Fire Force (炎炎ノ消防隊)

แสงของอาเธอร์คุงกำลังค่อยๆ ดับ เปลวเพลิงโลกาวินาศไปเรื่อยๆ แล้ว

อาเธอร์ชนะดราก้อนแล้วสินะ

ทำได้ดีมาก อาเธอร์

ความหวังที่ดราก้อนค้นพบ กำลังค่อยๆ ขจัดความสิ้นหวังให้หายไป...

ดราก้อนผู้มีสมญานามว่าเป็นหายนะคนนั้น...

มันทำให้มังกรยักษ์แห่งความสิ้นหวังคนนั้น มองเห็นความหวังได้จริงๆ อย่างนั้นน่ะเหรอ

ไอ้เด็กพรรค์นั้นน่ะนะ

ภัยพิบัติสงบลงแล้วเหรอ

เรารอดแล้วใช่มั้ย

แต่ว่า! ความสิ้นหวังมันยังไม่หมดลงแค่นี้หรอก

ข้าคนนี้

ผู้สำเร็จโลกาวินาศ แฟร์รี่ผู้นี้ จะไม่ยอมให้มันจบแค่นี้เด็ดขาด!!

เท่าที่ดูคร่าวๆ เหมือนโลกาวินาศ จะสงบลงแล้ว...

จะจบแค่นี้รึเปล่านะ

ก็อยากจะคิดแบบนั้นอยู่ แต่ดูแล้วไม่น่าจะจบลงแค่นี้เลยครับ

อาเธอร์จะกลับมาใช่มั้ย

แน่นอนสิ...

วัลแคน พอจะเช็คได้มั้ย ว่าอาเธอร์อยู่ที่ไหนแล้ว

เกรงว่าอวกาศจะใหญ่เกินไป จนตรวจจับไม่เจอน่ะสิ

ลิชท์! มีวัตถุมวลมหาศาลจากบนฟ้า กำลังตรงดิ่งเข้ามาหาเราด้วย!

อย่าบอกนะว่า... นี่มัน

เป็นอะไรไปเล่าคุโรโนะ เดี๋ยวก็นายก็โดนฉันแทนที่ซะหรอก

ฉันคนนี้ที่เป็นตัวปลอมของนายน่ะ

นี่ปกติ... ภาพลักษณ์ฉัน ดูเป็นแบบนี้เองหรอกเหรอ...

หา?

สภาพอย่างกับพวกตัวละครโรคจิต ที่ให้มือสมัครเล่นกระจอกๆ มาเขียนบทเลยนี่หว่า

นี่แหละ... คือภาพจำ ของเราสองคนยังไงล่ะ!

มีอยู่สองข้อที่ฉันกับแกไม่เหมือนกัน

หนึ่งคือถึงฉันจะทรงพลังสักแค่ไหน

แต่ตอนนี้ไม่มีความคิดที่จะเอาพลังนั้น ไปใช้ในทางที่ผิดมนุษยธรรมหรอกนะ

แล้วก็อีกข้อหนึ่ง

ฉันน่ะเป็นมนุษย์เงินเดือน คนดีของสังคมต่างหาก

ไม่ใช่ไอ้จิตวิปลาสสักหน่อย!!

พูดมาได้นะ!

ทุกวันนี้แกรังแกเด็กอยู่เลยไม่ใช่รึไง!

ฉันแค่ทำในฐานะที่มันเป็นงานเท่านั้น

ที่ฉันรังแกเด็ก... รังแกทัคคุงเนี่ย ฉันได้รับความเห็นชอบจากบริษัทแล้วถึงได้ทำต่างหาก

สุดท้ายก็ชอบรังแก เชือดไม่เลี้ยงอยู่วันยันค่ำ

งั้นจะให้ฉันแทนที่นายไป ก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไรนี่!!

จะกระซวกไส้ให้แหลกเลย

จะจับ ปี๊ด ของแก มา ปี๊ด แล้วก็ ปี๊ดให้เละเลย!!

หัวเราะอย่างกับผีเข้าแล้วพูดซะแรงเลย แกนั่นแหละเป็นอะไรของแก?

เดี๋ยวปี๊ดนู่นปี๊ดนี่เหมือนไอ้แพนหน่วย 4 อีกต่างหาก

นี่คนอื่นๆ เห็นฉันเป็นคนกับเขาบ้างมั้ยเนี่ย

ก็ปกติของคนเราไม่ใช่รึไง

พวกคนที่ไม่ได้สนิทกับเราเนี่ย

ก็มักจะชอบเหมารวมเราส่งเดช แล้วก็ทำท่าเหมือนรู้ดีกันทั้งนั้นแหละ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เล่นให้เป็นพวกโรคจิตดาดๆ แบบนี้ก็เกินไปนะ

ฉันเองก็แคร์ภาพลักษณ์ที่คนมองเหมือนกันนะ เพราะมันมีผลกับการประเมินเงินเดือนด้วย

อย่าเอะอะก็เลียของมีคมจะได้มั้ยเฮ้ย

ฉันคือสวะผู้รังแกผู้อ่อนแอ

ฉันนี่แหละคือตัวตนที่ถอดแบบมาจาก ภาพลักษณ์ของแกทุกกระเบียดนิ้ว

แล้วยิ่งฉันคือตัวแกที่ไม่รู้จักคำว่าปรานี เพราะไม่ต้องแคร์ว่าจะไม่มีที่ยืนในสังคมด้วย

บอกเลยว่าแกร่งยิ่งกว่าอะไรดี

งั้นเหรอ?

ถ้าแกแกร่งจริงฉันก็กะว่าชิ่งเผ่นไปเลย ไม่แคร์สังคมแล้วซะอีก แต่ดูมันไม่ใช่แบบนั้นเลยนี่สิ

ไม่ต้องมาทำเป็นเก่งเลย ไอ้ตัวจริง!

ไม่ได้ทำเป็นเก่งสักหน่อย

แกกับฉันมันต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยต่างหาก

ต่างกันยังไง ไหนลองว่ามาเซ่

ถึงฉันจะเห็นแก่ตัว แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉัน สู้เพียงลำพังหรอกนะ

จะบอกว่านั่นเป็นเหตุผล ที่แกแกร่งกว่าฉันรึยังไง

ความแข็งแกร่งของฉันไม่ได้มาจาก ความโรคจิตวิปลาสพวกนั้นสักหน่อย

ฉันน่ะ ก็แค่เป็นมนุษย์เงินเดือนมือโปรต่างหาก

หัวหน้าโองุโระ ขอคำสั่งด้วยครับ

เก็บมันเลย

รับทราบครับ

ที่ฉันยังสู้ได้ ก็เพราะฉันยัดเยียด ความรับผิดชอบไปให้เจ้านายหมดแล้วไงล่ะ

ไอ้วิถีชีวิตที่ต้องตกเป็นทาสเขา ถ้าเขาไม่สั่งก็ไม่เป็นอันทำอะไรแบบนั้น

ฉันจะเป็นคนปลดปล่อยมันเอง!!

เห็นแกดันทุกรังเล่นละครลิง เพื่อจะมาแทนที่ฉันอย่างงั้นสินะ

งั้นก็มีคนนึงที่แกสมควรจะต้องขออนุญาตก่อน คือฉันที่เป็นเจ้าของบทบาทไงล่ะ

แก... ชอบฉันรึเปล่าล่ะ

จะเป็นอย่างนั้นไปได้ไงเล่า

ฉันก็แค่หวังผลประโยชน์ จากการที่ได้เป็นแกก็เท่านั้นแหละ

งั้นเหรอ...

งั้นก็เกรงว่าทางเราจะไม่สามารถ รับคุณเข้าตำแหน่งได้...

วันนี้คงต้องขอเชิญกลับบ้านเก่าไปก่อนนะ

เนี่ยน่ะเหรอ... ภาพจำของฉัน...

ให้ตายสิ ล่อซะหืดขึ้นคอเลย

นี่วาดภาพฉันไว้เป็น สัตว์ประหลาดขนาดไหนกันเนี่ย

แกก็รู้ว่าทางข้างหน้ามีแต่ความสิ้นหวัง แล้วทำไมถึงยังพยายามสู้อีก

ฉันเป็นผู้สังเกตการณ์...

จะไม่ยอมตายจนกว่าจะถึงนาทีสุดท้ายเด็ดขาด

เห ยังลุกขึ้นอีกเหรอ เป็นภาพที่ไม่มีในอิมเมจของฉันเลยแฮะ

เอาไงต่อดี

เฮ้ยๆ เอาจริงดิ

ไพ่หมดมือแล้วรึไง

ให้สองรุมหนึ่งยังไงก็ไม่ไหวจริงๆ นั่นแหละ

ยกธงขาวแล้ว เบินส์

ฉันเฝ้ามอง "อโดร่า" ผ่านดวงตาของนายมาตลอด

ใช่มั้ยล่ะ มีตาเดียวแล้วดูไม่จืดเลยเนอะ

ดวงตาของนายและฉัน คือสองดวงที่รวมเป็นหนึ่ง

อย่างน้อยก็ดีใจที่ได้เจอนายในวินาทีสุดท้ายนะ

อย่างน้อยได้ตายด้วยน้ำมือแก แค่นั้นก็ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในวันที่เลวร้ายที่สุดสำหรับฉันแล้วล่ะ

เอาเลย

คิดว่าเป็นดอปเปลแกงเกอร์รึไง

เบินส์...

นี่นายยังเป็นเบินส์คนเดิมอยู่อย่างงั้นเหรอ

เจอกันล่าสุดก็ที่ฟุจูสินะไฟฟ์ทู

ทำไมล่ะ... ก็นายโดน ดอปเปลแกงเกอร์ฆ่าไปแล้วนี่...

หลังจากตอนนั้น ฉันถูกดูดเข้าไปใน อโดร่าก็จริง แต่ก็เอาชนะดอปเปลแกงเกอร์ได้

ก็เลยผสานร่างกันโดยที่ยังครองสติได้น่ะ

เป็นตาแก่หัวแข็งทนทายาดจริงๆ วุ้ย

ในที่สุดก็ออกมาแล้วสินะ

อา ขนาดฉันยังรู้เลย

ว่าคู่ต่อสู้คือ "สุดแกร่ง"

ถ้าแม้แต่เจ้านั่นยังเอาไม่ลง ก็คงจบเห่เกมโอเวอร์แล้วล่ะ

ไง

งาย

ถ้าจะลองดีก็อย่ารอช้า เข้ามาเลยดีกว่าเจ้าตัวจริง

ยังไวไปหน่อยมั้ยที่จะตัดสินว่าใครเป็นตัวจริง

ชายที่จะนำอาซากุสะได้ ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด

คนที่ชนะต่างหากที่จะเป็นตัวจริง

กลายเป็นเรื่องสุดจะบรรยายซะแล้วสิ

นายน้อยที่แข็งแกร่งกว่าใครมาสู้กับ กับตัวปลอมของนายน้อยที่แข็งแกร่งกว่าใคร

คิดว่าใครจะชนะครับ?

จะไปรู้ได้ไงเล่า

ก็นั่นมันจอมทำลายล้างขนานแท้ที่ถอดแบบ มาจากภาพลักษณ์ของ "ผู้ที่แกร่งที่สุด"

ในจินตนาการของพวกเรา ชาวอาซากุสะแล้วก็ชาวจักรวรรดิเลยนี่นา

แต่โลกนี้มันจะไปมีใครชนะนายน้อยได้ไง...

ก็แหงเซ่ นายน้อยไม่มีวันแพ้หรอก

จะบ้ารึไง

ยิ่งพวกคอนโรเชื่อในตัวนายน้อยมากแค่ไหน ตัวปลอมก็ยิ่งแข็งแกร่งไม่ใช่รึไง

แต่ว่านะฮินะ เราก็ไม่เห็นภาพว่า นายน้อยจะแพ้เลยเนอะ

วุ่นวายเลยงานนี้

ชักฟังดูบ้าบอขึ้นมาซะแล้วสิ

ไม่ชอบพิรี้พิไรให้มากความใช่มั้ยเล่า

ถ้าอยากจะเป่าตัวฉันเองให้กระจุย แค่การโจมตีครึ่งๆ กลางๆ คงทำอะไรไม่ได้

เรื่องนั้นน่ะฉันรู้ดียิ่งกว่าใครเลย!!

เฮ้ยๆ

ไอ้ตัวจริงชั่วคราว...

กงจักรตะวันของแกมันแค่ของเก๊

ฉันจะระเบิดแกให้เป็นจุณ ไปพร้อมกับดาวดวงนี้ซะเลย!!

นี่แหละคือ... กงจักรตะวันของแท้!

อะไรวะนั่น

นี่แหละคือดอกไม้ไฟชุดใหญ่ที่สุดในช่วงชีวิต ของชินมอน เบนิมารุผู้นี้

ชะตาขาดล่ะ ไอ้ตัวจริง!

แจ๋ว!

ไอ้ของเก๊ ไว้ค่อยมาใหม่ชาติหน้าตอนบ่ายๆ เถอะ

พับผ่าสิ ไม่ต้องให้ห่วงเลยแฮะ

ต่อให้เป็นนายน้อยก็อย่ามาห้าวนักนะเฟ้ย

นายน้อยน่ะ ถ้าไม่ใช่เรื่องพนัน ก็ไร้เทียมทานอยู่แล้ว!!

เฮ้ยๆ อะไรกันเนี่ย

"ฉันน่ะคือภาพลักษณ์ของ "ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด" ในใจของชาวจักรวรรดิทั้งมวลเลยนะ

ลองพวกชาวอาซากุสะนั่นดูก็ได้