The Mind, Explained

‏حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی‏ ‏«فیلامینگو»‏ ‏تقدیم می‌کند‏

‏«معمولاً بی‌نظم است.»‏

‏«خیلی نگران می‌شود.»‏

‏«شروع‌کردن کارها برایش سخت است.»‏

‏بستگی به کارش دارد.‏

‏در تلاش برای شناخت خودمان،‏

‏بعضی‌ها به ستاره‌ها یا‏ ‏کارت‌ها رجوع می‌کنند،‏

‏اما این روزها انتخاب‏ ‏محبوب‌تر، آزمون‌های شخصیت است.‏

‏اگر در «ارباب حلقه‌ها» جزو‏ ‏قلمروهای مختلف انسان‌ها بودیم،‏

‏ما روهان می‌شدیم...‏

‏– روهان. – و من چه می‌شدم؟‏

‏اوه... ام...‏

‏الف‌ها.‏

‏– وای خدا. – نه!‏

‏می‌دانیم همه با هم فرق داریم،‏

‏و شیوهٔ فکرکردن، احساس‌کردن و‏ ‏رفتارکردنمان کاملاً مخصوص خودمان است.‏

‏از کودکی این پیام را از‏ ‏منابع قابل‌اعتماد می‌شنویم،‏

‏مثل آقای راجرز.‏

‏اما بعد بزرگ می‌شویم و کلی خاطره‏

‏و کلی اشتباه می‌سازیم،‏

‏و می‌فهمیم ویژه‌بودن لزوماً‏ ‏یعنی بی‌نقص‌بودن نیست.‏

‏برای همین صنعت خودیاری چندمیلیارددلاری‏

‏وعدهٔ نسخه‌ای تازه و‏ ‏بهتر از شما را می‌فروشد.‏

‏باید به کس دیگری تبدیل شویم.‏

‏علف هرز را پیدا می‌کنیم‏ ‏و از ریشه درمی‌آوریم.‏

‏اگر تغییر کنی،‏

‏همه‌چیز برایت تغییر می‌کند.‏

‏اما آیا آدم‌ها واقعاً‏ ‏می‌توانند تغییر کنند؟‏

‏چقدر روی شخصیت خود کنترل داریم؟‏

‏و اصلاً شخصیت از کجا می‌آید؟‏

‏می‌گویند برای ساختن دنیا‏ ‏همه‌جور آدمی لازم است.‏

‏شاید همین‌طور باشد.‏

‏وقتی از شخصیت حرف می‌زنیم، منظورمان چیست؟‏

‏شخصیت شما چیست؟‏

‏بخش‌های مختلف شخصیت ما‏

‏با سرعت‌های متفاوتی رشد می‌کنند.‏

‏بعضی‌هایمان هیچ‌وقت کاملاً بزرگ نمی‌شویم.‏

‏تعادل روانی، تخیل و شخصیت او چطور است؟‏

‏و زندگی چه اثری بر او‏ ‏به‌عنوان یک فرد گذاشته؟‏

‏سنت دسته‌بندی تیپ‌های شخصیتی دست‌کم‏

‏به یونان باستان برمی‌گردد.‏

‏آن‌ها باور داشتند چهار تیپ وجود دارد.‏

‏تیپ حساس و هنری،‏

‏متفکران آرام،‏

‏آدم‌های محبوب و خوش‌گذران،‏

‏و تیپی پرشور و تکانشی.‏

‏همه بر اساس تعادل چهار خلط یا مایع بدن.‏

‏آن تیپ‌های آرام «بلغمی» بودند.‏

‏این یکی واقعاً خیلی بلغمی است.‏

‏امروز شاید خنده‌دار به نظر برسد،‏

‏اما خیلی از تیپ‌های شخصیتی بعدی‏

‏چندان علمی‌تر نبودند.‏

‏مثل تیپ‌هایی که در این مستند خوش‌آب‌ورنگ‏

‏دربارهٔ اثرات سیگار بر سلامت مطرح شدند.‏

‏مردم را می‌توان به الگوی رفتاری نوع ⁦A⁩‏

‏و الگوی رفتاری نوع ⁦B⁩ تقسیم کرد.‏

‏این نظریه را این مرد،‏ ‏دکتر ری روزنمن، مطرح کرد.‏

‏او ارتباط چشمگیری میان تیپ‏ ‏رفتاری و بیماری قلبی پیدا کرده.‏

‏نوع ⁦A⁩ بودن،‏

‏یعنی مضطرب، عصبانی و‏ ‏شدیدبودن، خطر را بیشتر می‌کرد.‏

‏و ظاهراً یعنی احتمال‏ ‏سیگاری‌شدن هم بیشتر بود.‏

‏پس در نتیجه، سیگاری‌ها بیشتر‏ ‏دچار مشکلات قلبی می‌شدند.‏

‏در این صورت میان سیگار، شخصیت‏ ‏و بیماری همبستگی می‌دیدید،‏

‏اما سیگار علت بیماری نبود.‏

‏عامل‌های ژنتیکی هر دو را ایجاد می‌کردند.‏

‏این فیلم به‌شدت گمراه‌کننده را‏ ‏صنعت دخانیات برایتان ساخته بود.‏

‏دو آزمون محبوب امروز،‏ ‏مایرز–بریگز و انیاگرام،‏

‏که نتیجه‌شان همه‌جای شبکه‌های اجتماعی است،‏

‏پردهٔ دود صنعت دخانیات نیستند.‏

‏اما آن‌ها هم مشکل دارند،‏

‏از جمله این واقعیت که انسان‌ها اصلاً‏ ‏به شکل تیپ‌های ثابت وجود ندارند.‏

‏حتی کارل یونگ، روان‌کاوی که‏ ‏نظریه‌هایش الهام‌بخش مایرز–بریگز بود،‏

‏پذیرفته بود هر فرد استثنایی بر قاعده است.‏

‏شیوه‌های فکر و رفتار آن‌قدر متنوع‌اند‏

‏که نمی‌شود شخصیت را‏ ‏مرتب در چند دسته جا داد.‏

‏اما این به آن معنا نیست که‏ ‏نمی‌شود اندازه‌گیری‌اش کرد.‏

‏پژوهشگران فرهنگ لغت را زیرورو کردند‏

‏و تمام واژه‌هایی را بیرون کشیدند که‏ ‏شیوه‌ای از رفتار را توصیف می‌کردند.‏

‏هزاران واژه بود.‏

‏مضطرب، تکانشی، خجالتی،‏ ‏جاه‌طلب، عاطفی، کنجکاو.‏

‏بعد شروع کردند آن‌ها را خوشه‌بندی کنند،‏

‏چون کسی که معاشرتی است‏ ‏احتمالاً اجتماعی هم هست.‏

‏بعد همان خوشه‌ها را با هم خوشه‌بندی کردند.‏

‏و دوباره و دوباره، تا رسیدند به...‏

‏پنج صفت اصلی شخصیت که‏ ‏سرواژه‌شان می‌شود ⁦OCEAN.⁩‏

‏همان «پنج عامل بزرگ».‏

‏تعداد ثابتی تیپ وجود ندارد، چون‏ ‏هر صفت روی یک طیف قرار می‌گیرد.‏

‏بیشتر مردم جایی در میانه‌اند،‏

‏اما میلیاردها ترکیب ممکن وجود دارد.‏

‏و جالب این‌که بارها و بارها‏

‏معلوم شده این صفات واقعاً معنادارند.‏

‏کسی که نزدیکتان است تقریباً همان امتیازی‏ ‏را به شما می‌دهد که خودتان می‌دهید.‏

‏و حتی سال‌ها بعد هم بیشتر‏ ‏امتیازهایتان شبیه امروز خواهد بود.‏

‏پس این صفات ظاهراً بخشی‏ ‏پایدار از وجود ما هستند.‏

‏یک پژوهش نشان داد‏

‏پنج عامل بزرگ در تمام مناطق‏ ‏فرهنگی اصلی جهان هم اعتبار دارند.‏

‏هرچند بیرون از کشورهای ثروتمند،‏

‏بعضی سؤال‌های پرسش‌نامه انگار در‏ ‏ترجمه معنایشان را از دست داده بودند.‏

‏پس این صفات واقعاً چه معنایی دارند؟‏

‏اول از همه، گشودگی به تجربه.‏

‏کسی که گشودگی بالایی دارد‏

‏دوست دارد کارها را به شیوه‌ای‏ ‏متمایز، خلاق و اصیل انجام دهد.‏

‏کسانی که امتیاز پایینی می‌گیرند،‏ ‏روش‌های مرسوم را ترجیح می‌دهند.‏

‏یکی از نشانه‌های گشودگی،‏ ‏لرز زیبایی‌شناختی است.‏

‏اگر هنگام تجربهٔ چیزی مثل‏ ‏این پوستتان مورمور می‌شود...‏

FILAMINGO-MID

‏ترجمه و زیرنویس توسط اپلیکیشن فیلامینگو‏ ‏مترجم: ⁦ZIMO⁩‏

‏احتمالاً گشودگی بیشتری دارید.‏

‏بعدی...‏

‏آدم‌های وظیفه‌شناس برای تمام‌کردن‏ ‏کارها ارزش زیادی قائل‌اند،‏

‏سر وقت‌اند و به وظیفه عمل می‌کنند،‏

‏و قابل‌اعتماد و قابل‌اتکا هستند.‏

‏از خود بپرسید ترجیح می‌دهید سفری را‏

‏با برنامه‌ای دقیق از‏ ‏دیدنی‌ها و فعالیت‌ها بچینید،‏

‏یا فقط بروید و همان‌جا بگردید؟‏

‏حرف ⁦E⁩ در پنج عامل بزرگ، برون‌گرایی است.‏

‏برون‌گراها عمدتاً انگیزه‏ ‏دارند محرک‌های مثبت پیدا کنند،‏

‏به‌خصوص محرک‌های اجتماعی.‏

‏گروه‌های بزرگ اجتماعی‏ ‏به شما انرژی می‌دهند؟‏

‏یا خسته‌تان می‌کنند؟‏

‏حرف ⁦A⁩ به توافق‌پذیری اشاره دارد،‏

‏و توافق‌پذیری یعنی تمایل به خوش‌رفتاری‏

‏و همراه‌شدن با دیگران.‏

‏فکر کنید معمولاً انگیزه‌های‏ ‏مردم را زیر سؤال می‌برید؟‏

‏یا اغلب بهترین نیت را برایشان فرض می‌کنید؟‏

‏و در آخر، روان‌رنجوری.‏

‏فکر می‌کنم از همان ابتدا باید بپذیریم‏

‏که «روان‌رنجوری» کمی بار منفی دارد.‏

‏من اصطلاح «حساسیت» را ترجیح می‌دهم.‏

‏آدم‌های روان‌رنجور حساس‌ترند‏

‏به هر چیزی که ممکن است خراب شود.‏

‏آن‌ها چیزهای منفی و خطر را می‌بینند.‏

‏هرکداممان واقعاً دنیا را از‏ ‏زاویه‌ای متفاوت می‌بینیم.‏

‏در یک پژوهش، حدود صد داوطلب‏ ‏به دو تصویر نگاه کردند،‏

‏یکی جلوی هر چشم.‏

‏بیشترشان گفتند هر بار‏ ‏فقط یک تصویر می‌بینند.‏

‏مغزشان یکی را به نفع دیگری سرکوب می‌کرد.‏

‏کسانی که گشودگی بیشتری داشتند، بیشتر‏ ‏نقطه‌ها را می‌دیدند که در هم ادغام می‌شوند‏

‏و به یک تصویر چندرنگ تبدیل می‌شوند.‏

‏همهٔ صفاتمان هم با هم تعامل دارند.‏

‏پس چه گشوده و وظیفه‌شناس باشید،‏ ‏چه کمتر گشوده و توافق‌پذیر،‏

‏جهان را با رنگ‌وبویی‏ ‏کمی متفاوت خواهید دید.‏

‏البته پنج عامل بزرگ بی‌نقص نیست.‏

‏مثلاً جنبه‌های زیادی از شخصیت وجود دارند‏

‏که تقریباً هیچ ارتباطی با این صفات ندارند.‏

‏از جمله بُعدی که به نظرم‏ ‏خیلی مهم است: شوخ‌طبعی،‏

‏که نمی‌شود آن را به هیچ‌یک‏ ‏از پنج عامل دیگر فروکاست.‏

‏می‌توانید بامزه و خوش‌برخورد باشید،‏

‏یا بدجنس،‏

‏روان‌رنجور،‏

‏یا نباشید.‏

‏صداقت هم آن‌قدر متمایز‏ ‏و پایدار به نظر می‌رسد‏

‏که خیلی از پژوهشگران فکر‏ ‏می‌کنند باید عامل بزرگ ششم باشد.‏

‏پنج عامل بزرگ هم چندان ظریف نیست.‏

‏فرض کنید در توافق‌پذیری‏ ‏امتیاز متوسط گرفته‌اید.‏

‏ممکن است در واقع فوق‌العاده دلسوز باشید،‏

‏اما خیلی هم لجباز؛ و این‏ ‏دو اثر هم را خنثی کرده‌اند.‏

‏پنج عامل بزرگ حتی نمی‌کوشد سبک شما،‏

‏علاقه‌ها و بیزاری‌ها یا‏ ‏ارزش‌های زندگی‌تان را بسنجد.‏

‏پس خلاصه‌ای نسبتاً خام و ناقص از شماست.‏

‏اما از یک خلاصه هم می‌شود‏ ‏چیزهای زیادی فهمید.‏

‏امتیاز پنج عامل بزرگ تقریباً به‏ ‏همان اندازه بر مسائل مهم اثر دارد،‏

‏مثل طول عمر، ازدواج و موفقیت شغلی،‏

‏که وضعیت اجتماعی‌–‌اقتصادی‏ ‏و توان شناختی اثر دارند.‏

‏آدم‌های گشوده معمولاً دیرتر ازدواج می‌کنند‏ ‏و بیشتر دنبال تجربه‌های عاشقانه می‌روند.‏

‏آدم‌های توافق‌پذیر درآمد کمتری دارند.‏

‏و وقتی پژوهشگران صدها هلندی‏ ‏را ۱۶ سال دنبال کردند،‏

‏برای افراد روان‌رنجور‏ ‏اتفاق‌های بد بیشتری افتاد،‏

‏و همین آن‌ها را روان‌رنجورتر کرد.‏

‏آدم‌های وظیفه‌شناس هم‏ ‏معمولاً بیشتر عمر می‌کنند.‏

‏حتی آزمون‌های شخصیتی دوران دبستان‏

‏می‌توانستند با دقت نزدیک‏ ‏به ۷۰ درصد پیش‌بینی کنند‏

‏آیا فرد در دههٔ پنجاه زندگی‏ ‏بیماری قلبی می‌گیرد یا نه.‏

‏پس طبیعی است خیلی‌هایمان دوست داشته‏ ‏باشیم چیزی را در خودمان عوض کنیم.‏

‏به نظر می‌رسد بعضی شخصیت‌ها‏ ‏برای زندگی بهتر ساخته شده‌اند.‏

‏اما تغییر به این آسانی نیست.‏

‏در بیشتر چیزها هم‌نظر هستیم،‏ ‏به‌خصوص مسائل خیلی مهم.‏

‏موسیقی مشابه دوست داریم.‏

‏– خیلی از غذاهای مشابه. – بله.‏

‏– هر دو عاشق حراج خانگی هستیم. – هر دو.‏

‏– آره. – خیلی مهم است.‏

‏حدود نیمی از شخصیت شما ارثی است.‏

‏در واقع پیش از این‌که بتوانید‏ ‏حرف بزنید خودش را نشان می‌دهد.‏

‏در چند هفتگی اگر صدای بلندی ایجاد کنید،‏

‏بعضی نوزادها سرشان را برمی‌گردانند،‏

‏و بعضی به سمت صدا می‌چرخند.‏

‏این واکنش‌ها ظاهراً پیش‌بینی می‌کنند بعدها‏

‏تفاوت‌های فردی برون‌گرایی و‏ ‏درون‌گرایی چطور شکل می‌گیرد.‏

‏نوزادان مضطرب معمولاً‏ ‏بزرگسالان مضطرب می‌شوند،‏

‏نوزادان خجالتی بیشتر به‏ ‏بزرگسالان خجالتی تبدیل می‌شوند،‏

‏و نوزادان پرحرف اغلب بزرگسالان پرحرف.‏

‏آدام همیشه می‌خواست حرف بزند.‏

‏دربارهٔ این و آن برایم تعریف می‌کرد.‏

‏همهٔ دایناسورهایش را جمع می‌کرد‏

‏و همراه سگ برایشان مهمانی چای می‌گرفت.‏

‏همیشه دنبال این است که با آدم‌های‏ ‏دیگر حرف بزند و درگیرشان کند.‏

‏– همیشه همین‌طور بوده.‏ ‏– مواد اولیه عالی‌اند.‏

‏دستور پخت خوبی است.‏

‏کاملاً دستور خوبی است.‏

‏اما اگر تمام شخصیت از تولد تعیین شده بود،‏