Vertigo

ส่งมือมา

ส่งมือมาเร็วเข้า

ไหนบอกว่าไม่เจ็บแล้วไง

ก็ไอ้ผ้ารัดเอวบ้าๆ นี่แหละ

คุณจะได้ไม่เจ็บกล้ามเนื้อยังไงล่ะ

และห้ามถอดด้วย

คุณก็รู้ว่าหมอในร.พ.ตร.ไม่รู้เรื่องหรอก

แต่พรุ่งนี้ก็เรียบร้อยแล้ว

ทำไมคะ พรุ่งนี้มีอะไร

พรุ่งนี้ไง ผมจะถอดมันออกได้แล้ว

ผมจะได้เกาตัวเองเหมือนคนอื่นเขา

และผมก็จะขว้างไอ้นี่ทิ้งไปด้วย

ผมจะได้เป็นอิสระซะที

คุณคิดว่าผู้ชายทั่วไปใส่ผ้ารัดเอวมั้ย

มากกว่าที่คุณคิดนะคะ

คุณรู้มาจากไหนล่ะ ประสบการณ์เหรอ

แล้วหลังจากพรุ่งนี้ล่ะ

คุณหมายความว่ายังไง

ก็ คุณจะทำอะไรต่อไปคะ

คุณลาออกจากตร.แล้วไม่ใช่เหรอ

มันยากนักเหรอ

ไม่ ชีวิตของคุณ

เห็นเมื่อก่อนคุณเป็นทนายความที่ตั้งใจว่า

วันหนึ่งจะเป็นสารวัตรให้ได้ไม่ใช่เหรอ

ผมจำเป็นต้องออกนี่นา

ทำไม

ก็ผมกลายเป็นคนกลัวความสูงน่ะสิ

ผมตื่นขึ้นมากลางดึก

เพราะฝันเห็นตร.คนนั้นร่วงลงไป

และผมก็ยื่นมือไปคว้าเขา แต่ผม...

แต่มันไม่ใช่ความผิดคุณนี่คะ

ทุกคนก็พูดยังงั้นแหละ

จอห์นคะ ก็หมอบอกคุณแล้วนี่

ผมรู้ ผมเป็นโรคกลัวความสูง

และผมก็มึนๆ งงๆ และก็เวียนหัวด้วย

ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย

อย่าอารมณ์เสียกับมันเลย

อย่าโทษคนอื่นเลย แล้วลาออกทำไม

คุณจะให้ผมนั่งติดโต๊ะงั้นเหรอ น่าเบื่อ

แต่มันก็เหมาะสมดีนี่

แล้วโรคกลัวความสูงล่ะ

สมมุติว่าผมนั่งบนเก้าอี้หลังโต๊ะ

นี่เป็นโต๊ะทำงาน แล้วดินสอตกลงพื้น

ผมก็ลงไปหยิบดินสอ

โรคกลัวความสูงกลับมาอีก

จอห์นนี่

แล้วคุณจะทำยังไง

ผมจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นแหละตอนนี้

คุณอย่าลืมนะว่าผมเป็นคนใจเด็ดมากนะ

คุณก็รู้ เด็ดเดี่ยวมาก

ถ้างั้นทำไมไม่ไปพักผ่อนซักพักนึง

คุณหมายความว่า เพื่อจะได้ลืมน่ะเหรอ

ไม่น่า มิชอย่าทำตัวเป็นแม่นักเลย

ผมไม่บ้าหรอกน่า

คุณเวียนหัวบ้างมั้ยคะ อาทิตย์นี้น่ะ

ผมกำลังมึนอยู่เลย

ไอ้เพลงนั่น คุณไม่คิดว่ามัน...

ไอ้นี่มันอะไรครับ

บราเซียไงคะ

คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอ คุณโตแล้วนะ

แต่ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน

รุ่นใหม่ค่ะ ปฏิวัติวงการเลย

ไม่มีสายคาดไหล่ ไม่มีสายคาดหลัง

แต่ทำงานเหมือนยกทรงทุกอย่าง

มันใช้หลักการคำนวณสะพานนั่นแหละ

จริงเหรอ

วิศวกรเครื่องบินออกแบบมา

เขาใช้เวลาว่างทำน่ะ

เหมือนงานอดิเรกใช่มั้ย

เหมือนของทำเล่นเลย

ชีวิตรักเป็นยังไงบ้างล่ะ มิช

ก็ตามความคิดนั่นแหละ

ยังไง

เรื่อย ๆ

คุณไม่คิดจะแต่งงานเหรอ

คุณก็รู้ว่ามีผู้ชาย คนเดียวในโลกนี้สำหรับฉัน

คุณหมายถึงผม

เราเคยหมั้นกันครั้งนึงใช่มั้ย

3 อาทิตย์เต็ม ๆ เลยล่ะ

ชีวิตนักเรียนก็งี้แหละ

แต่คุณเป็นคนถอนหมั้นเอง จำได้มั้ย

ผมยังว่างนะ

เฟอร์กูสันผู้ว่างเปล่า

คุณจำเพื่อนที่ชื่อ แกลวิน เอลสเตอร์

แกลวิน เอลสเตอร์เหรอ

ชื่อตลกๆ นั้นแหละ

คุณคงคิดว่าฉันจะจำได้ ไม่หรอก

เขาโทรมาหาผมวันนี้

ตลกดี เขาหายไปช่วงสงคราม

มีคนบอกว่าเขาไปทางตะวันออกโน่น

สงสัยว่าจะกลับมาแล้ว

นี่เบอร์ที่โบสถ์

นั่นมันพวกคนจรจัดไม่ใช่เหรอ

อาจจะใช่

เขาอาจจะเป็นพวกคนตกงาน

แล้วอยากให้คุณเลี้ยงเหล้าเขามั้ง

ผมก็กำลังตกงาน ผมเลี้ยงเหล้าก็ได้

แล้วจะได้คุยเรื่องต่าง ๆ

คุณกับผมไปหาเบียร์ดื่มกันดีกว่า

ขอโทษนะคะ ต้องทำงาน

งั้น ผมกลับบ้านดีกว่า

มิช คุณคิดว่าผมจะหายมั้ย

ไอ้... โรคกลัวความสูงน่ะ

ฉันเคยถามหมอแล้ว

อาจเกิดเหตุการณ์ ร้ายแรงทางจิตใจเกิดขึ้นอีก

แต่ก็ไม่แน่

ฉันอาจกระโดดตึกลงมาเพื่อพิสูจน์ก็ได้

ผมคิดว่าผมหายได้

- ยังไงคะ - ผมมีทฤษฎี

ถ้าผมสามารถที่จะ คุ้นเคยกับความสูงทีละนิด

ทีละหน่อยไปเรื่อยๆ

ผมทำให้ดู

จะทำให้ดู

เราจะเริ่มจากไอ้นี่ก่อน

จะให้ผมเริ่มที่ สะพานโกลเด้นเกทเลยเหรอ

เริ่มล่ะนะ

ทีนี้ผมมองขึ้นบน มองลงล่าง

มองขึ้นบน มองลงล่าง

- เดี๋ยวก่อน - ของกล้วยๆ

นั่นแหละ ใช่เลย ดีกว่า

ขั้นแรก

โอเค ขั้นที่สอง

ขั้นที่สองได้เลย นี่ไง

ผมมองขึ้น ผมมองลง

ผมมองขึ้น ผมจะไปซื้อบันไดสูง ๆ มาฝึก

ใจเย็นน่า

โอเค ต่อดีกว่า

ไม่มีปัญหา

นี่ไง มองขึ้น ผมมองลง

ผมมองขึ้น ผมมองลง

คุณได้โบสถ์นี้มายังไงครับคุณ...

ก็ผมแต่งงานกับเธอนี่

เป็นธุรกิจที่น่าสนใจมากนี่

แต่ผมคิดว่ามันน่าเบื่อจะตายไป

แต่มันก็ไม่ใช่งานหลักของคุณไม่ใช่เหรอ

ไม่หรอก แต่ผมก็ต้องรับผิดชอบนะ

ครอบครัวของแมเดอริน ตายหมดแล้ว

เลยต้องมีคนดูแลธุรกิจต่อ

หุ้นส่วนของพ่อแม่เธอทำงานอยู่ที่

อาร์เดนอีส โอเดโม

ผมก็เลยตัดสินใจว่าถ้าจะต้องทำงาน

ผมจะกลับมาที่นี่

ผมชอบที่นี่มากนะ

คุณกลับมานานแล้วเหรอ

เกือบปีแล้ว

คุณชอบที่นี่เหรอ

ซานฟรานซิสโกเปลี่ยนไปเยอะ

ความเป็นซานฟรานซิสโก หายไปอย่างรวดเร็วมาก

ไอ้พวกนี้อะไร

สิ่งที่ผมอยากจะให้เมืองนี้เป็นน่ะ

สีสัน ความตื่นเต้น

รถยนต์ อิสระ

คุณควรจะนั่งอยู่กับที่ไม่ใช่เหรอ

ไม่ ผมสบายดี

ผมเสียใจกับข่าวในหน้า นสพ.

ว่าคุณลาออกจากตำรวจ

เพราะพิการทางร่างกายใช่มั้ย

ไม่

เพียงแต่ว่าผมไม่สามารถปีนบันไดที่ชัน

หรือขึ้นที่สูง ๆ อย่างที่บาร์บนยอดเขา

แต่มันก็มีบาร์เยอะแยะไปหมดในเมืองนี้

คุณอยากดื่มอะไรมั้ย

ไม่ล่ะ ขอบคุณมาก

มันยังเช้าอยู่สำหรับผม

ถ้างั้น มันก็ครอบคลุมทุกอย่างแล้วนะ

ผมยังไม่แต่งงาน

ผมไม่ค่อยได้เจอเพื่อนเก่าซะเท่าไหร่

ผมเกษียณจากตำรวจ

และคุณก็เป็นเจ้าของบริษัทต่อเรือ

คุณกำลังคิดอะไรอยู่ แกลวิน

ผมเชิญคุณมาที่นี่ สก็อตตี้

เพรา ะรู้ว่าคุณเลิกเป็นตำรวจแล้ว

แต่ผมอยากที่จะให้คุณกลับมา

รับงานอีกครั้งเพื่อผม

ผมอยากให้คุณ สะกดรอยตามภรรยาของผม

มันไม่ใช่อย่างงั้น

เรามีความสุขในชีวิตแต่งงานดี

ผมกลัวว่าเธอกำลังถูกรังควาน

- จากใครเหรอ - คนที่ตายไปแล้ว

สก็อตตี้ คุณเชื่อมั้ยว่าคนในอดีต

คนที่ตายไปแล้วจะสามารถ

กลับมาสิงในร่างของคนที่มีชีวิต

มันกำลังเกิดขึ้นกับภรรยาของผม

คุณคิดว่าไง

คุณน่าจะพาเธอไปหาจิตแพทย์นะ

หรือหมอโรคประสาทหรือหมอสมอง

หรือแค่หมอชาวบ้านก็ได้

และก็ให้หมอตรวจคุณด้วยก็ดีนะ

ถ้างั้น คุณก็ช่วยอะไรผมไม่ได้

ผมขอโทษที่ทำให้คุณเสียเวลา

ขอบคุณมากนะครับ สก็อตตี้

ถ้างั้นก็

ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดรุนแรงขนาดนั้นนะ

ไม่หรอก มันฟังดูแปลก ๆ ผมรู้

และคุณก็ยังเป็น

คุณสก็อต คนหัวแข็งอยู่ใช่มั้ย

เหมือนเดิมเลย

คุณคิดว่าผมกุเรื่องขึ้นมาล่ะสิ

ผมไม่ได้ปั้นเรื่องขึ้นมาหลอกคุณนะ

ผมทำยังงั้นไม่เป็นหรอก