HIS & HERS

May dalawa o higit pang panig sa bawat kuwento.

Sa ’yo at sa ’kin.

Sa atin at sa kanila.

Sa kanya at sa kabila.

Ibig sabihin, laging may nagsisinungaling.

Aba, aba, aba?

Nanggigising ka na, a?

Kumusta ka, anak?

Puwedeng magtanong?

- Sino’ng astig? - Ako!

- Sino’ng mabangis? - Ako!

- Sino’ng matapang? - Ako!

Tama ka d’yan. Sige, baba na. Almusal na.

Bilisan natin!

Love you, anak.

Takte ’yan.

Kinuha mo ba ’yong charger ko?

Uy, Zoe, ’yong charger ko?

Hindi ko alam.

- Uy. - Ano, gusto mong magkasungay?

- Ha? - Ayaw.

Ginabi ka?

Hindi naman. Ano’ng sa ’yo, anak?

- Strawberry. - Talaga?

Strawberry? Sure ’yan.

Hindi kita narinig umuwi.

Kahit magpatugtog ako ng Megadeth, di mo ’ko maririnig.

Wag mo ’kong banatan, Jack. Mas mura ang vodka kesa sa Ambien.

Alam mong may soccer practice siya mamaya, di ba?

Oo.

- Anong oras magsisimula ’yon? - 3:00, 4:00.

4:30, okay? 4:30 kapag Miyerkules.

Ano ’yon?

Wala. Ang bango mo lang. Weird.

Nalintikan na. Teka lang pala. Hindi ko siya mahahatid.

- Bakit? - May lakad kami ni Barbara.

- Hindi ako makakapunta? - Hindi gano’n, anak.

Ano ’ka mo? Parang—

Tatawag ka ba kay Barbara para sabihing di ako makakasipot?

Anak, ihahatid kita sa practice. Pero manggagaling ako sa trabaho.

Ibig sabihin?

Kailangang handa ka na no’n.

Ibig sabihin, tubig, cleats, at?

- Shin guards. - Tama, anak.

Uy, Meg, Meg, I love you.

I love you.

- Bye-bye. - Bye.

Bye.

Morning. Papunta na ’ko d’yan!

Uy. Ano ’yan? Curbside service?

- Mainit. Oo, eto. - Salamat, Priya.

Okay.

- Sige, tara na. - Sa’n tayo pupunta?

Dami kong text, a. Hindi mo natanggap?

Tinotopak ang phone ko. Ano’ng meron?

May natagpuang bangkay.

NAHANAP NA BA SI BIG FOOT?

HINDI... MAY NATAGPUANG BANGKAY NG BABAE.

Manhid ngayon dahil may anesthetic pero may tama ang root.

Kaya may infection.

Dalawa ’yan.

Una, antibiotics. Baka maisalba ’yong ngipin.

Pangalawa, bunutin na.

Ang payo ko, bunutin na. Hindi kasi dapat pinaabot nang isang taon ’yan.

Maggagamot ako.

Sige.

Isulat mo ’yong pangalan ng nakakita sa bangkay.

Anonymous ’yong tawag, sir.

Anonymous? Ano?

Hindi nakuha ni Kimmy ang pangalan? Kung lalaki o babae?

Hindi, sir, pero may mga indikasyon daw—

Indikasyon daw... Nino naman? Ano, ni Walters? Gano’n?

- Ni Walters. - Oo.

Si Bill ng booking? Sus.

Sampung taon nang di nakahawak ng murder, tapos may nalalamang indikasyon?

Ano ka ba, Boston? Wag gano’n.

Matalino ka, alam mo ’yon.

Wag kang magpapadala sa kuda nila, lalo na’t posibleng homicide ’yong kaso.

’Yong totoo dapat, di ba? Hindi indikasyon.

Walang kutob-kutob.

Kapag may nagsabi ng kutob nila, wag mong pakinggan,

lalo na kung tagarito ’yon.

- Tagarito ka, sir. - Oo nga.

Oo, at ayos na sinabi mo ’yan.

Okay. Eto na tayo.

Tandaan mong mabagal ang takbo ng mga bagay-bagay dito, ha?

Hindi tulad sa Atlanta?

Madalang magkabangkay sa Dahlonega, kung di mo pa napapansin.

Wow.

- Morning. Detective Priya Patel. - Good morning.

- Kumusta? - Hi. Okay naman.

- Good morning, Detective. - Uy. Good morning.

Malupit ’tong nandito.

Talaga?

Brutal, e. Sana hindi kayo maselan.

Ngayon na lang uli ako nakakita ng ganito kalala.

Okay. May tantya na ba sa oras ng pagkamatay?

Wala pa sa ngayon.

Okay. May natagpuan na bang murder weapon?

Wala pa.

BALITANG MAPAGKAKATIWALAAN

Hi, Sam. Hindi gumagana ’to.

Tingnan natin.

A, nag-expire ’to last year.

Ayos na, Ms. Andrews.

Buti’t nandito na uli kayo.

Salamat.

- Si Anna ba ’yon? Uy. - Si Anna ba ’yon?

Alam mo bang babalik na siya?

Anna!

- Si Lexy ka, tama? - Tama naman.

Ang ganda mo. Ano’ng nangyari sa mukha mo?

Excuse me, kakausapin ko pa si Jim.

- Babalik ka na? - Oo naman.

Guys, two minutes na lang at eere na tayo.

Nakakatuwang bumalik ka na.

Ibinigay mo ang trabaho ko?

Anak ng teteng, Andrews. Alam mong di ’yon gano’n kasimple.

“Lexy, nandito na si Anna. Sisante ka na.” Para namang komplikado ’yon, Jim.

Tawagin mo siya. Ako na ang magsasabi.

May kontrata siya.

- Ako rin naman. - Dati.

Hindi siya puwedeng mabulok bilang substitute anchor.

Handa na siyang umalis no’n.

Bigla mo na lang siyang ginawang mukha ng istasyon, Jim, sa Atlanta?

Walang kulay sa ’kin.

Ganito, Anna.

Magulang din ako.

Siguradong napakasakit ng pinagdaanan mo.

Naiintindihan ka namin.

Naming lahat.

Pero kahit nakikiramay ako sa ’yo, isang taon kang nawala.

Hindi ko kailangan ang pakikiramay mo.

Hindi sa di ko naa-appreciate, Jim. Naa-appreciate ko. Hindi lang kailangan.

Huminga lang ako. Eto na ’ko.

Kung igagapang ko para makabalik ako, gagapang ako.

Bakit ngayon?

Mapaisang linggo, buwan, taon, ano naman? Handa na ’ko.

Ang tagal kong kumayod para lang maglaho.

Sorry, Anna. Wala na ’kong magagawa. Sorry talaga.

- Dahlonega. - Ano ’yon?

May natagpuang bangkay.

Alam ko.

Ako na do’n, bilang field reporter.

Field reporter?

Gets ko ang paggapang, Anna, pero sobra naman yata ’yan.

- Do’n ako ipinanganak. - Di ko alam ’yan.

Do’n din ako lumaki. Kilala ko sila. Kakausapin nila ako.

Tungkol sa’n? Isang bangkay lang, e. May gano’n araw-araw.

Sa Atlanta, hindi sa bayan-bayanan sa Amerika,

lalo na kung white na babae ’yong pinatay.

Hindi mo alam kung pinatay siya. Saka pa’no mo nasabing white siya?

Sa Dahlonega? Maniwala ka, Jim, white siya.

Baka wala lang ’yon.

Kung wala lang ’yon, aalis na ’ko. Pero alam nating hindi ’yon gano’n.

- Field reporter, a? - Oo.

- Suweldo ng field reporter. - Sige.

Napa’no pala ’yang mukha mo? Baka akalain pang may stroke ka.

Novocaine. Wala na ’to mamaya.

Sa cameraman pala, sino’ng gusto mo?

Si Richard.

Richard?

Jones?

’Yong asawa ni Lexy? Magkakilala kayo?

Kilala ko lang siya. Pinakamagaling daw siya.

Isang istorya, Andrews.

Kapag pumalpak ka, naging problema ka, sibak ka na.

May dalawang oras ka. Bilisan mo kung gusto mong umabot.

Salamat, Jim.

Sige, suwerte ko talaga.

Tangina!

Sa dami ng saksak na parang galit na galit,

napapaisip ako kung ano ang gustong sabihin ng killer,

sinasadya man o hindi sinasadya.

Plastic siya.

Wala namang palatandaang dahil sa kaplastikan kaya siya ginanito?

’Yon ang sabi, Boston.

Nasa kuko niya.

Nakakita ka na ng patay?

Oo naman.

Saan?

Sa school.

Iba, ’no?

Oo. Masasanay rin ako.

Sana hindi.

PLASTIC

Kayong lahat, gusto kong tanungin n’yo ang sarili n’yo.

“Kailangan ba ’ko dito?”

Kung hindi ang sagot, sumibat na kayo

at tumulong do’n sa perimeter.

Kayong natitira, lumapit kayo dito.

May ideya naman na tayong lahat kung sino ’tong nasa hood ng kotse.

May babaeng namatay. Respetuhin natin ’yon, ang pamilya niya.

Ayokong malaman ng mister niya na namatay ang misis niya

dahil lang madulas ang dila ng department na ’to.

Magpakapropesyonal tayo. Gagawin natin ’to nang maayos.

- Opo, sir. - Sa ’kin niya ’to malalaman.

Ako ang magsasabi sa kanya. Walang ibang kokontak sa kanya.

- Malinaw ba? - Opo, sir.

Okay, kailangan ko ang cell phone ng biktima.