Fiddler on the Roof

นักเล่นไวโอลินบนหลังคา

ฟังดูบ้าบอดีนะ

แต่ที่นี่ ในหมู่บ้านเล็กๆ ชื่ออนาเทฟก้าของเรา...

คุณอาจพูดได้ว่า...

เราทุกคนเป็น นักเล่นไวโอลินบนหลังคา

พยายามที่จะหาความสุขเล็กๆน้อยๆ

โดยไม่ทำให้เป็นภัยกับตัวเอง

มันไม่ง่ายเลย คุณอาจจะถามว่า...

ทำไมเราขึ้นไปอยู่บนนั้น ถ้ามันอันตรายนัก

เราอยู่เพราะอนาเทฟก้าคือบ้านของเรา

และเรารักษาดุลยภาพได้ยังไงน่ะรึ

ผมบอกคุณได้คำเดียว

ประเพณี

ประเพณี

เพราะประเพณีของเรา...

เรารักษาดุลยภาพของเรา มาได้เนิ่นนานหลายปี

ที่อนาเทฟก้า เรามีประเพณีสำหรับทุกอย่าง

นอนอย่างไร กินอย่างไร

ทำงานอย่างไร

แต่งตัวอย่างไร

ตัวอย่างเช่น เราต้องมีอะไรคลุมศรีษะไว้เสมอ

และคาดผ้าที่ถักจากไหมพรม ไว้ที่เอวตลอดเวลา

แสดงให้เห็นถึงการอุทิศตัวให้พระเจ้า

คุณอาจจะถามว่า...

ประเพณีนี้เริ่มต้นได้ยังไง

ผมจะบอกคุณให้

ผมไม่รู้

แต่มันเป็นประเพณี

และเพราะประเพณีของเรานี่เอง...

เราทุกคนรู้ว่าเราคือใคร...

และพระเจ้าคาดหวังให้เราทำอะไร

เราต้องทำงานตัวเป็นเกลียว

เลี้ยงลูกเมียและสวดมนต์

เป็นผู้นำมีสิทธ์เด็ดขาดในบ้าน

ตัดสินใจขั้นสุดท้ายในครอบครัว

ผู้เป็นพ่อ

ประเพณี

ผู้รู้วิธีทำบ้านให้เป็นบ้าน

บ้านที่เงียบสงบ บ้านชาวยิว

ผู้ที่ต้องเลี้ยงครอบครัว และเป็นผู้นำของบ้าน

ผู้เป็นพ่อจึงมีอิสระที่จะอ่านพระคัมภีร์

ผู้เป็นแม่

ประเพณี

ตอน 3 ขวบ ฉันเริ่มเรียน ภาษาฮีบรูว์ที่โรงเรียน

ตอน 10 ขวบ ฉันเรียนค้าขาย

ฉันได้ยินว่าผู้ใหญ่เป็นคน เลือกเจ้าสาวให้ฉัน

หวังว่าเธอคงน่ารัก

แล้วผู้เป็นแม่สั่งสอนใคร

ให้เย็บปักถักร้อย

เตรียมตัวให้เธอได้แต่งงาน

กับใครก็ตามที่พ่อเลือก

ผู้เป็นลูกสาว

ประเพณี

พ่อ

แม่

ลูกชาย

ลูกสาว

ประเพณี

และในสังคมของหมู่บ้านเรา...

เรามีบุคคลประเภทพิเศษเสมอ ตัวอย่างเช่น...

เยนเต้ แม่สื่อ...

เร็บ นาชัม ขอทาน...

และบุคคลที่สำคัญที่สุด แร็บไบอันเป็นที่รักของเรา

แร็บไบ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย

ได้สิ

มีคำให้พรสำหรับพระเจ้าซาร์บ้างรึเปล่า

คำให้พรสำหรับพระเจ้าซาร์รึ แน่นอนสิ

ขอให้พระเจ้าให้พร และทำให้ท่านอยู่ห่างเราไว้

ยังมีคนอื่นๆในหมู่บ้านอีก

พวกเขามีสังคมกว้างขวางกว่ามาก

เราไม่ยุ่งกับเขา เขาก็ไม่ยุ่งกับเรา

และในหมู่พวกเราเอง เราเข้ากันได้ดีไม่มีปัญหา

มีครั้งนึงที่เขาขายม้าให้เขา...

เขาบอกเขาว่ามันอายุ 6 ปี แต่จริงๆ แล้วมันอายุ 12 ปี

แต่ตอนนี้ มันจบไปแล้ว...

เราอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และปรองดองกัน

- มันอายุ 12 ปี - มันอายุ 6 ปีต่างหาก

เทฟเวียรู้ว่ามันอายุ 12 ปี

มันอายุ 12 ปี

ประเพณี

ประเพณี

ถ้าเราไม่มีประเพณี...

ชีวิตของเราคงจะโอนเอน...

เหมือนนักเล่นไวโอลินบนหลังคา

แม่คะ แม่สื่อเยนเต้มาหา

เขาอาจหาคู่ให้เธอได้แล้วก็ได้ ไซเทล

ขอให้สมพรปาก

ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วย ใกล้เวลาทำพิธีซับบาธแล้ว

แม่อยากคุยกับเยนเต้ตามลำพัง

แม่คะ พวกผู้ชายที่เขาหามา

คนที่แล้วก็แก่เหลือเกิน แถมยังหัวล้านอีกต่างหาก

ผู้หญิงที่ไม่มีสินเดิมเลือกมากไม่ได้

ถ้าลูกชอบขนเยอะๆ ก็แต่งงานกับลิงสิ

แม้แต่ผู้หญิงยากจน ก็ต้องมองหน้าสามีบ้างบางครั้ง

สามีมีไว้ให้หา ไม่ใช่ให้มอง

หนูยังอายุไม่ครบ 20 เลย

เงียบนะ

ลูกต้องป่าวประกาศอายุตัวเองด้วยเหรอ

ลูกอยากยั่วยวนปีศาจรึไง ออกไปได้แล้วทุกคน

มีงานให้ทำอีกมากก่อนพิธีซับบาธ เร็วเข้า

โกลดี้

ฉันมีข่าวเด็ดมาบอกเธอ

ไม่ใช่ข่าวธรรมดาทั่วไปนะ

ข่าวครั้งหนึ่งในชีวิตเชียวนะ

เฉกเช่นเพชรนิลจินดา

ฉันจะหาสามีให้ลูกเธอทุกคน

แต่เธอต้องไม่เลือกมาก ใช่มั้ย

ต้องใช่สิ เพราะว่า...

ถึงมีสามีเลวยังดีกว่าไม่มีสามี

ใครจะรู้ดีกว่าฉัน ตั้งแต่สามีฉันตาย...

ฉันกลายเป็นแม่หม้ายจนๆ อยู่ตัวคนเดียว ไม่มีคนให้พูดด้วย

ตอนกลางคืนฉันคิดถึงแต่เขา

แต่มันก็ไม่ทำให้ฉันมีความสุข

ไซเทลอยู่บ้านรึเปล่า

เข้าไปดูเองสิ

ขอบใจ บีลเก้

เขาไม่เคยขึ้นเสียงเลย

สวัสดีครับ ไซเทลอยู่บ้านรึเปล่า

เขากำลังยุ่ง กลับมาใหม่ทีหลัง

ผมมีอะไรบางอย่างจะบอกเขา

ไว้ทีหลัง

ทีหลัง ก็ได้ครับ

ช่างตัดเสื้อผอมกะหร่องนั่น ต้องการอะไรจากไซเทล

พวกเขาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก พวกเขาคุยกัน เล่นกัน

เล่นกัน พวกเขาเล่นอะไรกัน

ไม่รู้สิ พวกเขาเป็นเด็กนี่

เล่นอย่างเด็ก จากนั้นก็ได้เด็กอีกคน

โมเทลไม่มีอะไรหรอก

เยนเต้ คุณบอกว่ามีข่าวดีจะบอกฉัน

เด็กๆ พวกเขาเป็นพรของคุณตอนคุณแก่

แต่แอรอนของฉัน ไม่ได้มีลูกกับฉัน

พูดตามตรงนะ เขาแทบไม่ได้พยายามด้วยซ้ำ

แต่บ่นไปแล้วได้อะไร

ผู้หญิงคนอื่นชอบบ่น แต่ไม่ใช่เยนเต้คนนี้

ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนในโลกเหมือนเยนเต้

คือ ฉัน...

ฉันต้องกลับบ้านแล้ว เพื่อเตรียมทำพิธีซับบาธ

ลาก่อน โกลดี้

ดีใจที่ได้คุยเปิดอกกับเธอ

คุณบอกว่าคุณมีข่าวดีจะบอกฉัน

สมองฉันเริ่มเลอะเลือนแล้ว

สักวันมันคงหลุดร่วง...

ให้ม้าเตะเล่นลงไปในโคลน

ลาก่อน เยนเต้

ใช่แล้ว ข่าวดี

มันเกี่ยวกับเลซาร์ วู้ลฟ์ คนขายเนื้อ

เขาเป็นคนดี...

ฉันคงไม่ต้องบอกว่า เขามีฐานะดีหรอกนะ

แต่เขาเปล่าเปลี่ยว ผู้ชายที่น่าสงสาร

เขาเป็นหม้ายมาหลายปีมานี่

เธอคงรู้อยู่แล้ว พูดเข้าเรื่องเลยดีกว่า

มีผู้หญิงให้เลือกทั้งเมือง แต่เขามองไซเทลคนเดียวเท่านั้น

ไซเทลของฉันเหรอ

ไม่ใช่ เจ้าหญิงไซเทลต่างหาก

แน่นอนล่ะ ไซเทลของเธอ

ช่างเหมาะสมกับไซเทลของฉันเหลือเกิน

แต่เทฟเวียอยากได้คนมีความรู้ เขาไม่ชอบเลซาร์

ดี เลซาร์จะได้ไม่ต้องแต่งงานกับเขา

เขาอยากได้ลูกสาว ไม่ใช่พ่อ

ฟังฉันนะ โกลดี้

เธอส่งเทฟเวียไปหาเขา ไม่ต้องบอกว่าเรื่องอะไร

ปล่อยให้เลซาร์พูดกับเขาเอง

เขาชนะใจเทฟเวียแน่ เขาเป็นคนดีและมีฐานะร่ำรวย

แล้วบอกฉันด้วยว่าผลเป็นยังไง

เธอไม่ต้องขอบใจฉันหรอกนะ

นอกเหนือไปจากค่าธรรมเนียมของฉัน ซึ่งเลซาร์จะเป็นคนจ่ายอยู่แล้ว...

ฉันมีความสุขที่ทำให้คนอื่นมีความสุข

จริงมั้ย มันต้องจริงสิ

ลาก่อน โกลดี้ ด้วยความยินดี

ลาก่อน เยนเต้

เด็กๆ ไปเปลี่ยนชุดเพื่อพิธีซับบาธได้แล้ว

รีบทำงานให้เสร็จ

ฉันสงสัยจังว่า เยนเต้หาสามีให้เธอได้รึยัง

ฉันไม่ห่วงเรื่องนั้น

- ถ้ามันไม่ใช่ช่างตัดเสื้อโมเทล - ฉันไม่ได้ถามเธอ

เธอเป็นพี่คนโต

พวกเขาต้องหาคู่ให้เธอก่อนหาให้ฉัน

แล้วก็ฉัน ถ้าเย็นเต้พา...

ต้องมีใครสักคนเป็นคนหาคู่ให้

- เขาอาจพาคนดีมาให้ก็ได้ - ใครสักคนที่น่าสนใจ

- มีฐานะดี - และเป็นคนสำคัญ

แม่สื่อจ๋า หาคู่ให้ฉันที

หาคู่ให้ฉัน

จับคู่ให้ฉัน

แม่สื่อจ๋า ดูสมุดบันทึกของคุณให้ดี

และหาคู่ที่เหมาะสมให้ฉันที

แม่สื่อจ๋า ฉันจะหาผ้าคลุมหน้าเอง

คุณพาเจ้าบ่าว

ที่มีรูปพรรณดี

เอาแหวนที่ฉันรอมานานมาให้ที

ฉันเห็นแล้วรู้สึกอิจฉา

สำหรับพ่อ ทำให้พ่อเป็นนักวิชาการ

สำหรับแม่ ทำให้แม่ร่ำรวยเหมือนราชินี

สำหรับฉัน ฉันไม่อยากร้องโอดครวญ

ถ้าเขาหน้าตาหล่อเหลา

แม่สื่อจ๋า จับคู่ให้ฉันที

หาคู่ให้ฉัน จับคู่ให้ฉัน

คืนแล้วคืนเล่า ฉันนอนเดียวดาย

หาคู่ให้ฉันที

คู่ของฉันเอง