می‌دونین، مگه نه؟

‫راست میگه

‫قبلا این بازی رو برنده شدی ‫و می‌دونی بازی دوم چیه

‫خب قراره چی بازی کنیم؟

‫بازی دوم...

‫دالگونا بازی کردیم

‫دالگونا؟ همون آبنباتی که ‫باید بتراشیش تا شکلش دربیاد؟

‫درسته

‫باید یکی از چهار شکلی که جلومون گذاشتن ‫رو انتخاب می‌کردیم

‫خب پس

‫کدومشون راحت‌تر بود؟

‫مثلث

‫کدوم سخت‌تر بود؟

‫چتر

‫چتر؟

‫چی...

‫پس شرکت‌کننده‌ها جدی جدی ‫چتر رو انتخاب کردن؟

‫روحشون هم خبر نداشته بازی چیه ‫و حکم مرگشون رو امضا کردن

‫درسته؟

‫وایسا. یعنی همه فقط باید مثلث رو انتخاب کنیم

‫حتما همه می‌تونن از این یکی رد بشن، مگه نه؟

‫وایسا، وایسا. ساکت

‫اگه هر 365 نفرمون زنده بمونیم، ‫جایزه همینقدر می‌مونه

‫اونوقت برای هیچ و پوچ ریسک یه بازی دیگه ‫رو به جون خریدیم

‫خوبه. صداش رو درنمیاریم

‫بین خودمون می‌مونه، ‫یعنی فقط ما خبر داریم

‫- خوبه؟ ‫- درسته. منطقیه

‫نمیشه

‫فقط برای این دارم به شما میگم ‫که می‌خوام همه رو نجات بدم

‫وقتی مطمئن شدم بازی بعدی دالگوناست

‫چیزی که به شما گفتم رو ‫به تک‌تک شرکت‌کننده‌های اینجا میگم

‫ای بابا

‫تو چه شکلی رو انتخاب کردی گی‌هون؟

‫هی، مامان؟ مامان! ‫الان یه چیز مهم فهمیدم

‫کوش؟

‫مامان؟

‫بیا، اینم بخور

‫الان فقط برای خودت غذا نمی‌خوری. بیا

‫تخم‌مرغ هم هست. ‫برای حاملگی خیلی خوبه

‫عزیزم، من تو محله‌ی خودم ‫کلی زایمان انجام دادم

‫دیگه تعدادش از دستم دررفته

‫همون لحظه اول که هیکلت

‫و راه رفتنت رو دیدم، فهمیدم

‫و اینطور که بنظر میاد، ‫فکر کنم به زودی وقت زایمانته. مگه نه؟

‫بستنِ شکمت کمکی بهت نمی‌کنه

‫اینجوری ممکنه به خودت و بچه‌ت صدمه بزنی. ‫اصلا خوب نیست

‫برای همینه که درد داشتی

‫اونطور که فکر می‌کنی نیست

‫آخه چجوری از این خراب‌شده سر درآوردی؟

‫- مامان، چیکار می‌کنی؟ ‫- ترسوندیم!

‫- الان وقت دوست پیدا کردن نیست ‫- چرا خب؟

‫هی، هی، وایسا یه لحظه

‫ببین. غذات رو تموم کن

‫و هر وقت حالت بد بود، ‫سریع بیا پیش من

‫- مامان، گفتم بیا ‫- تخت من همونجاست. مراقب باش

‫چیه؟ تو چت شده عزیزم؟

‫میشه یه سوالی بپرسم؟

‫چرا اینجایی؟ ‫چرا دوباره برگشتی؟

‫گفتی بازی رو بردی و نجات پیدا کردی

‫یعنی 45 میلیارد وون بردی

‫همش رو به این زودی خرج کردی؟

‫دوباره رفتی سراغ شرط‌بندی؟

‫اون پول مال من نیست

‫پول خون کساییه که اینجا مردن

‫پولی که اینجاست هم قصه‌ش همینه

‫چه فایده‌ای داره که اینطور بهش نگاه کنیم؟

‫بهرحال، تو که شخصاً کسی رو نکشتی

‫این طرز فکر هم هیچکدومشون رو زنده نمی‌کنه

‫اگه بهم گوش می‌کردی و ضربدر رو فشار می‌دادی، ‫همه می‌تونستیم زنده از اینجا بریم

‫می‌تونستی همه رو نجات بدی

‫درسته. من آخرین شرکت‌کننده‌ای بودم ‫که دایره رو فشار داد

‫ولی فقط من نبودم

‫182 نفر دیگه هم بودن که می‌خواستن بمونن

‫آره، و 182 نفر دیگه هم می‌خواستن ‫از این خراب‌شده بزنن بیرون

‫اگه دایره رو نزده بودم...

‫اگه ضربدر رو می‌زدم ‫و همه می‌رفتیم خونه

‫بنظرت بابت این کار ممنونم می‌شدن؟

‫اگه یکی از این آدم‌ها ‫چند سال بعد من رو می‌دیدن

‫بنظرت از اینکه به رفتن رأی دادم ‫ابراز خوشحالی می‌کردن؟

‫و می‌گفتن زندگی فوق‌العاده‌ای رقم زدن؟

‫خیلی‌خب دیگه بسه

‫همینه که هست. ‫فایده‌ای نداره الان همدیگه رو مقصر کنیم

‫همه تو یه کشتی هستیم. ‫اینجا همه مشکل دارن

‫فقط باید روی بردن بازی فردا تمرکز کنیم. خب؟

‫کسی رو با خودمون داریم ‫که قبلا برده

‫اگه بصورت گروهی کار کنیم

‫دیگه جایی برای نگرانی نیست

‫درسته دوستان

‫میگین باید گروهی کار کنیم، نه؟

‫موافقم. تا تهش باهاتونم

‫تو کی هستی؟

‫آه، ببخشید

‫دای‌هو، کوچیکتون

‫کانگ دای‌هو هستم

‫- باشه، دای‌هو ‫- بله

‫می‌شناسمت؟

‫یکم پیش که آقای 456 گفت «ایست!»

‫خیلی حال کردم. درجا فنش شدم

‫دوست دارم باهاتون آشنا بشم. ‫بهم افتخار بدید آقا

‫«ایست!» ‫خیلی خفن بود حاجی

‫- آها. وایسا ‫- چیه آقا؟

‫نیروی دریایی؟

‫آره. چطور؟

‫کدوم یگان

‫اوه

‫وایسا فقط

‫پیروزی به هر قیمتی! قربان!

‫یگان 1140 قربان!

‫آزاد!

‫دای‌هو

‫بی‌خود نبود یه حس خوبی نسبت بهت داشتم

‫- قربان! ‫- من یگان 746 بودم. خوش اومدی سرباز

‫ناامیدتون نمی‌کنم قربان!

‫قربان! قربان!

‫انضباطت رو دوست دارم

‫ممنون قربان!

‫قربان!

‫غذاش چطوره؟

‫من نتونستم چیزی بخورم

‫با اون همه خونی که اینور اونور می‌پاشید ‫و ملتی که تیر می‌خوردن

‫بازم گشنته؟

‫ببین، سرمایه‌گذاری روی اون کوین ‫زندگی منم نابود کرد

‫منم مثل شما اومدم پول دربیارم

‫معلومه. یه نفعته زیاد هم دربیاری

‫بخاطر تو و اون کریپتوی لعنتیت

‫من هر چی که با رپ کردن ‫بدست آورده بودم رو از دست دادم

‫بیشتر از پونصد میلیون وون بود

‫برای من سیصد تا

‫بهتره اون تو خوب عمل کنی، ‫چون وقتی بریم بیرون

‫قراره بدهیت رو بهمون بدی

‫خیلی‌خب باشه، حالا میشه بس کنی؟ ‫بذارین غذام رو بخورم...

‫حالا خوبه لاغرمردنی هستی ‫و انقدر غذا غذا می‌کنی

‫پسش بده

‫نه

‫اگه انقدر برنجت رو می‌خوای، ‫بذار تانوس خودش بهت غذا بده

‫خوشمزه‌ست؟

‫- کثافت! ‫- ولش کن کله‌کیری

‫مرتیکه لاشی

‫- گمشو ‫- دیوث خان!

‫مادرجنده!

‫می‌دونی بخاطر توی عن‌کله ‫چقدر پول از دست دادم؟

‫- گاییدمت! ‫- بذار منم بزنمش

‫- مرتیکه... ‫- برو کنار بینم

‫هر چی بهت میدم بخوری ‫رو باید بذاری رو چشمت! چی شده؟

‫چقدر انرژی دارن. ‫جوون بودن هم حال بده‌ها

‫اگه ادامه پیدا کنه ممکنه ‫واقعا صدمه ببینه

‫یکی باید جلوشون رو بگیره، نه؟

‫آره، می‌دونم

‫من؟ یا...

‫هی بچه‌ها. به چه حقی ‫دارین همچین رفتاری می‌کنین؟

‫تازه اونم الان که همه دارن غذا می‌خورن. ‫اونم جلوی بزرگترها

‫بی‌احترامیه، تازه دو به یک هم هست

‫خجالت بکشید

‫تو هم مثل بقیه اینجایی. ‫پس نرو بالا منبر...

‫بابابزرگ

‫چطوره جای اینکه برای من ور ور کنی

‫برگردی بری خونه سر بچه‌هات داد بزنی؟

‫چی گفتی؟

‫گفتم سخنرانیت رو بذار واسه بچه‌هات

‫هی، دستت رو بکش...

‫حرومز...

‫وایسا. وایسا یه لحظه

‫ببخشید آقا

‫لطفا، نفسم...

‫ببخشید

‫عالی بود!

‫آفرین! ایولا!

‫آفرین!

‫کارت درسته!

‫این یارو چرا اینجوریه؟