Encore!

In 1991 voerde een groep middelbare scholieren...

...de klassieke musical Oklahoma! op.

Deze leerlingen aan Brookwood High School komen samen...

...om nog een keer op te treden.

Dit is Encore!

We worden oud, ik ben in de veertig. Getrouwd, kinderen.

Kom hier, Kippenkontje.

Kun je ze uit je hand laten eten?

Fascinerend hoe deze slang alles opzuigt, de vrachtwagen in.

Smerig, maar ik blijf kijken.

Ik hou van mijn werk, maar ik mis het toneel.

Ik mis de band met mijn toneelmaten.

Jullie moeten je rol analyseren.

Eerst de fysieke kant. Jij beslist wat werkt.

In 1984 zetten mijn ouders een fantastisch theaterprogramma neer.

Met mijn ouders als leraar, leken ze mij strenger te behandelen dan anderen.

Na het examen wilde ik dit stadje dan ook verlaten.

Maar toen nam ik de boerderij over.

Het toneel draait niet om mij. Het draait niet om ego's.

Ik was de beste.

Ik deed de beste auditie.

Ik kreeg in de meeste shows de hoofdrol.

Mijn naam stond altijd bovenaan.

Goed, we hebben een gevierendeeld wasbeertje.

Een hele opossum.

Maar ik heb al lang niet opgetreden, dus dat is spannend.

Dit heb ik zelf getekend.

Benieuwd of we dezelfde rol krijgen.

Dat zou... -Heel spannend.

Absoluut. -Dat je mensen...

...na jaren weer gaat zien. -Na 20 jaar.

Twintig jaar.

Dat is heel lang. -Megalang.

Ik was danser.

Als er gedanst moest worden, kreeg ik de rol.

Ik was weg van alles wat ritme had...

...en wilde altijd meedoen. Het was mijn uitlaatklep.

Het is geen pretje om in een rolstoel te zitten.

Er valt zo veel weg.

Ook mijn identiteit, vond ik. Maar ik heb me aangepast.

O, nee toch.

Meen je dat nou?

Ik ben Ali. -Aangenaam. Ik ken je.

Ik ben Ali Stroker en op Broadway speel ik Ado Annie in Oklahoma!

Je speelde het op school. -Ja, ik speelde Will.

Wat me opviel tijdens het gesprek met Woody...

...was dat onze levens overeenkomen.

Hij gaat voor het eerst in een rolstoel optreden.

Het was fantastisch om daarover te praten.

Door mijn letsel ben ik een betere actrice geworden.

Ik wilde hem daar ook mee helpen.

In de buitenwereld kijken mensen altijd naar me...

...omdat ze nieuwsgierig zijn en geïnteresseerd.

En mensen die niet kijken, doen dat uit beleefdheid niet.

Klopt. -Kijken is onbeleefd.

Ja, helemaal waar.

Maar op het toneel geef je toestemming...

Om te kijken. -...om te kijken.

Wat ik wil weten...

Ik had als Will een groot dansnummer.

Ik moest tapdansen, de hoefstijl, weet je.

Die ken ik.

Was jij een danser? -Jazeker.

In een rolstoel gaat het heel anders. Heel soepel en soms ook erg sexy.

Ik ben daar nog niet over uit.

Dat gebeurt pas als ik er echt mee bezig ben.

Het is wel anders. Je kunt naast iemand gaan staan.

Zo, en dan met... -O ja.

Je kunt soms beter de weerstand gebruiken...

...dan jezelf naar voren trekken.

Petje af voor Woody...

...dat hij het avontuur aandurft om weer op te treden.

Heel erg bedankt voor je hulp. Dat waardeer ik zeer.

Heel moedig dat je iets gaat doen wat je vroeger hebt gedaan...

...maar in je nieuwe lijf, je nieuwe leven.

Onze eerste knuffel.

Geweldig. -Nou en of.

5 DAGEN VOOR DE UITVOERING

We moeten vast bij die piano zijn.

Ik was vroeger verliefd op Laura...

...maar nooit verwacht dat het iets zou worden.

We speelden op toneel vaak een koppel.

We speelden een verloofd stelletje tijdens onze eerste voorstelling.

Heel grappig, want nu zijn we dus getrouwd.

Waren hier de audities? -Dat denk ik.

Chris is assistent-regisseur en technisch regisseur, hij doet alles.

Ik zie de overeenkomsten. We zijn net mijn ouders. Erg grappig.

Ik was linebacker en voorzitter van de leerlingenraad.

Ik was beroemd in mijn examenjaar op school.

Tada.

Na het examen raakte ik verslaafd.

Het was heel wat om af te kicken. Dankzij die ervaring zit ik nu hier.

Lieve hemel.

Brookwood High School, man.

Hier werd ik voorzitter. -Ja, jij was...

Die speech...

'Als je in Amerika gelooft, zeg dan ja.' Iedereen riep 'ja'.

Ik kon goed acteren en vond het heerlijk om te doen.

O, slecht voorteken.

Ik wilde naar New York verhuizen, acteur worden en nooit meer terugkomen.

Drie keer is scheepsrecht.

Rusty. -Hatseflats.

Ziet een gymzaal er zo uit? -Hatseflats.

Dan komt het besef.

Wauw, uitkijken.

Op school mag je dan uitblinken, maar er zijn heel veel mensen met talent.

Is de worstelruimte... -Die is...

Daar. -In de andere gymzaal.

Wil je je worstelpakje aandoen?

Daar zijn we dan.

Na mijn ongeluk had ik zoiets van: ik kan het zelf.

Ik ben onafhankelijk, ik hoef je hulp niet.

Kom hier.

Maar diep vanbinnen ben je bang, doodsbang.

Ik moest uit dat dal kruipen. Dat is ongelooflijk moeilijk.

Maar deze jongens waren er voor mij.

Dan weet je pas wat vriendschap betekent.

Dit is gewoon onwerkelijk.

Voor de middelbare school verhuisden we hiernaartoe.

Die eerste schooldag waren er audities voor Evita .

Ik irriteerde een hoop mensen.

Ik dacht dat ik iets unieks deed met de sjaal.

Ik kreeg zowaar de hoofdrol. Rusty dacht dat hij die zou krijgen.

Iedereen eigenlijk wel.

Dus veel mensen waren daar niet blij mee.

Kijk uit. -Op de trap?

Ze hoopten dat je zou vallen.

Maar ik kreeg de rol.

Hebben jullie er zin in?

Ik ben zenuwachtig, opgewonden en bang.

O, lieve hemel.

Ik was een muurbloempje, had weinig zelfvertrouwen.

Ik was mager, slungelig en onhandig.

Op het toneel maakte ik opeens mensen aan het lachen.

KIM ALS TANTE ELLER

Misschien omdat ik het publiek niet zag. Ik kon niemand zien kijken.

Ik voelde ik me op het toneel...

...meer op mijn gemak dan in het echte leven.

Wat gaat dit leuk worden.

Hé, Brad. Jeetje, zeg.

Dat heb je toch niet...

Hé, kijk eens, jongens.

Hoi, allemaal.

Ik ben Tim McDonald. Ik bewerk musicals...

...zodat ze door schoolkinderen kunnen worden opgevoerd.

Gaaf. -Hoi, mensen.

Ik ben Lindsay Weiner Lupi. Leuk om hier te zijn.

Ik ben muziekregisseur en ik geef theaterles.

Ik juich iedereen die theaterles geeft toe.

Aangenaam. -Hoi.

Ik ben Melinda Sullivan, uit Los Angeles. Ik dans en ik ben choreograaf.

Ik kijk ernaar uit om met jullie te werken.

Na deze kennismaking gaan we praten over wat we gaan doen.

We gaan Oklahoma! opvoeren in een theater dat is vernoemd naar Patty en Ken Lindahl.

Gebouwen worden vernoemd naar mensen...

...die geld hebben nagelaten of veel voor de gemeenschap betekenden.

Ze waren vast uitstekende leraren.

Dat klopt. -Echt goed.

Wie speelde jij?

Ik zat in het ensemble. -Plaatste je moeder je daar?

Zeker omdat ze echt een heel goede lerares was.

En ik deed het heel goed.

Ik had er geen problemen mee.

Nou ja, misschien een beetje wel.

De spelers moeten een klik hebben.

De vroegere twee hoofdrolspeelsters zijn er niet bij.

Deze musical draait om liefdesverwikkelingen.

Die klik is dus belangrijk.

Daarom gaan jullie allemaal nu opnieuw auditie doen.

Daar hoopte ik al op.

En wel meteen.

Ik wil graag de rol van Laurey, omdat de show eigenlijk over haar gaat.

Ik herinner me mijn ouders nog in Oklahoma!

Ik was toen vijf of zes.

Mijn moeder speelde Laurey. Ik vond het schitterend.

Ja, oké. We gaan eerst maar wat inzingen.

Mooi. En nu ontzettend kwaad.

Oké, nu het auditienummer.

More Than Words .

Kennen jullie dat?

Betekent het iets voor jullie?

Nee?

Ik wilde de rol van Curly, omdat hij een grote macho-cowboy was.

Het was de mooiste rol.

Toonsoort G of...

Helemaal goed.

Ik was een goede zanger.

Maar Miss Lindahl wilde Rusty als Curly.

Sorry, vergeten.

Ik was woedend. En enorm jaloers.

Ik wil Curly of Will Parker spelen. Ik wilde de hoofdrol.

Ga door, het komt goed.

Je moet alleen niet...

Als ik weer tante Eller mag zijn, ben ik tevreden.

Ik voelde me goed in de rol, want ik had grijs haar...

...en was oud gemaakt. Ik leek totaal niet op mezelf.

Het was bevrijdend om die make-up op te hebben.

Toen ik Will Parker speelde, had ik al veel aan tapdansen gedaan.

Will heeft een groot dansnummer.

Ik wil het liefst Will spelen...