Las primeras 200 líneas.
ความเดิมตอนที่แล้วใน From…
พวกแกเอาแต่มาเคาะประตูบ้านเรา
เคาะหน้าต่างบ้านเรา!
อยากเล่นเกมใช่มั้ย?
มาเอาตัวฉันสิ!
เลือดของฉันเป็นเลือดของแกแล้ว ไอ้สารเลว
นายทำได้จริง ๆ นายฆ่ามันได้ตัวนึง
ตลอดมา
ฉันคิดว่าพวกเด็ก ๆ พยายามขู่ให้ฉันกลัว แต่…
ถ้าพวกเขาแค่ขอให้ฉันช่วยล่ะ?
วิคเตอร์บอกว่าแม่ของเขา อยากช่วยพวกเด็ก ๆ
ที่ถูกขังในหอคอย
ฉันขอโทษ นี่เป็นหนทางเดียว
หูหนวกหรือไง บอกให้เอา…
นายเอานั่นมาจากไหน?
คุณคือพ่อของวิคเตอร์
มิแรนดา ภรรยาผม เริ่มเห็นภาพหลอน
เธอบอกว่ามันเหมือนกับ
เธอถูกเลือกให้ปลดปล่อยพวกเด็ก ๆ
แต่มีเมืองอยู่ข้างหน้า!
คุณแค่ต้องเดินหน้าต่อไป ขอร้องล่ะ!
วิคเตอร์
ผมไม่รู้ว่าจะกลับบ้านยังไง
เด็กชายในชุดขาว พยายามจะบอกคริสโตเฟอร์ว่า
เพื่อช่วยพวกเด็ก ๆ
เขาต้องผ่านเข้าไปในต้นไม้
คริสโตเฟอร์ไม่ยอมเข้าไปในต้นไม้
ผมเลยบอกแม่ ว่าเด็กชายในชุดขาวพูดอะไร
มันเป็นความผิดของผม
ผมเป็นสาเหตุที่ทำให้แม่ตาย
เธอพยายามปกป้องลูก
ตอนนี้มันเป็นหน้าที่ของพ่อ
เราคิดว่าคุณตายไปแล้ว
ลูก ๆ ของคุณคิดว่าคุณตายแล้ว
คุณติดหนี้ลูกที่ต้องอยู่ตรงนี้
ที่นี่มันต้องการให้เรากลัว
การที่เราดูแลกัน และทำดีที่สุดเสมอ
นั่นแหละสำคัญ
คุณไม่ได้ท้อง
ฉันท้องอยู่!
ฉันรู้สึกได้!
ฉันไม่ได้กินขยะ
เพราะฉันกลัว!
มันบังคับให้ฉันกิน!
อะไรก็ตามที่อยู่ในตัวฉัน
มันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ช่วยฉันด้วย เอลจิน
ฉันช่วยพวกคุณได้ทุกคน
ฉันช่วยให้พวกคุณกลับบ้านได้
เอลจิน ขอร้องล่ะ!
ลูกของฟาติมาจะช่วยพวกเราทุกคน
เขาไม่บอกหรอกว่าเธออยู่ไหน
คุณบอกว่าจะไม่ปล่อย ให้ที่นี่ทำลายคุณ
ที่นี่ชนะแล้ว
แกทำบ้าอะไรอยู่?
บอยด์ไม่เข้าใจว่า
เขาต้องไปไกลแค่ไหน
ซาร่า...
เธออยู่ในห้องใต้ดิน
ฉันจะไม่ยอมให้ที่นี่ ทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทันอีก
ฉันต้องเห็นมัน
สิ่งที่ออกมาตอนกลางคืน
พวกมันสังเวยลูกของตัวเอง
เพราะมันสัญญาว่าพวกมัน จะมีชีวิตอยู่ตลอดกาล
มิแรนดาเห็นภาพนิมิตของที่นี่
เธอเป็นคนเดียวที่มี ความเชื่อมโยงกับที่นี่
ก่อนที่เธอจะมาถึงนานมาก
ไม่ใช่แค่มิแรนดา
ตอนฉันเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ
ฉันก็เห็นที่นี่เหมือนกัน
อังกูอี
จงจดจำ
พระเจ้า
เหตุผลที่ฉันรู้สึกถึง สิ่งที่มิแรนดารู้สึก
ก็เพราะฉันคือมิแรนดา
และเจดคือคริสโตเฟอร์
เรากลับมา
ครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะเราล้มเหลวในครั้งแรก
ฉันต้องการเวลาคิด ที่รัก
ตอนที่ฉันเดินเข้าไปในซากปรักหักพัง
ทันใดนั้น ฉันก็อยู่ในห้องนึง
ฉันคิดว่าฉันอยู่ที่นั่นจริง ๆ
เธอคือสตอรี่วอล์กเกอร์
คนที่สามารถไปเยือน
บทต่าง ๆ ของเรื่อง ที่เกิดขึ้นไปแล้ว
อะไรนะ?
แต่เธอเปลี่ยนมันไม่ได้
พ่อ! ผมว่ามันกำลังจะเกิดตอนนี้!
- ช้า ๆ ก่อน - ไม่ ฟังผมนะ!
ผมต้องเปลี่ยนเรื่องนี้ พ่อ ขอร้องล่ะ!
เพลงนั้นสุดยอดเลยนะ
นี่ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นก็ได้นะ
ความรู้มาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่าย
ภรรยาของนายไม่ควรขุดหลุมนั่น จิม
ไม่!
มนุษย์เป็นสิ่งที่เปราะบางเหลือเกิน
เราต้องเลิกเจอกันแบบนี้ได้แล้ว
นายมาจากช่วงเวลานี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ไม่มีใครบอกนายเหรอ?
ไม่มีทางเปลี่ยนเรื่องราว เมื่อมันถูกเล่าไปแล้ว
เหลือแค่นายกับฉันแล้ว จิม
ฉันชอบนายนะ…
ชอบจริง ๆ
ไปตายซะ
นายพยายามอย่างหนักเสมอ
นายแบกรับไว้มากมาย
น่าเสียดายเหลือเกิน ที่นายจะไม่ได้เห็นว่าเกิดอะไรต่อ
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป
คือส่วนที่ฉันชอบที่สุด
อยากรู้ไหมว่าทำไม?
หมายความว่าไง พวกมันสังเวยลูกของตัวเอง?
พวกสิ่งที่อยู่ในป่านั่น…
พวกมันเคยเป็นมนุษย์
พวกมันทำ…
ทำข้อตกลงกับบางสิ่งที่น่ากลัว
แต่ฉัน... ฉันมองไม่เห็น
ฉันมองไม่เห็นมัน ฉัน…
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร นี่
นี่ คุณไม่เป็นไร คุณปลอดภัยแล้ว
เราต้องพาเธอออกไปจากที่นี่
ที่รัก เราต้องไปแล้วนะ
ไม่ บอยด์อยู่ที่นี่ บอยด์อยู่ไหน?
- ฉันจะไปหาเขาเอง ไปสิ เร็วเข้า - เราทิ้งเขาไปไม่ได้
ฟาติมา เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
- เอลลิส! - ขอร้องล่ะ
- ไม่ ฉันไม่เป็นไร ฉัน... - นี่
นี่! ช่วยฉันที นี่! นี่!
ฉันรู้ ฉันรู้
นี่ คุณไม่เป็นไร เร็วเข้า เคนนี่
แต่เรา...
เขาจะไม่เป็นไร เขาจะปลอดภัย
- มาเถอะ ที่รัก - โอเคนะ?
เราต้องไปแล้ว ต้องไปแล้ว
เราจะไม่เป็นไร เร็วเข้า
ไม่เป็นไรนะ มาเถอะ ฉันช่วยคุณเอง
ฉันช่วยคุณเอง
ไหวมั้ย?
- ไหว - โอเค มาเถอะ ไปกัน
บอยด์?
บอยด์!
บอยด์?
นี่ นี่
เราต้องไปจากที่นี่นะ โอเคมั้ย?
โอเค
เราต้องไปทางนั้น
สวัสดี เคนนี่
ดีใจที่ได้เจอนายอีกครั้ง
- ไม่ - หลบเร็ว หลบ!
เดี๋ยวนี้! หลบไป! ไปเร็ว ไป!
ไปต่อ! ไปต่อ! เร็วเข้า!
เราปิดแล้ว! ไปต่อ!
เร็วเข้า!
เร็ว
ระวัง!
อะไรวะ!
ได้ยังไง? เขา...
- ฉันรู้ - เรา... เราเผามันแล้ว!
- เราเผามันไปแล้ว! - ฉันรู้! ฉันรู้!
พระเจ้า มันเข้ามาได้ยังไง...
เด็กทารก
อะไรนะ?
เด็กทารก
ฉันเห็นมันโตขึ้น
โอเคมั้ย? ฉันเห็นมันลุกขึ้นยืน
และยิ้ม
นาย…
นายจะบอกฉันว่าฟาติมา คลอดเจ้าสิ่งนั้นออกมาเหรอ?
นายจะบอกแบบนั้นเหรอ?
ใช่
ไหวมั้ย?
ไหว ฉันไม่เป็นไร นายช่วย...
ช่วยบอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น?
- เดี๋ยวฉันบอก - ดอนน่า!
มีข่าวจากบอยด์บ้างยัง?
ผู้คนเริ่มกลับมากันแล้ว
ฉันควรไปได้แล้ว
ใช่
นั่นน่าจะดีที่สุด
ดอนน่า เกิดอะไรขึ้นวะ?
เข้ามาในนี้
ให้ตายสิ
นี่
วางมันลง
เธอมาช่วยนะ
โอ๊ย... ให้ตายเถอะ เราทุกคนรู้ว่ามันไม่มีกระสุน!
เก็บมันไปซะที
ทีนี้ ไปได้แล้ว
นายไม่มีอะไรต้องทำที่นี่แล้ว
ก็ได้ งั้นก็อยู่
เอลจิน
เอลจิน?
คริสตี้มาช่วยคุณนะ
ได้ยินฉันมั้ย?
ฉันอยากให้คุณพลิกตัว โอเคมั้ย?
เร็วเข้า เร็วเข้า
- ระวังนะ โอเค - นั่นแหละ เร็วเข้า
ทีนี้ ถึงตอนที่คุณ จะเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น
ซาร่าควักตาเขาออก ด้วยไขควง
เธอมีเหตุผลของเธอ
- ขอเก้าอี้ตัวนึงได้มั้ย? - ได้
No comments yet. Be the first to leave one.