Backrooms

Në rregull, në rregull, në rregull, në rregull...

Në rregull...

Po... Po...

Po, po, hajde... Hajde, po! Po, po!

Në rregull. Në rregull. Në rregull.

Ja ku jemi, ja ku jemi.

Në rregull. Në rregull. Dreq.

Punë. Punë. Punë.

Standard... Në rregull...

Standard, a mund të më dëgjosh?

Ky është Nareni.

Dhe unë kam, ëm...

Jam ndarë nga të tjerët.

Dhe mendoj se jam mirë,

por nuk jam i sigurt se ku jam...

Nuk kam dalë kurrë kaq larg më parë, kështu që nuk...

Një...

Kishte këtë, ëh...

Nuk e pashë mirë, por kishte...

ka diçka tjetër këtu brenda.

Kam nevojë për ju djema.

Dakord? Dua që ju të më kapni, ju lutem.

Dreq, dua që ju të dilni jashtë dhe të më merrni.

A mund të... a mund të vish, të lutem, standard?

Standard?

O, dreq!

Dreq...

Dreq! Dreq...

O, dreq... Çfarë dreqin?

Çfarë dreqin?

Në djall! Në djall! Në djall! Në djall!

Dhjefsha!

Në djall, në djall, në djall! Në djall!

Ne të gjithë kemi ciklet tona, zakonet tona...

sjellje që na bëjnë të ecim në rreth...

duke kërkuar të njëjtat zgjidhje

përsëri e përsëri,

duke menduar çdo herë se do të të çojnë diku të ri.

Por ata nuk e bëjnë.

Dhe akoma,

është rruga nervore me rezistencën më të vogël.

Një rrugë që e ke bërë vetë.

Është ai që të mbajti të sigurt

kur ishe fëmijë.

Ke mësuar t’i largosh njerëzit

para se të mund të të lëndonin.

Dhe tani,

si i rritur,

je akoma i bllokuar aty ku ke filluar.

Vetëm.

Dua të them, nuk jam i vetmuar.

Kam punonjës dhe... klientë.

Nuk thashë i vetmuar. Thashë vetëm.

Po, mirë, dua të them...

Unë lëndoj njerëz.

Nuk dua. Është thjesht mënyra se si jam i krijuar.

Ndaj ndoshta e meritoj të jem vetëm.

A mendon se dikush meriton të jetë vetëm?

Nuk e di, por, e di,

ndoshta nuk është aq gjë e keqe.

Të qenit vetëm ndihesh...

i ngulitur thellë.

E kuptoj.

Ke pasur ëndrra dhe shumë rezistencë,

jo shumë mbështetje në realizimin e këtyre ëndrrave.

Dhe kur kemi përjetuar...

lëndoj përsëri e përsëri,

fillojmë ta presim.

Është si, "Oh, e di këtë rrugë.

E di ku shkon.”

Pra...

A jeni të interesuar të hapni një rrugë të re?

dhe shiko ku të çon kjo?

Sigurisht. Pse jo? E di, unë jam këtu.

Shkëlqyeshëm.

Kështu që dua të rishikoj

një ushtrim që e kemi bërë më parë.

Loja me role.

Oh, ajo puna me aktrimin? - Po.

Ndihem budalla që e bëj këtë. - E di.

Por kemi disa minuta. Le të...

Po, le ta provojmë. Pak.

Në rregull.

Le ta përgatisim skenën.

Le të kthehemi te nata kur Barbara të la.

Do të thuash natën që më nxori jashtë

të shtëpisë sime?

Po.

Po luaj veten.

Dhe unë do të jem Barbara. - Është shtëpia ime, meqë ra fjala.

Unë jam ai që paguaj për të.

E di. - Në rregull.

Në rregull, pra, për të...

U ktheva vonë në shtëpi. Nuk e di sa vonë.

Ëëë... Ajo tashmë flinte. Ndoshta mesnatë.

Ajo zakonisht shkon në shtrat më parë... Nuk ka rëndësi.

Çështja është se isha në kuzhinë dhe...

xhamin, e theva xhamin,

dhe ajo vjen duke vrapuar poshtë për të parë se çfarë ka ndodhur, dhe...

gjërat përshkallëzuan.

Dhe si ndiheni?

Epo, unë isha...

Isha i dehur, dhe...

U ndjeva budallaqe, e di.

Isha i zemëruar, sepse... sepse e theva xhamin.

A mund të ma thuash këtë?

Ëëë, çfarë, për-për Barbarën? - Po.

Ëëë... Më vjen keq që të zgjova.

Ndoshta nëse do të kishe ardhur në shtëpi më herët,

mund ta kishim kaluar mbrëmjen bashkë.

Jo, unë isha... Unë isha duke punuar, e di?

Erdha direkt në shtëpi pas pune.

Ji i sinqertë me mua, të lutem.

Mund ta nuhas në frymën tënde.

Piva disa birra.

Përcaktoni disa.

Epo, ishte një ditë e vështirë.

Më duhej të qetësohesha.

E tëra çfarë bën ndonjëherë është të qetësohesh.

Ti je gjithmonë në dyqan.

Ti do fëmijë, apo jo?

Ne të dy po. - Epo, e di...

Të kesh familje kërkon para,

që do të thotë se dikush duhet të punojë.

Përveç nëse je student profesionist

konsiderohet punë këto ditë.

Kjo nuk është e drejtë. E di që më është dashur të marr pushim.

Epo, nuk është faji im nëse nuk mund të vazhdosh.

Si do të bëhesh avokat?

nëse nuk mund të përballosh as shkollën e drejtësisë?

Kush mendoni se paguan për gjithçka

ndërsa je duke vrapuar nëpër kampus

si një student i vitit të parë 30-vjeçar?

Do të të jap një aluzion: Jam unë.

Unë paguaj për shkollën tënde, unë paguaj për kohën tënde të lirë nga shkolla,

Unë paguaj për çatinë mbi kokën tënde.

A mund të flas tani? - Jo! Jo.

Sepse do të doja të dija, çfarë mendoni se do të ndodhë

nëse arrini të diplomoheni?

E di, nxjerr një fëmijë dhe pastaj më lë mua me faturën.

Apo jam bllokuar në shtëpi duke ndërruar pelena sepse

Je shumë i zënë duke punuar për herë të parë në jetën tënde?

Tani po sillesh mizorisht. - Po jem i sinqertë.

Mendova se kjo është ajo që ke dashur gjithmonë.

Vetëm pse nuk arrite të bëhesh arkitekt, nuk do të thotë...

Unë jam një arkitekt i mallkuar!

Mallkuar qoftë, kam ngecur duke shitur mobilje të ndyra sepse

Dikush nuk do të ngrihet nga prapanica e tij e dhjamosur dhe të më ndihmojë!

Si ndihesh, Klark?

Me kë po flas?

Unë, këtu, tani. - Ti? Në rregull.

Një...

Më vjen keq, nuk kisha ndërmend, ëëë...

E di, zemërohu

ose të humbas durimin apo çfarëdo qoftë.

E di.

Ky është qëllimi i gjithë ushtrimit.

Ky është një fillim i mirë.

Të ndjesh atë që ndjen,

dhe pastaj mësoni të identifikoni një rrugë të re.

Reagimi juaj ishte në fakt mjaft normal.

Epo, ky jam unë!

Epo, ja ku jeni, shokë!

I lodhur duke shpenzuar dublonët e tua të fituara me mund

në mobilje të shtrenjta?

Duke kërkuar oferta që do t'ju dridhin mendjen?

Pastaj zbrit poshtë

ndaj Perandorisë Osmane të Kapiten Klarkut,

Lugina e Santa Clarës

depoja dhe sallonet e ekspozitës të preferuara.

Do të gjeni dhoma gjumi, dhoma ndenjeje,

me bollëk dhoma ngrënieje, dhoma gjumi dhe banjo.

Jeni pronarë shtëpie për herë të parë? Ju kemi kuptuar.

Prindër të rinj që kërkojnë djepin e parë të Billit?

Të kemi!

Nga më të rejat në dizajnin modern

në stilet klasike të së kaluarës,

është gjithçka këtu dhe është një vjedhje.

Çfarë është ajo, Poli?

Je i shqetësuar për kredinë?

Ha! Kapiten Klark thotë pa kredi, s’ka problem!

Lundroni në detet e hapura me cilësi të lartë,

dhe lërini problemet tuaja financiare te dera.

Hyrni brenda sot

dhe merrni shezlongun seksional të ëndrrave tuaja,

tavolinë kuzhine, llambë dyshemeje dhe kornizë krevati këtu

në Perandorinë Osmane të Kapiten Klarkut,

e vendosur në Capitol dhe McKee, pak larg autostradës 680.

Arr! Hyr brenda sot...

shtyj këmbët prapa,

dhe shijoni një perandori tuajën!

Sepse çdo sulltan meriton një fron,

dhe kemi një me emrin tënd mbi të,

këtu te Kapiten Klark...

Asnjë mënyrë!

Klark, je mirë? - Fike kamerën.

Jo, jo, është e mirë. Është diçka për t’u marrë me vete, shoku.

Fike kamerën e mallkuar. - Në rregull... Zot...

Ti, ke nevojë për ndihmë?

Jo, e kam, e kam.