The first 200 lines.
ഞാൻ എവിടെ തുടങ്ങണം?
എനിക്കു പറയാനുള്ളത്…
ഞാൻ എന്തെല്ലാമാണോ അത്, ഞാൻ എവിടുന്നു വരുന്നു എന്നതു മൂലമാണ്.
എറ്റേണിയ, ശാശ്വത സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ ലോകം.
ഇതിഹാസങ്ങളിലും ഉറക്കുകഥകളിലും മാത്രം കാണുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും.
എറ്റേണിയയിൽ അവയെല്ലാം യഥാർത്ഥമാണ്.
ഗ്രിഫിനുകൾ, വ്യാളികൾ, സംസാരിക്കുന്ന കടുവകൾ…
മോഹിപ്പിക്കുന്ന വനങ്ങൾ, എരിയുന്ന മരുഭൂമികൾ,
ആകാശദ്വീപുകൾ. നിങ്ങൾക്കാലോചിക്കാവുന്ന എന്തും.
ഞാൻ ലഹരിയിലല്ലെന്ന് ഉറപ്പുതരുന്നു.
പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രേസ്കൾ കൊട്ടാരം.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ തുടിക്കുന്ന ഹൃദയമാണ്
എറ്റേണിയ എന്ന് എൻ്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രേസ്കൾ ആ ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഹൃദയമാണെന്നും.
അപ്പോ എനിക്കു തോന്നുന്നത് ആ ഹൃദയത്തിൻ്റെ, ഹൃദയത്തിൻ്റെ…
ഹൃദയമാണ് ഗ്രേസ്കള്ളിൻ്റെ ശക്തി എന്നാണ്.
അതിന് ഒരു പുരുഷനെ ദൈവത്തെപ്പോലെ ശക്തനാക്കാനാവുമെന്നാണ് പറയുന്നത്.
അത് സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കാൻ, ആ ശക്തിയെ ഒരു പാത്രത്തിനുള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചു.
ശക്തിയുടെ വാൾ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു പുരാതന വാളിനുള്ളിൽ.
അതേ, എനിക്കറിയാം, പക്ഷേ അവർ അങ്ങനെയാണ് തീരുമാനിച്ചത്.
ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്, എറ്റേണിയയ്ക്ക് അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആവശ്യം വരുന്ന സമയത്ത്…
ഒരു വീരൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങി ആ വാൾ വീശുമെന്നും…
അത്…
ഉജ്ജ്വലമായി ഉപയോഗിക്കും എന്നുമാണ്.
ആ ദിവസം വരെ, അത് കൊട്ടാരത്തിനകത്ത് പൂട്ടി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു…
ഒരു മന്ത്രവാദിനിയുടെ കർശന നിരീക്ഷണത്തിൽ…
അവർ ബുദ്ധിമതിയും പ്രാക്തനയും…
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, അൽപ്പം പേടിപ്പെടുത്തുന്നവളും ആയിരുന്നു.
പക്ഷേ അവർ മിടുക്കിയായിരുന്നു.
നൂറുകണക്കിനു വർഷങ്ങളായി ഗ്രേസ്കൾ എൻ്റെ പൂർവ്വികരുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്.
കണ്ടോ, ഞാൻ വരുന്നത് ശക്തരായ വീരന്മാരുടെ പ്രൗഢമായ ഒരു പരമ്പരയിൽ നിന്നാണ്.
കുലീനം, ശക്തം, ധീരം.
പക്ഷേ അമ്മേ, എനിക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ട.
എല്ലാവരും എന്നെക്കാളും വലിയവരും ശക്തരുമാണ്.
പിന്നെ എൻ്റെ കയ്യും കണ്ണും തമ്മിലുള്ള ഏകോപനവും ശരിയല്ല.
-വിഡ്ഢിത്തം. ഇതൊക്കെ ആര് പറഞ്ഞു? -ക്രിൻജർ.
അത് സത്യമാണ്. ഇവനാണ് ഏറ്റവും ചെറുത്, ഏറ്റവും ദുർബലനും.
ഇതുവരെ അവൻ്റെ എല്ലൊടിയുകയോ മരിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതുതന്നെ അത്ഭുതമാണ്.
ആയുധപരിശീലനത്തിനു പകരം ഒരു രാജകുമാരൻ പിന്നെ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്?
എനിക്കറിയില്ല, ഒരുപക്ഷേ ക്രിൻജറിൻ്റെ കൂടെ സമയം ചെലവഴിക്കുകയോ കളിക്കുകയോ ചെയ്യാം.
നീ പൊക്കോളൂ. ഞാനൊരു നൂൽപ്പന്ത് കണ്ടെത്തി കളിച്ചോളാം.
നിന്നെക്കൊണ്ട് ഒരു സഹായവുമില്ല.
ഞാൻ ശരിക്കും പോകണോ?
ആയുധപരിശീലനം. ഇപ്പോൾ പോകൂ.
കേൾക്കൂ, എറ്റേണോസിലെ ഭാവി വാഗ്ദാനങ്ങളേ.
പരാജിതരുടെ പ്രതിമകൾ നിർമ്മിക്കാറില്ല…
ഭീരുക്കളുടെ പേര് തെരുവുകൾക്കിടാറില്ല…
എത്ര മികച്ചവരായാലും നിങ്ങളെ വാഴ്ത്തണമെന്നുമില്ല.
ഈ മൈതാനം, ആ കൊട്ടാരം, നിങ്ങളുടെ ജീവിതങ്ങൾ, എല്ലാം…
യുദ്ധം ജയിച്ച സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ
ശക്തിയുടെ മേലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
നിങ്ങളുടെ രാജ സൈന്യാധിപനെന്ന നിലയിൽ, ഞാൻ ഒരുപാട് യുദ്ധങ്ങൾ ജയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയണം.
അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മളെല്ലാവരും ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെ രക്ഷിച്ചു.
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അയൽക്കാരനെ രക്ഷിച്ചു. അയൽക്കാരൻ്റെ മാതാപിതാക്കളെ രക്ഷിച്ചു.
അത് ഒരുപാടുപേരുണ്ട്. അതായത്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി പോരാടി എന്നാണതിൻ്റെ അർത്ഥം…
ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എനിക്കായി പോരാടാൻ പോകുന്നു, സൂക്ഷ്മമായ പ്രതികരണം…
കൃത്യമായ ലക്ഷ്യം, ശക്തമായ പേശികൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്.
പിന്നെ ഇതും.
ഇതെന്താണെന്ന് ആർക്കെങ്കിലും അറിയാമോ?
അതൊരു വടിയാണ്.
കണ്ടാലറിയാവുന്നത് പറഞ്ഞത് നന്നായി.
വേറെ ആരെങ്കിലും?
ടീല?
നിങ്ങളുടെ കൈകൾ.
മിടുക്കി!
ഇത് നിങ്ങളുടെ കൈകളാണ്. അവ നിങ്ങളുടെ ഒരു അനുബന്ധമാണ്.
ശരി, പങ്കാളിയെ തീരുമാനിക്കൂ. ആയുധമെടുക്കൂ.
എനിക്ക് വലിയ, തിളങ്ങുന്ന മുറിവുകൾ കാണണം.
എനിക്ക് ചോരവരുന്ന മൂക്കുകൾ കാണണം. എനിക്ക് പൊട്ടിയ പല്ലുകൾ കാണണം.
ശരി, തുടങ്ങാം. നിലയുറപ്പിക്ക്.
-ഹേയ് ഡിയാൻ. നിനക്ക്… -ശരിക്കുള്ളതാണെങ്കിൽ നീ രണ്ടുവട്ടം ചത്തേനെ.
-ആഡം. -ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്ക്!
നീ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വേണം, അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഇടിക്കാൻ.
ഒഴിഞ്ഞുമാറ്, ഇല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത തവണ കൂടുതൽ കടുപ്പമായിരിക്കും.
നമുക്കൊന്നിരുന്ന് ഇതിനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചാലോ?
ഹേയ് ആഡം. നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുന്നത് ചെയ്യ്, ഓക്കേ?
ശരി. ടീല.
നീ എന്തുതരം കൂട്ടുകാരിയാണ്?
നിന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ വരുന്നതരം.
ഡങ്കൻ.
പുതുമുഖങ്ങളെപ്പറ്റി എന്തുപറയുന്നു?
അവർ മിടുക്കരും ഉത്സാഹികളുമാണ് തിരുമനസ്സേ.
എല്ലാവരും?
നൃത്തം ചെയ്യാതെ ആഡം.
-വാ. -എന്നെ ഇടിക്ക്!
അവൻ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വിഡ്ഢിയാവുകയാണ്.
അവനെ ഒരു പുരുഷനാക്കിത്തീർക്കാം എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുതന്നതാണ്, ഞാനത് ചെയ്യും.
ശരി. പക്ഷേ എന്തുതരം പുരുഷൻ?
-ആഡം! -എന്നെ ഇടിക്ക്!
അവൻ അവളുടെ ആയുധം വീഴ്ത്തി.
ഇത് അങ്ങനെയല്ലല്ലോ സുഹൃത്തേ വേണ്ടത്.
ഞാൻ ജയിച്ചു!
നീയൊരു മണ്ടനാണ് ആഡം.
മോനേ.
എന്നെ നേരിട്. ഇതും കൊണ്ട്.
അതെടുക്ക്.
ഇനി…
സ്വയം പ്രതിരോധിക്ക്.
അച്ഛാ.
ഈ ലോകം ദുർബലർക്കുള്ളതല്ല.
ശരി അച്ഛാ.
അത് ഏറ്റുപറ.
ഈ ലോകം ദുർബലർക്കുള്ളതല്ല.
ആഡം. എഴുന്നേൽക്ക്!
എഴുന്നേൽക്ക്.
നീ വീഴുമ്പോൾ…
അഭിമാനത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാനുള്ള ഒരവസരമാണത്. കേട്ടോ?
ഇനി ധീരനെപ്പോലെ നിൽക്കൂ.
തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം നിന്നെ കാണും.
നിനക്ക് ഒരു അടി തടുക്കാനാവുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കാണിക്കണം.
അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഭയന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു പയ്യനെ കാണരുത്.
അദ്ദേഹം ഒരു പുരുഷനെ വേണം കാണാൻ.
അദ്ദേഹം എന്താണ് കാണുക?
-ഒരു പുരുഷനെ. -കൊള്ളാം. നോക്ക്.
അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾത്തന്നെ.
ഒന്ന് നടന്നിട്ടു വാ മോനേ.
കളി കഴിഞ്ഞു. തിരികെ ജോലിയിലേക്ക്. വേഗമാകട്ടെ.
-ആഡം. -നീ എന്താണിവിടെ ചെയ്യുന്നത്?
നിൻ്റെ പിന്നാലെ വന്നതാ.
ശരി, ഞാൻ ഒറ്റക്കിരിക്കാനാണ് ഇങ്ങോട്ടുവന്നത്, അപ്പോ…
ഒരു ബോറനാകാതെ.
നീ ദുർബലനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിട്ടില്ല.
ഇന്ന് പരിശീലനത്തിനിടെ.
എൻ്റെ അച്ഛൻ അങ്ങനെ കരുതി.
അത്… ആ മന്ത്രവാദിനിയാണോ?
അവർ എന്താ നോക്കുന്നത്?
റാൻഡോർ രാജാവേ, നമ്മൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുകയാണ്.
ഞാനിത് കൈകാര്യം ചെയ്യാം തിരുമനസ്സേ.
രാജഭടന്മാർ ഇതിനു സജ്ജരാണ്.
ഞാൻ ഉറപ്പുതരുന്നു…
അങ്ങേയ്ക്കോ അങ്ങയുടെ കുടുംബത്തിനോ ഒന്നും സംഭവിക്കുകയില്ല.
ഞാൻ നിങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി ഗ്രേസ്കള്ളിൽ എത്തിക്കാം. കാവൽക്കാരേ!
ഹേയ്, സാരമില്ല.
ഒന്നിച്ചു നിൽക്കൂ.
ടീല! വാ.
അച്ഛാ…
എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു.
ആ വാക്ക് നിന്നെ ആരാ പഠിപ്പിച്ചത്? ങേ? ഞാനല്ല.
ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാകില്ല മോളേ.
എന്തു സംഭവിച്ചാലും, ഞാനിവിടെ ഉള്ളിടത്തോളം, നിനക്ക് ഭയക്കാൻ ഒന്നുമില്ല. കേട്ടോ?
വാ. വാ.
ഇനി പൊക്കോ! പോ!
അവർ ഒരുപാടുപേരുണ്ട്.
ഒരു വലിയ സേന എന്നാൽ ഒരേയൊരു കാര്യമേയുള്ളൂ.
കൂടുതൽ ലക്ഷ്യങ്ങൾ.
പോ!
എൻ്റെ കൂടെ വരൂ.
നമ്മൾ ഇതുവഴിയാണ് പോകുന്നത്.
ശരി, അവിടെ നിൽക്കൂ.
ദുർബലരായ കൊട്ടാര നിവാസികൾ.
തിരുമനസ്സേ, നടന്നോളൂ, നിൽക്കരുത്.
പൊക്കോളൂ. ഞാനിത് തീർക്കാം.
ഒരുത്തൻ മൽപ്പിടുത്തത്തിനു വരുന്നുണ്ട്.
അവിടെ നിന്നാൽ മതി.
നിനക്കെങ്ങനെ എൻ്റെ നഗരത്തിൽ വരാൻ ധൈര്യം വന്നു!
ആരെയാ നേരിടുന്നതെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?
എന്നാൽ പറയൂ.
ഞാൻ ഡങ്കൻ, രാജസൈന്യാധിപൻ.
രാജാവിൻ്റെ സൈന്യാധിപൻ.
പക്ഷേ ഇന്ന്…
ഇന്ന്…
നീ പരാജയപ്പെട്ടു.
അച്ഛാ.
ശരി, വരൂ. എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കൂ. പ്ലീസ്.
ടീല.
ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടു.
വാ.
പിടിച്ചിരിക്ക്.
ഇന്നു രാത്രി റാൻഡോറിൻ്റെ ഭരണം അവസാനിക്കും.
സ്വയം വലിയ ധീരനാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു,
നിഴലുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നവയെ ഭയക്കുന്നതും നീ നിർത്തി.
അത് ഞാനായിരുന്നു.
ഞാനായിരുന്നു ഒളിഞ്ഞിരുന്നത്.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ അഗാധവും ഇരുണ്ടതുമായ തിരിവുകളിൽ…
ഞാൻ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.
പക്ഷേ ഞാനിപ്പോൾ വെളിച്ചത്തിലേക്കിറങ്ങി…
അപ്പോളിനി നിനക്ക് സ്വന്തം പതനം കാണാം.
പോ. തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്.
ആഡം, വിഷമിക്കല്ലേ മോനേ. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.
ധീരനായിരിക്കൂ മകനേ. ഞാനിവരെ തടയാം.
-അച്ഛാ? -പോ!
അച്ഛാ!
നീയെന്നെ എന്തുചെയ്യുമെടാ ചെകുത്താനേ?
ഞാൻ നിൻ്റെ തല വെട്ടാൻ പോവുകയാണ്.
എൻ്റെ വിധി എന്തുമാകട്ടെ, എറ്റേണോസ് ഒരിക്കലും നിൻ്റേതാകില്ല.
നിൻ്റെ കൊട്ടാരം വെറും കല്ലും ചില്ലും മാത്രമാണ്.
നിൻ്റെ കിരീടം, വെറുമൊരലങ്കാരവും.
ഇല്ല, എനിക്കതിൻ്റെ പിന്നിലുള്ള ശക്തി വേണം.
ഈവിൾ-ലിൻ?
ഓ, ഈവിൾ-ലിൻ?
നന്നായി പറഞ്ഞു സ്കെലെറ്റോർ പ്രഭോ. അത് കവിതയായിരുന്നു.
ഇയാളെ കൊണ്ടുപോകൂ. ഇയാളുടെ ഭരണം കഴിഞ്ഞു.
ഒരു പുതിയ പുലരിക്കൊപ്പം…
എറ്റേണിയ എൻ്റെ ഉയർച്ച കാണും.
-അത്രയേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. -തീർച്ചയായും പ്രഭോ.
-മുഷ്ടി കാട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞെന്നാണ്. -ശരി.
അതാണതിൻ്റെ പരിസമാപ്തി!
ഇനിയങ്ങോട്ട് മനസ്സിലാക്കിക്കോളാം അവിടുന്നേ.
അവർ വരുന്നു.
No comments yet. Be the first to leave one.